Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Wojtysiak Sędziowie Sędzia WSA Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka (spr.), Sędzia WSA Jolanta Kwiecińska po rozpoznaniu w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym w dniu 27 października 2021 r. sprawy ze skargi A. S. na decyzję Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia [...] czerwca 2021 r. nr [...] w przedmiocie wiążącej informacji stawkowej oddala skargę.

A. S. (zwana dalej: "Stroną", "Skarżącą"), złożyła z [...] listopada 2020 r. o wydanie wiążącej informacji stawkowej w zakresie sklasyfikowania towaru według Nomenklatury scalonej (CN) na potrzeby opodatkowania podatkiem od towarów i usług.

Wniosek dotyczył następującego towaru: statek "[...]".

Po przeprowadzonym postępowaniu, na podstawie zgromadzonego materiału, organ pierwszej instancji w wiążącej informacji stawkowej z dnia [...] lutego 2021 r. znak sprawy: [...] - [...] wskazał, że towar: statek "[...]" klasyfikowany jest do pozycji 8906 90 10 Nomenklatury scalonej (CN) oraz określił stawkę podatku od towarów i usług w wysokości 23% na podstawie art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146aa ust. 1 pkt. 1 ustawy o podatku od towaru i usług.

Nie zgadzając się z ww. rozstrzygnięciem. Strona, reprezentowana przez pełnomocnika, złożyła odwołanie, wnosząc o uchylenie WIS w całości oraz orzeczenie co do istoty sprawy.

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (dalej, w skrócie: "Dyrektor KIS"), po rozpatrzeniu ww. odwołania, uzupełnionego pismami z 4 i 20 maja 2021 r., od wiążącej informacji stawkowej z dnia 26 lutego 2021 r., określającej dla towaru: statek "[...]" klasyfikację do kodu 8906 90 10 Nomenklatury scalonej (CN) oraz stawkę podatku od towarów i usług w wysokości 23% na podstawie art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146aa ust. 1 pkt 1, i analizie materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy, decyzją z [...] czerwca 2021 r., nr [...], utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

Pismem z 19 lipca 2021 r. Strona złożyła, za pośrednictwem Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na ww. decyzję.

Zaskarżonej decyzji zarzucono:

1) naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy tj.:

- naruszenie art. 83 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usługi, poprzez błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że jedną z przesłanek zastosowania tego przepisu jest używanie statku w przeważającym stopniu do odpłatnego przewozu pasażerów, do celów handlowych, przemysłowych lub do połowów, podczas gdy literalna treść tego przepisu nie zawiera żadnych wskazań, dotyczących wpływu zakresu wykorzystywania statku do jednego z wymienionych w tym przepisie celów na możliwość zastosowania preferencyjnej stawki podatku;

2) naruszenie przepisów, postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:

- naruszenie art. 122, art. 187 § 1, art. 191 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325 ze zm.) w związku z art. 42g ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług poprzez nieznajdujące oparcia w zgromadzonym materiale dowodowym przyjęcie, że statek "[...]" nie jest jednostką pływającą przewożącą odpłatnie pasażerów lub używaną do celów handlowych, przemysłowych lub do połowów;

- naruszenie art. 210 § 1 pkt 6 i § 4 Ordynacji podatkowej w związku z art. 42g ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług poprzez niedostateczne uzasadnienie zaskarżonej decyzji w odniesieniu do przesłanek jakimi kierował się Dyrektor KIS uznając, że jednostka pływająca "[...] nie wypełnia hipotezy art. 83 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy o podatku od towarów i usług.

W związku z powyższym wniesiono o:

1. uchylenie zaskarżonej decyzji w całości,

2. zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

Skarżący szczegółowo omówił w uzasadnieniu skargi zarzuty dotyczące naruszenia przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, a także poczynione ustalenia faktyczne przez organ podatkowy.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Pismem z dnia 9 czerwca 2021 r. skarżący przedstawił stanowisko w odniesieniu do części tez ujętych w odpowiedzi na skargę. Dyrektor odniósł się do stanowiska strony pismem procesowym z dnia 26 lipca 2021 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Skarga A. S. nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie wyjaśnić należy, że sprawę rozpoznano na posiedzeniu niejawnym, na podstawie art. 15zzs4 ust. 3 ustawy COVID-19, który stanowi, że przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a przeprowadzenie wymaganej przez ustawę rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących i nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów. W niniejszej sprawie stosowne zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I zostało wydane w dniu 9 września 2021 r. i znajduje się w aktach sprawy.

Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 poz. 137) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.

Z kolei, w myśl art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne.

W wyniku takiej kontroli decyzja może zostać uchylona w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a), b) i c) p.p.s.a.). Natomiast z art. 134 § 1 p.p.s.a. wynika, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Na wstępie należy wskazać, że zgodnie z art. 5a ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r., poz. 685 ze zm., dalej, w skrócie "ustawa o VAT") towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, ze zm. – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, ze zm., zwanym dalej "rozporządzeniem Rady"), lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji statystycznych.

Nomenklatura Scalona (CN) oparta jest na Zharmonizowanym Systemie Oznaczania i Kodowania Towarów (HS), który powstał na mocy Międzynarodowej konwencji w sprawie zharmonizowanego systemu oznaczania i kodowania towarów, sporządzonej w Brukseli 14 czerwca 1983 r. (Dz.U. z 1997 r. nr 11, poz. 62). Systemem Zharmonizowanym (HS) zarządza Światowa Organizacja Celna (WCO), system oznaczania towarów rozbudowany jest do 6 cyfry (podpozycja). Na tej bazie Unia Europejska stworzyła swoją Nomenklaturę Scaloną, rozbudowując 6-cyfrową podpozycję HS do 8 cyfr – i to jest kod CN. Światowa Organizacja Celna w Brukseli wydaje i uaktualnia Noty Wyjaśniające do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania

i Kodowania Towarów. Noty wyjaśniające do Nomenklatury Scalonej (CN) Wspólnot Europejskich, przyjmowane przez Komisję Europejską mogą odwoływać się do Not wyjaśniających do Systemu Zharmonizowanego, jednakże nie zastępują tych ostatnich, uważane są za ich dopełnienie oraz są stosowane w połączeniu z nimi. Wyjaśnienia wydane przez Światową Organizację Ceł w celu ułatwienia klasyfikacji w Zharmonizowanym Systemie oraz w celu zapewnienia jednolitej klasyfikacji HS (w Polsce wyjaśnienia do HS publikowane są w Monitorze Polskim w formie obwieszczenia Ministra Finansów) jakkolwiek nie są objęte umową międzynarodową o Zharmonizowanym Systemie, tym niemniej w praktyce stanowią istotną wskazówkę, co do prawidłowej klasyfikacji towarów. W efekcie, w procesie klasyfikacji danego towaru bardzo istotna jest weryfikacja przyporządkowania danego towaru do podpozycji CN z wyjaśnieniami do Nomenklatury HS. Klasyfikacja towarów w Nomenklaturze Scalonej (CN) podlega pewnym warunkom określającym zasady, na których jest oparta oraz ogólnym regułom zapewniającym jednolitą interpretację, co oznacza, że określony towar zawsze jest klasyfikowany do jednej

i tej samej pozycji lub podpozycji z wyłączeniem innych, które mogłyby być brane pod uwagę. Zatem do każdego towaru jest przypisany odpowiedni kod.

Przystępując do klasyfikacji wyrobu w Nomenklaturze scalonej (CN), organ winien wyjść od reguły 1 Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury scalonej (ORINS), która informuje, że dla celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalić zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów i dopiero gdy jest to niemożliwe, należy – przy zachowaniu kolejności – korzystać z następnych reguł, od 2 do 6. Z brzmienia ORINS wynika bowiem jednoznacznie, iż zostały one ułożone sekwencyjnie i ze względu na to zastosowanie kolejnej z nich uzależnione jest od uprzedniego wyeliminowania możliwości zastosowania uprzedniej reguły. Dopiero zatem gdy pierwsza reguła Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury scalonej nie jest możliwa do zastosowania w sprawie, należy korzystać z reguł od 2 do 6 (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 8 lutego 2017 r., sygn. akt. V SA/Wa 71/16).

Zgodnie z regułą 1 tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne, a do celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów oraz o ile nie są one sprzeczne z treścią powyższych pozycji i uwag, zgodnie z następującymi regułami od 2 do 6. Nomenklatura scalona jest 8-znakowym rozwinięciem Systemu Zharmonizowanego (HS), a Ogólne reguły interpretacji i uwagi do sekcji i działów pochodzą z Systemu Zharmonizowanego. Uwagi do sekcji i działów stanowią integralną część nomenklatury i zawierają szczegółowe informacje co do zakresu poszczególnych pozycji lub podpozycji, podają listę towarów włączonych lub wyłączonych, wraz z technicznym opisem i praktycznymi wskazówkami dla ich identyfikacji. Ich celem jest zapewnienie jednolitej interpretacji Systemu Zharmonizowanego i właściwej identyfikacji poszczególnych towarów, warunkującej poprawne ich zaklasyfikowanie do konkretnych pozycji lub podpozycji taryfowych.

W przedmiotowej sprawie bezsporne jest, że mamy do czynienia z towarem objętym nową matrycą stawek VAT od 1 lipca 2020 r., podlegającym tym samym od tej daty identyfikacji - dla celów stosowania stawek VAT - z wykorzystaniem Nomenklatury scalonej (CN). Klasyfikacja towarów w Nomenklaturze scalonej opiera się na założeniu, że określony towar zawsze jest sklasyfikowany do jednej i tej samej pozycji lub podpozycji z wyłączeniem innych, które mogłyby być brane pod uwagę. Zatem do każdego towaru jest przypisany odpowiedni kod CN.

W niniejszej sprawie organ podatkowy prawidłowo sklasyfikował towar: statek "[...]" do pozycji 8906 90 10 Nomenklatury scalonej (CN). Zgodnie z tytułem działu 89 Nomenklatury scalonej, dział ten obejmuje: "Statki, łodzie oraz konstrukcje pływające". Podpozycje 8901 1010, 8901 20 10, 8901 30 10, 8901 90 10, 8902 00 10, 8903 91 10, 8903 92 10, 8904 00 91 i 8906 90 10 dotyczą jedynie jednostek pływających, zaprojektowanych jako pełnomorskie, posiadających całkowitą długość kadłuba (wyłączając wszystkie wystające części) nie mniejszą niż 12 m. Jednak łodzie rybackie i łodzie ratunkowe, zaprojektowane jako pełnomorskie, należy uważać za pełnomorskie jednostki pływające, niezależnie od ich długości.

Z Not wyjaśniających do działu 89 (uwaga dodatkowa 1) wynika, że wyrażenie "statki wodne konstruowane jako statki pełnomorskie" oznacza jednostki pływające, które ze względu na ich budowę i wyposażenie są przystosowane do pływania po morzu, nawet w złą pogodę (siła wiatru około 7 w skali Beauforta). Jednostki takie wyposażone są zazwyczaj w wodoszczelne pokłady i odporne na wpływy atmosferyczne nadbudówki.

Wyrażenie "statki pełnomorskie" oznacza statki i poduszkowce, które spełniają powyższe warunki, nawet jeżeli w rzeczywistości są wykorzystywane głownie na wodach przybrzeżnych, w ujściach rzek lub na jeziorach itp.

Z pozycji 8906 CN wynika, że obejmuje ona "pozostałe jednostki pływające, włączając okręty wojenne i łodzie ratunkowe, inne niż łodzie wioślarskie" (zawiera 8906 10 - okręty wojenne oraz 8906 90 - pozostałe). Pozycja ta obejmuje wszelkie jednostki pływające nieobjęte bardziej szczegółowymi pozycjami od 8901 do 8905 i zawiera statki naukowo- badawcze; statki - laboratoria; statki meteorologiczne. Podpozycja CN 8906 90 - Pozostałe zawiera: 8906 90 10 – Pełnomorskie oraz – Pozostałe.

Wobec powyższego organy zasadnie przyjęły, że sporny towar spełnia kryteria i właściwości dla towarów objętych pozycją CN 8906 90 10. Klasyfikacja towaru została dokonana zgodnie z postanowieniami 1 i 6 reguły Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury scalonej.

Dokonując kontroli prawidłowości zastosowania stawki podatku od towarów i usług, należy wskazać, że zgodnie z art. 83 ust. 1 pkt 1 lit. a stawkę podatku w wysokości 0% stosuje się do dostaw i importu:

a) jednostek pływających używanych do żeglugi na pełnym morzu i przewożących odpłatnie pasażerów lub używanych do celów handlowych, przemysłowych lub do połowów, w tym w szczególności:

– pełnomorskich liniowców pasażerskich, pełnomorskich łodzi wycieczkowych oraz podobnych jednostek pływających, zaprojektowanych głównie do przewozu osób; pełnomorskich promów wszelkiego rodzaju (CN 8901 10 10),

– pełnomorskich tankowców (CN 8901 20 10),

– pełnomorskich chłodniowców, innych niż objęte podpozycją 8901 20 (CN 8901 30 10),

– pozostałych jednostek pływających pełnomorskich do przewozu towarów oraz pozostałych jednostek pływających pełnomorskich do przewozu zarówno osób, jak i towarów, z wyłączeniem barek morskich bez napędu (CN ex 8901 90 10),

– pełnomorskich statków rybackich, pełnomorskich statków przetwórni oraz pełnomorskich pozostałych jednostek pływających do przetwarzania lub konserwowania produktów rybołówstwa (CN 8902 00 10),

– pchaczy pełnomorskich (CN 8904 00 91) i holowników pełnomorskich (CN ex 8904 00 10),

– pełnomorskich lodołamaczy (CN ex 8906 90 10),

b) używanych na morzu statków ratowniczych morskich (CN ex 8905 90 10) i łodzi ratunkowych (CN ex 8906 90 10),

c) jednostek pływających używanych do rybołówstwa przybrzeżnego (CN ex 8902 00 90).

Z treści art. 83 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy o VAT wynika, że zastosowanie stawki preferencyjnej dotyczy dostawy jednostek pływających używanych do żeglugi na pełnym morzu i przewożących odpłatnie pasażerów lub używanych do celów handlowych, przemysłowych lub do połowów. Po drugie lista jednostek wymienionych w powołanym przepisie jest przykładowa, a dopisek ex przed podaniem kodu CN, zgodnie z art. 2 pkt 30 ustawy o VAT, oznacza, że ilekroć jest mowa o CN ex- rozumie się przez to zakres towarów i usług węższy niż określony odpowiednio w danym dziale, pozycji, podpozycji lub kodzie Nomenklatury scalonej (CN) lub danym grupowaniu klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej.

Zatem, dodanie dopisku ex przed kodem CN oznacza, że obniżona stawka podatku VAT będzie miała zastosowanie wyłącznie do niektórych towarów wymienionych w tym grupowaniu, które spełniają przesłanki, bądź charakteryzują się cechami określonymi przez ustawodawcę.

W niniejszej sprawie mamy do czynienia z jednostką pływającą, która nie jest pełnomorskim lodołamaczem, o którym mowa w art. 83 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy od podatku od towarów i usług, nie jest również łodzią ratunkową wskazaną w art. 83 ust. 1 pkt 1 lit. b.

Przedmiotem sporu między stronami pozostaje okoliczność, czy statek mieści się w katalogu wskazanym w art. 83 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy o VAT, warunkującym zastosowanie 0% stawki podatku od towarów i usług właściwej dla tego towaru. Innymi słowy, czy wskazany wyżej towar posiada wszystkie cechy pozwalające na objecie go dyspozycją przywołanego wyżej przepisu, tj. czy jest używany do żeglugi na pełnym morzu i przewozi odpłatnie pasażerów, czy używany jest także do celów handlowych.

Należy podnieść, że opodatkowanie według stawki 0%, jest związane z dostawami określonego rodzaju statków morskich oraz towarów dotyczących tych statków. Wyliczenie rodzajów statków, których dostawa uprawnia do stosowania stawki 0%, ma charakter wyczerpujący. Dostawa innego rodzaju statku niż wymieniony nie uprawnia do stosowania stawki 0%. Przepisy mające zastosowanie od 1 lipca 2020 r. określają rodzaje statków pełnomorskich objętych stawką 0% VAT – zarówno w odniesieniu do dostawy, jak i importu – odnosząc się do klasyfikacji CN.

Prawidłowo ustalony przez organ podatkowy kod Nomenklatury scalonej 8906 90 10, przewiduje stawkę 0% jedynie dla łodzi ratunkowych, pełnomorskich lodołamaczy oraz statków ratowniczych morskich. Biorąc pod uwagę, iż strona nie zakwestionowała określonej klasyfikacji CN, uznać należy ją za wiążącą.

W odniesieniu do zarzutów skargi, należy wskazać że zakres podejmowanych działań przez jednostkę jest w istocie niejednolity.

Rodzaj i przeznaczenie statku określono jako statek badawczo-szkolny (posiada wpis do Polskiego Rejestru Statków, w którym rodzaj statku określono jako statek szkolno-badawczy, morski). Statek wykorzystywany jest przede wszystkim do celów dydaktycznych - kształcenie studentów w zakresie manewrowania statkiem, obsługi sprzętu nawigacyjnego i siłowni okrętowych, itp. Statek jest też wykorzystywany do prowadzenia badań naukowych na potrzeby A. M. i innych podmiotów.

[...] jako jednostka przeznaczona do eksploatacji na morzu pełnym jest również wykorzystywana do komercyjnego, tj. odpłatnego świadczenia usług.

Do kategorii tych czynności odpłatnych należą w szczególności:

- czarter statku na potrzeby inspekcji rybackich;

- odpłatne prace badawcze realizowane na zlecenie;

- odpłatny udział i współpraca w prowadzonych pracach podwodnych;

- wykorzystanie odpłatne do udziału w konferencjach, kursach, szkoleniach;

- odpłatny udział w zabezpieczeniu regat;

- inne odpłatne czartery jednostki.

Według klasyfikacji wydanej przez Urząd Statystyczny w Ł., statek [...] został przypisany do PKWiU 35.11.33-93.00

Różnorodny charakter i zakres czynności wskazanych przez Stronę nie pozwala jednak na zaliczenie statku jako przewożącego odpłatnie pasażerów lub używanych do celów handlowych, czy przemysłowych. Przewóz towarów i osób nie jest wiodącą funkcją statku, nie wynika z opisanego stanu faktycznego sprawy ani z przedłożonych dokumentów.

Przyjmując natomiast argumentację Skarżącej, że w sprawie należało jedynie ustalić, czy konstrukcja jednostki pozwala na żeglugę na pełnym morzu oraz czy jednocześnie pozwala na świadczenie odpłatnych usług przewozu pasażerów lub używania jednostki do celów handlowych, przemysłowych lub do połowów, doprowadziłoby do uznania, że zbędnym byłoby jakiekolwiek rozróżnienie jednostek zgodnie z klasyfikacją CN.

W związku z zarzutem naruszenia przepisów art. 122 w zw. z art. 187 § 1 i art. 191 Ordynacji podatkowej i dla zobrazowania sposobu prowadzenia postępowania administracyjnego w sprawie wydania WIS należy mieć na uwadze treść art. 42b ust. 2 pkt 3 lit. a - c ustawy o VAT. Stosownie do tego przepisu, wniosek o wydanie WIS zawiera:

a) określenie przedmiotu wniosku, w tym: szczegółowy opis towaru lub usługi, pozwalający na taką ich identyfikację, aby dokonać ich klasyfikacji zgodnej z Nomenklaturą scaloną (CN), Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług lub Polską Klasyfikacją Obiektów Budowlanych,

b) wskazanie klasyfikacji, według której mają być klasyfikowane towar lub usługa,

c) wskazanie przepisów ustawy lub przepisów wykonawczych wydanych na jej podstawie - w przypadku, o którym mowa w ust. 4 (...).

Należy także przytoczyć treść kolejnych przepisów art. 42b ustawy o VAT, a mianowicie:

- ust. 7. Do wniosku o wydanie WIS można dołączyć dokumenty odnoszące się do towaru albo usługi, w szczególności fotografie, plany, schematy, katalogi, atesty, instrukcje, informacje od producenta lub inne dostępne dokumenty umożliwiające organowi wydającemu WIS dokonanie właściwej klasyfikacji towaru albo usługi;

- ust. 8. Na wezwanie organu wydającego WIS wnioskodawca jest obowiązany do dostarczenia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, próbki towaru, w przypadku gdy jest to niezbędne dla dokonania prawidłowej klasyfikacji towaru. W przypadku niedostarczenia próbki towaru w terminie określonym w wezwaniu organ wydający WIS wydaje postanowienie o pozostawieniu wniosku o wydanie WIS bez rozpatrzenia.

Z powyższych regulacji wynika zatem, że ciężar dowodzenia spoczywa na organie podatkowym prowadzącym postępowanie w sprawie WIS. Nie oznacza to jednak nieograniczonego niczym obowiązku poszukiwania i przedstawiania dowodów odnośnie istotnych okoliczności w sprawie. W art. 42b ust. 7 ustawy o VAT przyjęto wręcz jako niezbędne rozłożenie ciężaru dowodzenia, a nawet przerzucono ciężar dowodzenia faktów częściowo na wnioskodawcę, stwarzając po jego stronie możliwość szeroko rozumianej inicjatywy dowodowej. Nadanie WIS formy decyzji administracyjnej oznacza, że jej wydanie powinno być poprzedzone przeprowadzeniem postępowania podatkowego, zgodnie z zasadami określonymi ww. przepisach Ordynacji podatkowej, a w jego ramach określonych przepisami prawa materialnego, również przeprowadzeniem postępowania wyjaśniającego w zakresie niezbędnym do wyjaśnienia wszystkich okoliczności faktycznych i prawnych sprawy, stosownie do nakazu płynącego z zasady prawdy obiektywnej.

Sąd dokonując kontroli legalności zaskarżonej WIS, ocenia czy postępowanie podatkowe poprzedzające jej wydanie prowadzone było z zachowaniem powyżej wskazanych zasad. W wyniku przeprowadzonej takiej kontroli, Sąd stwierdza, że organ nie zignorował wyjaśnień przedkładanych przez stronę potwierdzających przedmiot wniosku.

W postępowaniu w sprawie wiążącej informacji stawkowej - inaczej niż w postępowaniu interpretacyjnym - organ podatkowy jest obowiązany wykazać istnienie poszczególnych faktów, dokonując ich oceny w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy. Do obowiązku organu należy właściwa kwalifikacja towaru, w taki sposób aby była prawidłowa i przekonywująco uzasadniona, logicznie wypływająca z materiału, w oparciu o który organ orzekał.

W rezultacie zaś Skarżąca nie podważyła skutecznie stanu faktycznego przyjętego przez organ za podstawę rozstrzygnięcia. W oparciu o ten sam materiał dowodowy podtrzymano bowiem przedstawioną pierwotnie we wniosku, a następnie w odwołaniu kwalifikację towaru do kodu 8906 90 10 CN.

Nie można także pominąć faktu, czego Skarżąca stara się nie dostrzegać, że WIS została wydana na podstawie jego opisu towaru. Tym samym, organ dysponując wnioskiem i pismami uzupełniającymi, oparł się na wskazanym przez skarżącego,

a więc rzeczywistym opisie statku "[...]".

Zdaniem Sądu, uzasadnienie zaskarżonej decyzji spełniało podstawowe wymogi i standardy, o których stanowi art. 210 § 1 pkt 6 i § 4 Ordynacji podatkowej.

Przedstawiono w nim stan faktyczny sprawy, zrelacjonowano sformułowane w odwołaniu zarzuty i wskazano podstawę prawną rozstrzygnięcia. To, że stanowisko zajęte przez organ było odmienne od prezentowanego przez Skarżącą nie oznacza, że uzasadnienie zaskarżonego aktu zawiera wady konstrukcyjne oraz nie poddaje się kontroli sądowej.

Sąd dokonał gruntownej weryfikacji zaskarżonej decyzji, poprzez wnikliwą ocenę prawidłowości ustaleń, co doprowadziło również do wniosku, że w sprawie nie mamy do czynienia z jednostką służącą do przewozu odpłatnego pasażerów lub używaną do celów handlowych, przemysłowych lub do połowów co w efekcie skutkowało przyjęciem, że w sprawie nie znajduje zastosowanie art. 83 ust. 1 pkt lit. a ustawy o VAT, ani tym bardziej z jednostką pływającą wskazaną w art. 83 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy o VAT.

Rozstrzygniecie zawarte w decyzji wydanej w drugiej instancji, zawiera samodzielne stanowisko co do przyjętego stanu faktycznego stanowiącego podstawę prawidłowej kwalifikacji towaru zgłoszonego przez Skarżącą, a zatem nie opiera się odmiennych ustaleniach faktycznych dokonanych przez organ orzekający w pierwszej instancji.

Mając na uwadze powyższe rozważania należy stwierdzić, że nie doszło do, zarzucanego w skardze naruszenia art. 83 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy o VAT, wobec dokonania prawidłowej oceny prawnej i określenia prawidłowej informacji stawkowej.

Ostateczne stanowisko organu Sąd uważa za prawidłowe i przekonywująco uzasadnione, logicznie wypływające z materiału, w oparciu o który organ orzekał.

Z podanych wyżej powodów skargę, jako niezasadną, Sąd oddalił na podstawie art. 151 p.p.s.a.