1 U Z A S A D N I E N I E
Dyrektor Izby Skarbowej w K. decyzją z dnia [...] r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zobowiązań podatkowych w podatku od towarów i usług za marzec, kwiecień, maj i lipiec 2012 r. w łącznej wysokości [...] zł.
T. P. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na powyższą decyzję, wnosząc o jej uchylenie. W skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W końcowej części uzasadnienia podniósł natomiast, że uiszczenie kwoty wynikającej z zaskarżonej decyzji zmusi go do zamknięcia działalności gospodarczej i pozbawi środków do życia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., zwanej odtąd "p.p.s.a."), zwanej dalej ustawą P.p.s.a. sąd może wstrzymać wykonanie aktu administracyjnego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wykazanie wystąpienia przesłanek do zastosowania ochrony tymczasowej należy do wnioskującego o jej udzielenie. W orzecznictwie sądów administracyjnych podnosi się, że niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków ma miejsce wówczas, gdy nie będzie już możliwy późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, lub powrót do stanu pierwotnego.
Mając na uwadze argumentację przedstawioną w złożonym w niniejszej sprawie wniosku Sąd uznał, że skarżący nie wykazał przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Należy zwrócić uwagę, że z dokumentów, jakie przedłożono w toku postępowania w przedmiocie przyznania skarżącemu prawa pomocy (sygn.. akt III SO/Gl 2/17) wynika, że skarżący zawiesił swoją działalność gospodarczą i nie uzyskuje z niej dochodów. Zatem jej ewentualne ostateczne zamknięcie nie zmieni tej sytuacji. Jednocześnie skarżący nie podał w treści skargi żadnych innych argumentów, natomiast znaczna wysokość egzekwowanego świadczenia sama w sobie nie oznacza ani ryzyka powstania znacznej szkody w majątku skarżącego ani też spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy podkreślić, że świadczenie pieniężne z natury rzeczy jest świadczeniem zwrotnym. Co więcej zarówno w świetle przepisów o postępowaniu egzekucyjnym jak i przepisów prawa pracy, niemożliwym jest zajęcie całego dochodu z tytułu umowy o pracę, co w wystarczającym stopniu chroni skarżącego przed całkowitym ubóstwem.
Mając na uwadze powyższe Sąd Administracyjny w Gliwicach orzekł jak w sentencji – na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a..
