drukuj    zapisz    Powrót do listy

6480 658, Odrzucenie skargi, Wójt Gminy, Oddalono zażalenie, I OZ 814/20 - Postanowienie NSA z 2020-10-29, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA

I OZ 814/20 - Postanowienie NSA

Data orzeczenia
2020-10-29 orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2020-09-10
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Małgorzata Pocztarek /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6480
658
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Sygn. powiązane
II SAB/Bk 80/20 - Postanowienie WSA w Białymstoku z 2020-08-11
Skarżony organ
Wójt Gminy
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2019 poz 2325 art. 58 § 1 pkt 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Pocztarek po rozpoznaniu w dniu 29 października 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia H.N. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 11 sierpnia 2020 r., sygn. akt II SAB/Bk 80/20 o odrzuceniu skargi H.N. na bezczynność Wójta Gminy [...]. w przedmiocie informacji publicznej postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 11 sierpnia 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku odrzucił skargę H.N. (dalej: skarżąca) na bezczynność Wójta Gminy [...]. w przedmiocie informacji publicznej.

Z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia wynika, że skarżąca złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę na bezczynność Wójta Gminy [...].. Skarga została przesłana drogą elektroniczną za pośrednictwem organu.

W związku z tym, że skarga nie została opatrzona podpisem zaufanym, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 22 lipca 2020 r. wezwano skarżącą, za pomocą środków komunikacji elektronicznej, do usunięcia braków formalnych skargi (bez daty, zaczynającej się od słów "Zgodnie z procedurą...") przez jej podpisanie w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., zwanej dalej: "P.p.s.a.") , informując jednocześnie skarżącą, że może ona podpisać ww. dokument m.in. za pośrednictwem platformy obywatel.gov.pl oraz wskazując jakie czynności należy w tym celu wykonać (k. 54). Wezwanie to doręczono skarżącej drogą elektroniczną dnia 22 lipca 2020 r. (UPD, k. 57). Pismem z dnia 22 lipca 2020 r. skarżąca zawiadomiła sąd o podpisaniu pisma podpisem zaufanym, jednakże załączony do niego plik o nazwie: "UG. [...]. POZEW DO WSA BIAŁYSTOK.odt." zawierający skargę, nie został podpisany przez skarżącą.

Odrzucając skargę Sąd I instancji wskazał, że w myśl art. 46 § 2a P.p.s.a. w przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Stosownie do art. 46 § 2b P.p.s.a. zasady podpisywania przewidziane w § 2a dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego. W myśl natomiast art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.

W przedmiotowej sprawie skarżąca wniosła skargę drogą elektroniczną. Skargę stanowiło pismo rozpoczynające się od słów "Zgodnie z procedurą...", które nie zostało podpisane. Pomimo skutecznego doręczenia wezwania do podpisania skargi wraz z informacją w jaki sposób można to uczynić, skarżąca nadesłała dokument stanowiący załącznik do pisma przewodniego, który nie został jednak opatrzony wymaganym podpisem.

W konsekwencji Sąd I instancji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., odrzucił skargę.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła skarżąca.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie jest zasadne.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.), dalej: "P.p.s.a.", sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.

Stosownie do art. 57 § 1 P.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z wymogów pisma w postępowaniu sądowym jest jego podpisanie - przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a.). Określony w ustawie warunek formy pisemnej uważa się za zachowany, jeżeli dokument elektroniczny został podpisany w sposób, o którym mowa w art. 46 § 2a (art. 12b § 1 p.p.s.a.). W myśl art. 46 § 2a P.p.s.a. w przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Stosownie do art. 46 § 2b P.p.s.a. zasady podpisywania przewidziane w § 2a dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego.

Z kolei w myśl art. 49 § 1 P.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Jak już wyżej wskazano, w przypadku stwierdzenia braków formalnych skargi ustawodawca w art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. przewidział rygor odrzucenia skargi.

W niniejszej sprawie, skarżąca wniosła skargę drogą elektroniczną, przy czym skarga ta stanowiła załącznik do pisma przewodniego zatytułowanego "Zawiadomienie". W związku z tym, że podpis elektroniczny został złożony jedynie pod pismem przewodnim do właściwej skargi, Sąd I instancji wezwał skarżącą do usunięcia w terminie 7 dni braków formalnych tej skargi przez jej podpisanie (elektronicznie, wskazując skarżącej dokładnie jak należy to zrobić), pod rygorem odrzucenia skargi. W zakreślonym terminie skarżąca nie uzupełniła braku formalnego skargi przez opatrzenie jej właściwym podpisem, o którym mowa w art. 46 § 2a i 2b P.p.s.a. Należy bowiem zauważyć, że skarżąca podpisem zaufanym podpisała jedynie pismo przewodnie kierowane do Sądu I instancji, natomiast nie podpisała, zgodnie z wezwaniem Sądu, załącznika do tego pisma, który stanowił skargę. W tym miejscu podkreślić należy, że pismem w sprawie jest zarówno pismo przewodnie, jak i skarga. Ze względu natomiast na kategoryczne brzmienie art. art. 46 § 2a i 2b P.p.s.a. nie można przyjmować, że samo opatrzenie pisma przewodniego zaufanym podpisem elektronicznym skutkuje podpisaniem całego dokumentu elektronicznego tj. w niniejszej sprawie skargi będącej załącznikiem dokumentu. W tej kwestii Naczelny Sąd Administracyjny w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę, nie podziela stanowiska wyrażonego w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 czerwca 2020 r., sygn. akt II OZ 275/20. Ustawodawca w art. 46 P.p.s.a. rozróżnił bowiem podpisywanie dwóch elementów korespondencji elektronicznej: podpisywanie pisma wnoszonego w formie dokumentu elektronicznego (§2a) oraz podpisywanie załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego (§2b), których dotyczą zasady podpisywania przewidziane w art. 46 § 2a P.p.s.a.

Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.



Powered by SoftProdukt