Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Szydłowska po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku B. K. w przedmiocie wymierzenia Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanawia 1. wymierzyć Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej grzywnę w wysokości 3 000,00 (słownie: trzy tysiące) złotych; 2. zasądzić od Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej na rzecz B. K. kwotę 100 (słownie: sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

W dniu 5 stycznia 2011 r. B. K. skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o wymierzenie Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) dalej p.p.s.a.

Wniosek uzasadnił nieprzekazaniem przez Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w terminie

30 dni, skargi z 16 września 2010 r. na rozstrzygnięcie nadzorcze Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej z [...] sierpnia 2010 r. w przedmiocie wszczęcia postępowania w sprawie orzeczenia o trwałej niezdolności do wykonywania zawodu adwokata, czym naruszył art. 54 § 2 p.p.s.a. Ponadto B. K. wniósł o spowodowanie przekazania przez Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej

wskazanej skargi do Sądu.

Powołana skarga z 16 września 2010 r. wraz z aktami sprawy i odpowiedzią

na skargę przekazana została do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 18 listopada 2010 r. (data nadania przesyłki w placówce pocztowej) i została zarejestrowana pod sygnaturą akt VI SA/Wa 2377/10. Postanowieniem z dnia 27 maja 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił przedmiotową skargę, na które B. K. wniósł

skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Postanowieniem z 10 lutego 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił wniosek B. K. o wymierzenie Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej grzywny.

Postanowieniem z 11 maja 2011 r. o sygn. akt II GZ 226/11 Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu zażalenia B. K. na

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 lutego 2011 r. - uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.

W odpowiedzi na wniosek o wymierzenie organowi grzywny – organ wniósł o jego oddalenie wskazując, że w realiach niniejszej sprawy nie zachodzi konieczność

jej wymierzenia. Ponadto organ nie wyjaśnił przyczyn nieprzekazania w terminie 30 dni skargi do Sądu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Zgodnie z art. 54 § 1 p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Przepis art. 54 § 2 p.p.s.a. obliguje organ do przekazania skargi sądowi wraz z

aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Stosownie zaś do art. 55 § 1 p.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego

może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a.

W ocenie Sądu rozpatrującego niniejszy wniosek, sformułowanie zawarte w art. 55 § 1 p.p.s.a. nakazuje przyjąć, że grzywna, o jakiej mowa w tym przepisie ma charakter mieszany tj. dyscyplinująco - restrykcyjny. Na przyjęcie tylko dyscyplinującego charakteru grzywny wskazanej w art. 55 § 1 p.p.s.a. nie pozwala dyspozycja tego przepisu w zestawieniu z art. 54 § 2 P.p.s.a. Zawarte w art. 55 § 1 p.p.s.a. stwierdzenie "w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd (...) może orzec o wymierzeniu organowi grzywny (...)" oznacza, że wyłączną, materialnoprawną przesłanką takiego orzeczenia jest niewypełnienie obowiązków określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a. w terminie przewidzianym w tym przepisie. Jednakże sformułowanie "sąd (...) może orzec" o wymierzeniu organowi grzywny, oznacza, że podejmując rozstrzygnięcie w tej kwestii sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc między innymi przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a., a także czas, jaki upłynął od wniesienia skargi i właśnie to, czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu (tak: T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska - Prawo o postępowaniu przesądami administracyjnymi - Komentarz, Warszawa 2005, s. 259).

Przewidziany w art. 54 § 2 p.p.s.a. obowiązek przekazania sądowi skargi, akt sprawy i odpowiedzi na skargę ma charakter bezwzględny.

W niniejszej sprawie wniosek o wymierzenie organowi grzywny B. K. skierował do Sądu 5 stycznia 2011 r. Skarga zaś na uchwałę Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej z dnia [...] sierpnia 2010 r. wpłynęła do organu 20 września 2010 r. (data prezentaty na odpisie skargi z dnia 16 września 2010 r. przesłanym do Sądu przy piśmie organu z dnia 2 stycznia 2012 r. ). Ostatnim dniem na przekazanie do Sądu skargi, odpowiedzi i akt był dzień 20 października 2010 r. Skarga przekazana została zaś przez organ do Sądu w dniu 18 listopada 2010 r., a zatem z prawie 1 – miesięcznym opóźnieniem.

Ze wskazanych powyżej dat wynika, że wniosek do Sądu o wymierzenie organowi grzywny – B. K. wniósł już po przekazaniu przez organ

skargi do Sądu i zarejestrowaniu sprawy głównej przez Sąd. Z treści wniosku wynika, że intencją wnioskodawcy było spowodowanie przez Sąd przekazania przez organ skargi do Sądu oraz jednocześnie nałożenie na organ grzywny z powodu niedopełnienia obowiązków wymienionych w art. 54 § 2 p.p.s.a.

Niespornym jest, że organ przekazując do Sądu skargę z prawie miesięcznym opóźnieniem nie wykonał w terminie ustawowego obowiązku określonego w art. 54 § 2 p.p.s.a. Potwierdził, że skarga B. K. wpłynęła do organu w dniu 20 września 2010 r., a do Sądu organ przekazał ją 18 listopada 2010 r. Co istotne, organ w żaden nie sposób nie wyjaśnił powodów prawie miesięcznego opóźnienia w przekazaniu skargi do Sądu.

Naruszenie wspomnianego obowiązku prawnego zatem jest oczywiste. Grzywnę za naruszenie obowiązków z art. 54 § 2 p.p.s.a., zgodnie z art. 154 § 6 w związku z art. 55 § 1 p.p.s.a., wymierza się w wysokości do dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego. Należy jednak podkreślić, że wysokość grzywny Sąd miarkuje w zależności od stopnia winy organu w niedokonaniu czynności. Nie bez wpływu pozostaje także to, czy organ wykonał ciążące na nim obowiązki.

Wobec tego, że Prezes Głównego Urzędu Statystycznego do dnia

rozpoznania wniosku o wymierzenie organowi grzywny nie ogłosił przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w 2011 r. – Sąd wymierzając grzywnę w rozpoznawanej sprawie przyjął wynagrodzenie w 2010 r., które zgodnie z komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z 9 lutego 2011 r. w

sprawie przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w 2010 r. - wyniosło 3 224,98 złotych.

W związku z nienadesłaniem w ustawowym terminie przez Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargi z dnia 16 września 2010 r. wraz z aktami i odpowiedzią, Sąd stwierdził, że zaszła podstawa do wymierzenia organowi grzywny.

Wymierzając grzywnę w wysokości 3 000,00 złotych, Sąd wziął pod uwagę to, że przed złożeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny oraz jego rozpatrzeniem, organ przekazał do Sądu skargę wraz z odpowiedzią i aktami. Nadto Sąd uwzględnił czas, jaki upłynął od daty wpływu skargi do organu – 20 września 2010 r. do dnia jej nadania przez organ do Sądu – 18 listopada 2011 r. Sąd też miał na względzie okoliczność, że motywacją wnioskodawcy (obok wymierzenia organowi grzywny za niewykonanie ustawowego obowiązku w terminie) – było również zdyscyplinowanie organu do przekazania skargi do Sądu. Podkreślić zaś wypada, że przed złożeniem wniosku o wymierzenie grzywny – organ przekazał skargę do Sądu, zatem w niniejszej sprawie odpadł cel dyscyplinujący grzywny. W tej sytuacja orzeczona grzywna stanowić powinna należytą sankcję za naruszenie

podstawowego prawa jednostki do rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki.

Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia, działając na podstawie przepisu art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a.

Zasądzając od Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej na rzecz wnioskodawcy zwrot kosztów postępowania sądowoadministracyjnego, Sąd działał

na podstawie przepisu art. 200 p.p.s.a. i art. 205 § 1 p.p.s.a.