Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Aleksandra Wrzesińska-Nowacka, , , po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A. G. od zarządzenie Przewodniczącej Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 listopada 2015 r. sygn. akt III SA/Wa 3353/14 w zakresie pozostawienia pisma bez rozpoznania w sprawie ze skargi A. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 22 sierpnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia uchylić zaskarżone zarządzenie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.

Wyrokiem z dnia 29 kwietnia 2015r., sygn. akt III SA/Wa 3353/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w sprawie wszczętej skargą A. G., uchylił zaskarżone postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 22 sierpnia 2014r. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania w części dotyczącej skarżącej i stwierdził, że postanowienie nie podlega wykonaniu w części, w jakiej zostało uchylone.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło skargę kasacyjną od tego wyroku. Odpis środka odwoławczego doręczono skarżącej A. G. w dniu 7 września 2015r. wraz z pouczeniem o możliwości wniesienia odpowiedzi na skargę kasacyjną.

W dniu 11 września 2015r. skarżąca wniosła odpowiedź na skargę kasacyjną. Do pisma dołączyła odpis odpowiedzi (z pieczęcią "odpis").

Zarządzeniem z dnia 17 września 2015r. przewodnicząca wezwała skarżącą do uzupełnienia braków formalnych odpisu poprzez jego podpisanie lub nadesłanie własnoręcznie podpisanego egzemplarza odpisu w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Zarządzenie to zostało uznane za doręczone (na podstawie art.73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi- Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), dalej jako "p.p.s.a." w dniu 6 października 2015r. Mimo upływu terminu braki odpisu nie zostały uzupełnione.

Zarządzeniem z dnia 12 listopada 2015r. przewodnicząca pozostawiła bez rozpoznania pismo skarżącej, stanowiące odpowiedź na skargę kasacyjną.

W zażaleniu na to zarządzenie skarżąca wniosła o jego uchylenie i zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania. Podniosła, że niezasadnie wezwano ją do uzupełnienia braków formalnych odpisu. Powołała się na stanowisko wyrażane w judykaturze, że odpis nie wymaga podpisania przez stronę, a nawet potwierdzenia jego zgodności z oryginałem. Pismo stanowiące odpowiedź na skargę kasacyjną nie było w związku tym dotknięte brakami formalnymi. Ponadto wadliwie skierowano do niej wezwanie do usunięcia braków formalnych pisma, skoro ustanowiła ona w postępowaniu pełnomocnika w osobie J. S.. Nie było zatem podstaw do uznania, że prawidłowo doręczono jej wezwanie do podpisania odpisu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.

W piśmiennictwie i orzecznictwie nie budzi wątpliwości, że odpis pisma procesowego to każdy dalszy jego egzemplarz, odwzorowany w dowolnej technice, zgodny z oryginałem co do treści. Odpisy pisma nie muszą być podpisane przez stronę, bowiem wtedy stanowiłyby oryginał pisma, a nie jego odpis (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz pod red. R.Hausera i M.Wierzbowskiego, Warszawa 2015,s. 274, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 lutego 2012r., sygn. akt I OZ 84/12 i powołane tam orzecznictwo). Nie było zatem podstaw do wzywania strony skarżącej do podpisania odpisu. Tym samym niewykonanie tego zarządzenia nie mogło skutkować pozostawieniem pisma bez rozpoznania na podstawie art.49 § 2 p.p.s.a., skoro nie było ono dotknięte brakiem formalnym wskazanym w zarządzeniu przewodniczącego.

Nie ma natomiast racji skarżąca, że wezwanie do usunięcia braków powinno być doręczone jej pełnomocnikowi. Ze złożonego na rozprawie w dniu 29 kwietnia 2015r. pełnomocnictwa wynika, że J. S. był umocowany do zastępowania skarżącej jedynie na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w dniu 29 kwietnia 2015r. Pełnomocnictwo nie upoważniało go zatem do odbioru korespondencji kierowanej do strony, a było tylko pełnomocnictwem ograniczonym do niektórych tylko czynności w postępowaniu (art.36 pkt 3 p.p.s.a.).

Z tych względów na podstawie art.185 § 1 w zw. z art.193 i art.197 § 2 p.p.s.a. zaskarżone zarządzenie należało uchylić.

Nie było podstaw do zasądzenia na rzecz skarżącej kosztów postępowania. Co do zasady każda ze stron obowiązania jest ponieść koszty związane z jej udziałem w sprawie (art.199 p.p.s.a.). W postępowaniu odwoławczym zasady dotyczące zwrotu kosztów uregulowano w art.203 i art.204 p.p.s.a. Żaden z tych przepisów nie przewiduje zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego.