Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Hieronim Sęk, Sędzia NSA Bartosz Wojciechowski, Sędzia WSA del. Maja Chodacka (sprawozdawca), Protokolant Natalia Grzelak, po rozpoznaniu w dniu 28 października 2025 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 2 sierpnia 2022 r., sygn. akt I SA/Gd 289/22 w sprawie ze skargi M. G. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 14 grudnia 2021 r., nr 0114-KDIP4-2.4012.774.2021.1.AA w przedmiocie podatku od towarów i usług 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz M. G. kwotę 240 (słownie: dwieście czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

1. Wyrok Sądu pierwszej instancji.

1.1. Wyrokiem z 2 sierpnia 2022r., sygn. akt I SA/Gd 289/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, po rozpoznaniu sprawy ze skargi M. G. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 14 grudnia 2021r. – uchylił zaskarżoną interpretację i orzekł w przedmiocie kosztów postępowania. Wymieniony wyrok oraz pozostałe orzeczenia sądów administracyjnych przywołane w niniejszym uzasadnieniu publikowane

są na stronach internetowych Naczelnego Sądu Administracyjnego: http://orzeczenia.nsa.gov.pl.

1.2. Skarżący wystąpił do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej z zakresu możliwości zwolnienia od podatku od towarów i usług udzielania przez niego osobiście korepetycji z informatyki. W uzasadnieniu wniosku przedstawił następujący stan faktyczny. Wnioskodawca, będąc polskim rezydentem podatkowym w ramach prowadzonej działalności gospodarczej od ponad 4 lat udziela korepetycji z informatyki na poziomie podstawowym, ponadpodstawowym oraz wyższym. Wnioskodawca nie jest jednostką objętą systemem oświaty w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2016r. Prawo oświatowe, w zakresie kształcenia i wychowania, ani uczelnią, jednostką naukową Polskiej Akademii Nauk oraz instytutem badawczym, w zakresie kształcenia, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021r. poz. 685 ze zm., dalej: "ustawa o podatku od towarów i usług"). Posiada jednak doświadczenie zawodowe oraz osiągnięcia indywidulane w dziedzinie informatyki. W 2021r. zajął pierwsze miejsce w zestawieniu Orły Edukacji w Gdyni w zakresie udzielania korepetycji pod maturę z informatyki oraz lekcji informatyki.

Korepetycje udzielane są w trybie zajęć na odległość w formie zajęć indywidualnych lub grupowych oraz specjalnych kursów przygotowujących do matury. Zajęcia odbywają się w z góry ustalonym terminie. Niezależnie od kursu po każdych zajęciach zadawana jest praca domowa. Nauczyciel pozostaje w stałym kontakcie z uczniami, którzy mogą zgłaszać się do niego z różnymi problemami. Na kursie maturalnym (a opcjonalnie na innych kursach), wiedza ucznia jest dodatkowo weryfikowana przez tzw. próbną maturę. Taka forma sprawdzenia wiedzy ma na celu jak najlepsze przygotowanie ucznia do egzaminu maturalnego. Oprócz oficjalnej próbnej matury, wnioskodawca organizuje również tzw. testy diagnostyczne, które mają na celu weryfikację bieżących postępów ucznia. Podsumowując, udzielane przez wnioskodawcę korepetycje mają w założeniu zapewnić kompleksową opiekę nad uczniem w dziedzinie informatyki i programowania. Rodzice wiedzą, że uczestnictwo ich dziecka w kursie prowadzonym przez wnioskodawcę, zapewni ich dziecku najlepsze przygotowanie do wybranego zagadnienia/egzaminu/konkursu.

Wnioskodawca znaczącą część usług korepetytorskich wykonuje całkowicie samodzielnie, na własny rachunek i odpowiedzialność. Niemniej, z uwagi na duży popyt na realizowane przez niego usługi, zatrudnia na umowy zlecenia innych korepetytorów (głownie studentów informatyki) do pomocy przy prowadzonej działalności. Korepetytorzy Ci, działając na rachunek wnioskodawcy, udzielają uczniom analogicznych korepetycji z informatyki, również przez internet. Korepetycje te odbywają się według wdrożonego przez wnioskodawcę modelu nauczania. Wnioskodawca oferuje korepetytorom miedzy innymi pełne przeszkolenie i materiały do prowadzenia kursu.

Skarżący wskazał, że przedmiotem wniosku jest wyłącznie kwestia opodatkowania usług z zakresu korepetycji, które wnioskodawca realizuje osobiście bez pośrednictwa i pomocy innych osób. W ramach prowadzonej przez niego działalności, jest w stanie wyodrębnić usługi korepetytorskie świadczone przez niego osobiście od usług świadczonych przy pomocy zatrudnionych na umowy zlecenia innych korepetytorów. Wykonywane przez wnioskodawcę usługi realizowane są odpłatnie. W zamian za udział w zajęciach/kursach uczniowie płacą umówione wynagrodzenie.

1.3. Wobec przedstawionego powyżej stanu faktycznego, skarżący zadał następujące pytanie: "czy świadczone przez niego osobiście usługi w zakresie udzielania korepetycji z informatyki mogą korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy o podatku od towarów i usług?"

Zdaniem Wnioskodawcy usługi świadczone przez niego osobiście mogą zostać objęte zwolnieniem, bowiem spełnione są wszystkie przesłanki wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy o podatku od towarów i usług. Po pierwsze usługi świadczone są przez wykwalifikowaną osobę, która przekazuje niezbędną wiedzę. Istnieje ścisły związek pomiędzy treścią przekazywaną przez wnioskodawcę na zajęciach, a zdobytą przez wnioskodawcę wiedzą i kwalifikacjami uzyskanymi w trakcie szkoły średniej, studiów, czy w trakcie realizowanych licznych projektów badawczych, czy usług informatycznych świadczonych na rzecz rozmaitych podmiotów. Po drugie w trybie art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy o podatku od towarów i usług wskazano, że świadczenie prywatnego nauczania będzie odbywać się na poziomie przedszkolnym, podstawowym, ponadpodstawowym i wyższym, a zakres świadczonych usług nauczania jest zgodny z materiałami przewidzianymi w placówkach oświatowych. Nie ma przy tym wymogu aby usługi te świadczone były stacjonarnie.

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, w zaskarżonej interpretacji indywidualnej, uznał stanowisko skarżącego za nieprawidłowe.

Organ wskazał, że warunkiem zastosowania zwolnienia jest nie tylko spełnienie przesłanki o charakterze przedmiotowym, dotyczącej rodzaju świadczonych usług, tj. usług prywatnego nauczania na odpowiednim poziomie edukacji, ale także przesłanki podmiotowej, odnoszącej się do usługodawcy, który musi być nauczycielem. Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, że zwolnienie nie ma zastosowania. W ocenie organu nie została spełniona przesłanka podmiotowa, ponieważ skarżący nie posiada wykształcenia kierunkowego, bowiem jest nadal w trakcie studiów. Tym samym osobiście świadczona przez wnioskodawcę, jako studenta w trakcie studiów kierunkowych, usługa w zakresie udzielania korepetycji z informatyki nie korzysta ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy o podatku od towarów i usług.

1.4. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, rozpoznając wniesioną skargę stwierdził, że zasługuje ona na uwzględnienie, bowiem zaskarżona interpretacja narusza prawo. Sąd pierwszej instancji, po przywołaniu mających zastosowanie przepisów prawa oraz orzecznictwa zarówno sądów krajowych, jak i Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, nie podzielił stanowiska organu interpretacyjnego. Sąd podniósł, że w orzecznictwie krajowych sądów administracyjnych dotyczącym zakresu analizowanego tu zwolnienia podatkowego wskazuje się, że tym zwolnieniem objęte może być nauczanie prywatne przez nauczycieli, obejmujące kształcenie powszechne lub wyższe. Natomiast określenie "prywatne nauczanie" obejmuje czynności wykonywane przez nauczycieli na ich własny rachunek i odpowiedzialność oraz we własnym imieniu bez względu na istnienie prawnej relacji w formie umowy między nauczycielem a uczniem (bądź uczniami). W orzecznictwie wskazuje się również, że standardy wykładni prawa podatkowego wskazują na pierwszeństwo wykładni językowej oraz subsydiarność pozostałych zasad wykładni prawa: systemowej i funkcjonalnej.

Sąd pierwszej instancji wskazał, że obie strony sporu zgodnie uznały, że wnioskodawca spełnia przesłankę przedmiotową zwolnienia podatkowego. Kwestią sporną pozostaje zatem definicja "nauczyciela" i posiadanych przez niego kwalifikacji. W ocenie Sądu organ nie wykazał podstaw na jakich oparł swoje stanowisko dotyczące konieczności posiadania wykształcenia kierunkowego, czy kwalifikacji zawodowych zdobytych w oficjalnym systemie nauczania. Poza samym powołaniem nazw ustaw, nie wykazał konkretnych przepisów na poparcie swojego stanowiska.

1.5. Mając powyższe na uwadze, Sąd pierwszej instancji uznał, że zaskarżona interpretacja narusza prawo i na podstawie art. 146 § 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2022r., poz. 329 ze zm., dalej: "ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi") uchylił zaskarżoną interpretację indywidualną.

2. Skarga kasacyjna i odpowiedź na skargę kasacyjną.

2.1. W skardze kasacyjnej pełnomocnik Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej zaskarżył wyrok Sądu pierwszej instancji w całości i zarzucił, w ramach podstawy kasacyjnej określonej w art. 174 pkt 2 ustawy Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, naruszenie przepisów prawa procesowego w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy tj. art. 146 § 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit a) i c) ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 14 c § 1 i § 2 w zw. z art. 120 i 121 § 1 i 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021r., poz. 1540 ze zm.; dalej: "Ordynacja podatkowa"), poprzez uchylenie zaskarżonej interpretacji indywidualnej na skutek przyjęcia, że naruszenie przez organ przepisów prawa materialnego uzasadnia trafność zawartego w skardze zarzutu naruszenia przepisów postępowania, gdy tymczasem po pierwsze organ prawidłowo dokonał interpretacji art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy o podatku od towarów i usług i nie naruszył przepisów prawa materialnego, a po drugie rozstrzygnięcie i uzasadnienie zaskarżonej interpretacji jest kompletne i wyczerpujące, zawiera wszystkie konieczne elementy, więc zupełnie bezzasadne jest w tym zakresie stanowisko Sądu.

2.2. W ramach podstawy kasacyjnej określonej w art. 174 pkt 1 ustawy Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zarzucono naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy o podatku od towarów i usług, poprzez jego błędną wykładnię i w konsekwencji niewłaściwe zastosowanie polegające na przyjęciu, że dla skorzystania ze zwolnienia podatkowego, o którym mowa w tym przepisie nie jest konieczne legitymowanie się wykształceniem kierunkowym, podczas gdy właściwe zdefiniowanie zawartego w omawianym przepisie słowa nauczyciel prowadzi do oczywistego wniosku, że musi wystąpić związek pomiędzy treścią przekazywaną na lekcji, a posiadanymi kwalifikacjami nauczającego, a kwalifikacje te muszą wynikać z posiadania przez nauczyciela wykształcenia kierunkowego w danej dziedzinie. Warunek ten jest konieczny, aby można było przyjąć, że osoba nauczająca jest nauczycielem.

2.3. Powołując się na powyższe zarzuty wniesiono o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości, ewentualnie uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku, rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie oraz zasądzenie na rzecz organu podatkowego kosztów postępowania według norm przepisanych.

2.4. W odpowiedzi na skargę kasacyjną skarżący wniósł o oddalenie skargi organu, zasądzenie od organu kosztów postepowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych, oraz o rozpoznanie skargi kasacyjnej na posiedzeniu niejawnym.

3. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

3.1. Zarzuty skargi kasacyjnej nie mają usprawiedliwionych podstaw, dlatego skarga kasacyjna podlegała oddaleniu.

W myśl art. 183 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej (podstaw kasacyjnych), chyba że zachodzą przesłanki nieważności postępowania sądowego wymienione w § 2 powołanego artykułu. Takich jednak przesłanek w niniejszej sprawie z urzędu nie odnotowano. Podobnie w trybie tym nie ujawniono podstaw do odrzucenia skargi ani umorzenia postępowania przed sądem pierwszej instancji, które obligowałyby Naczelny Sąd Administracyjny do wydania postanowienia przewidzianego w art. 189 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (zob. uchwała NSA z dnia 8 grudnia 2009r., sygn. akt II GPS 5/09, ONSAiWSA 2010, nr 3, poz. 40)

Skarga kasacyjna została zatem zbadana według reguły związania zarzutami

w niej zawartymi (art. 183 § 1 ab initio ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). W tym zakresie okazała się niezasadna i dlatego podlegała oddaleniu.

3.2. Nie zasługuje na uwzględnienie zarzut naruszenia art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy o podatku od towarów i usług, poprzez jego błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że dla skorzystania ze zwolnienia podatkowego nie jest konieczne legitymowanie się wykształceniem kierunkowym. Naczelny Sąd Administracyjny nie podziela stanowiska organu, że prawidłowa wykładnia powyższego przepisu prowadzi do wniosku, że osoba, która prowadzi prywatne nauczanie w zakresie informatyki, aby móc skorzystać z przedmiotowego zwolnienia, musi posiadać wykształcenie kierunkowe, na przykład ukończone studia wyższe z informatyki oraz przygotowanie pedagogiczne i zawodowe do nauczania.

Rację należy przyznać Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku, który w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku wskazał, że powyższy pogląd jest zbyt daleko idący i nie znajduje uzasadnienia w świetle treści wykładanego przepisu na podstawie wykładni językowej. Przepis art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy o podatku od towarów i usług nie zawiera takiego wymogu, a organ w zasadzie nie przedstawił w uzasadnieniu interpretacji przesłanek wnioskowania uzasadniających postawienie takiej tezy.

3.3. Należy zwrócić uwagę, że artykuł 43 ust. 1 pkt 27 ustawy o podatku od towarów i usług stanowiący, że zwalnia się od podatku usługi prywatnego nauczania na poziomie przedszkolnym, podstawowym, ponadpodstawowym i wyższym, świadczone przez nauczycieli, stanowi implementację art. 132 ust. 1 lit. j) dyrektywy 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U.UE.L.2006.347.1 ze zm.), który stanowi, że państwa członkowskie zwalniają od podatku nauczanie prywatne przez nauczycieli, obejmujące kształcenie powszechne lub wyższe. Niejednokrotnie treść art. 132 ust. 1 lit. j) dyrektywy 2006/112/WE była przedmiotem rozważań Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, lecz nigdy nie było nim pojęcie nauczyciela w ujęciu wyżej wymienionej normy. Natomiast Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 15 kwietnia 2025r., sygn. akt I FSK 2122/21, na tle bardzo zbliżonego stanu faktycznego, poddał ocenie obie te kwestie. Zaprezentowane w tymże wyroku stanowisko, Sąd kasacyjny w składzie rozpoznającym przedmiotową sprawę w pełni podziela i uznaje za własne.

3.4. Odnosząc się art. 132 ust. 1 lit. j dyrektywy, Trybunał w wyroku z 28 stycznia 2010r., C-473-08 wskazał, że przepis ten nie zawiera żadnej definicji pojęcia "nauczanie [...] obejmujące edukację szkolną i uniwersytecką", jak również "nauczyciel", zatem pojęcia te powinny w ogólnym kontekście wspólnego systemu VAT być rozumiane we wszystkich krajach unijnych jednolicie, zgodnie z celami, do jakich dąży owe zwolnienie, czyli poszerzenia wiedzy i umiejętności uczniów lub studentów. Przyjęcie szczególnie ścisłej wykładni tych pojęć groziłoby powstaniem rozbieżności w stosowaniu systemu podatku VAT w państwach członkowskich, z tego powodu, że systemy nauczania w każdym państwie członkowskim są zorganizowane w różny sposób.

Skoro zatem na gruncie krajowym, nawet zgodnie z ustawą z dnia 26 stycznia 1982r. Karta nauczyciela (Dz.U. z 2024r., poz. 986, ze zm.), nauczycielem może być nauczyciel nieposiadający stopnia awansu zawodowego, zwany dalej "nauczycielem początkującym", czyli osoba, która dopiero odbywa przygotowanie do zawodu nauczyciela (por. art. 9a ust. 2), nie ma podstaw do twierdzenia, że nauczycielem dla korzystania z przedmiotowego zwolnienia może być – jak twierdzi organ - jedynie osoba legitymująca się wykształceniem kierunkowym w danej dziedzinie (np. ukończone studia wyższe z danego zakresu).

W tej sytuacji za nauczyciela w rozumieniu art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy o podatku od towarów i usług uznać należy osobę, która świadcząc usługi prywatnego nauczania na poziomie przedszkolnym, podstawowym, ponadpodstawowym i wyższym, dysponuje wiedzą w danym przedmiocie do nauczania na odpowiednim poziomie ww. kształcenia.

Okoliczność dysponowania wiedzą (kompetencjami) do nauczania na odpowiednim poziomie kształcenia (przedszkolnym, podstawowym, ponadpodstawowym i wyższym) może podlegać ocenie przez organ podatkowy, który chcąc jednak podważyć tę przesłankę musi wykazać, że dana osoba realizująca usługi prywatnego nauczania na określonym poziomie nie dysponuje wiedzą oraz umiejętnościami (kwalifikacjami) pozwalającymi na nauczanie w określonym zakresie (przedmiocie) na stosownym poziomie kształcenia (w zakresie edukacji szkolnej lub uniwersyteckiej).

3.5. W rozpoznawanej sprawie wnioskodawca od przeszło 4 lat udziela korepetycji z informatyki przygotowując do matury, czy nauki programowania. Z jego usług skorzystało już ponad 400 uczniów. Na maturze międzynarodowej zdawał egzamin z przedmiotu o nazwie Computer Science na poziomie zaawansowanym, otrzymując ocenę 6. Począwszy od szkoły podstawowej osiągał liczne sukcesy w dziedzinie informatyki. Był laureatem wielu konkursów, w 2021r. zajął pierwsze miejsce w zestawieniu Orły Gdyni w zakresie udzielania korepetycji pod maturę z informatyki oraz lekcji informatyki. Posiada bogate doświadczenie zawodowe zarówno w pracy z uczniami, jak i w zakresie współpracy z podmiotami zewnętrznymi. Mając powyższe na uwadze, nie ma podstaw do uznania, że realizując usługi prywatnego nauczania w formie korepetycji z informatyki, nie dysponuje on wiedzą oraz umiejętnościami (kwalifikacjami) pozwalającymi na nauczanie na poziomie kształcenia podstawowego, ponadpodstawowego czy wyższego, skoro swoje kursy realizuje w oparciu o treści zgodne z materiałami przewidzianymi w placówkach oświatowych.

Sąd kasacyjny nie ma jakichkolwiek podstaw do uwzględnienia argumentacji skargi kasacyjnej organu, że z uwagi na to, że wnioskodawca nie posiada wykształcenia kierunkowego z zakresu informatyki (ukończonych studiów wyższych z tego zakresu), nie można mu przypisać statusu nauczyciela, ponieważ brak jest związku pomiędzy treścią przekazywaną na studiach, a posiadanymi kwalifikacjami nauczyciela.

3.6. Za prawidłową należało uznać ocenę dokonaną przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, że konieczność istnienia związku pomiędzy treścią przekazywaną na lekcji, a posiadanymi kwalifikacjami nauczającego muszą wiązać się z posiadaniem przez nauczyciela wykształcenia kierunkowego w danej dziedzinie jest zbyt daleko idącym wnioskiem. Słusznie Sąd pierwszej instancji zauważył, że organ nie przedstawił żadnych przesłanek uzasadniających przedstawienie takiej tezy. Z wymienianych w interpretacji indywidualnej aktów prawnych organ nie wywodzi warunku posiadania wykształcenia kierunkowego, czy kwalifikacji zdobytych w oficjalnym systemie nauczania, nie ma zatem podstaw do uznania, te do takiego wniosku organ doszedł przy zastosowaniu reguł wykładni systemowej zewnętrznej. Podkreślić należy, że poza samym powołaniem nazw ustaw, organ nie wskazał konkretnych przepisów zawartych w tych aktach prawnych.

3.7. Reasumując, Naczelny Sąd Administracyjny doszedł do przekonania, że Sąd pierwszej instancji, uwzględniając skargę i uchylając zaskarżoną interpretację indywidualną w całości, prawidłowo przyjął, że w niniejszej sprawie nie było podstaw do przyjęcia przez organ interpretacyjny, że udzielanie korepetycji przez skarżącego nie powinno korzystać ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy o podatku od towarów i usług. Mając na uwadze powyższe, za niezasadne należało uznać podniesione w skardze kasacyjnej zarzuty naruszenia przepisów prawa materialnego oraz przepisów postępowania w sposób mający istotny wpływ na wynik sprawy.

3.8. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny – uznając, że skarga kasacyjna nie dostarcza uzasadnionych podstaw do uwzględnienia zawartych w niej żądań, działając na podstawie art. 184 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – orzekł, jak w sentencji wyroku.

3.9. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 204 pkt 2 w związku z art. 205 § 2 oraz art. 209 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – zasądzając kwotę 240 zł, jako 50 % stawki minimalnej w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji.

Maja Chodacka Hieronim Sęk Bartosz Wojciechowski

sędzia del. WSA sędzia NSA sędzia NSA