![]() |
Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych
|
| drukuj zapisz |
6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych, Odrzucenie skargi, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej, Odrzucono skargę, I SA/Gl 45/20 - Postanowienie WSA w Gliwicach z 2020-05-13, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA
I SA/Gl 45/20 - Postanowienie WSA w Gliwicach
|
|
|||
|
2020-01-15 | |||
|
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach | |||
|
Agata Ćwik-Bury /przewodniczący sprawozdawca/ | |||
|
6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych | |||
|
Odrzucenie skargi | |||
|
II FZ 369/20 - Postanowienie NSA z 2020-10-23 | |||
|
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej | |||
|
Odrzucono skargę | |||
|
Dz.U. 2019 poz 2325 art.200 par. 3 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j. |
|||
|
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agata Ćwik - Bury (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. B. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości nieprzekazanej przez dłużnika kwoty zajętej wierzytelności p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia |
||||
|
Uzasadnienie
M. B. (dalej: skarżący, strona) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na wskazane w sentencji niniejszego orzeczenia postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach (dalej także: organ) utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w K. z dnia [...] r. nr [...] o określeniu wysokości nieprzekazanej przez dłużnika kwoty zajętej wierzytelności w wysokości [...] zł. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wskazał również, że skargę wniesiono w dwóch jednobrzmiących egzemplarzach, z których jeden pozostawiono w siedzibie tego organu. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 21 stycznia 2020 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez podanie numeru pesel skarżącego oraz przedłożenie odpisu skargi z dnia 6 grudnia 2019 r. celem doręczenia go uczestnikowi postępowania. Jednocześnie na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 21 stycznia 2020 r. skarżący wezwany został do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł, również w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpowiadając w terminie na powyższe wezwania, skarżący uiścił wpis sądowy od skargi oraz w piśmie z dnia 6 lutego 2020 r. podał swój numer pesel. Nadesłał również w terminie, przy powyższym piśmie z dnia 6 lutego 2020 r., dwa egzemplarze skargi z dnia 6 grudnia 2019 r., które nie były jednak tożsame z oryginałem skargi znajdującym się w aktach sprawy – nadesłane przez skarżącego egzemplarze skargi obejmowały 4 strony, podczas gdy oryginał skargi liczył 5 stron. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 17 lutego 2020r. wezwano skarżącego do usunięcia braku formalnego skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez przedłożenie odpisu skargi z dnia 6 grudnia 2019 r. celem doręczenia uczestnikowi postępowania. Wskazano jednocześnie skarżącemu, że nadesłane przy piśmie z dnia 6 lutego 2020r. dwa egzemplarze skargi nie są tożsame ze skargą z dnia 6 grudnia 2019 r., znajdującą się w aktach sprawy (skarga ta obejmuje 5 stron, zaś nadesłane aktualnie egzemplarze skargi – 4 strony). Powyższe wezwanie doręczone zostało skarżącemu w dniu 24 lutego 2020 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy. W piśmie z dnia 2 marca 2020 r. nadanym w dniu 3 marca 2020 r., stanowiącym odpowiedź na wezwanie skarżący wskazał, iż z posiadanych przez niego wersji elektronicznych każda z przesłanych skarg miała po 4 strony. Do skargi przesłanej jako uzupełnienie braków dołączono faktycznie 5 stronę, która stanowiła pismo uzupełniające. Skarżący zaznaczył też, iż w załączeniu przesyła ponownie tę stronę jako dodatkową. Jednocześnie stwierdził, że jeżeli "nie o to chodzi", to prosi o wyznaczenie dodatkowego terminu, aby mógł stawić się osobiście lub przez pełnomocnika celem wyjaśnienia przedmiotowej sytuacji, ewentualnie - poprosił o kserokopię "przesłanego odwołania". Wyraził również zakłopotanie zaistniałą sytuacją. Do pisma dołączył egzemplarz swojego wcześniejszego pisma z dnia 6 lutego 2020 r. z podanym numerem pesel oraz potwierdzenie zapłaty wpisu od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: P.p.s.a.), sąd odrzuca skargę, jeżeli nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Ponadto, zgodnie z art. 47 § 1 P.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Niedołączenie przez stronę skarżącą wymaganej liczby odpisów skargi stanowi brak formalny, który podlega usunięciu w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a. W myśl powołanego przepisu, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku, gdy pismem tym jest skarga, niewykonanie w terminie wezwania do uzupełnienia braku formalnego skargi obliguje sąd, stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., do jej odrzucenia. W tym miejscu warto zwrócić uwagę na uchwałę NSA z dnia 18 grudnia 2013r. sygn. akt I OPS 13/13 (publ. LEX nr 1404016), według której: "niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 P.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 P.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd". Należy również podkreślić, iż żaden przepis P.p.s.a. nie nakłada na Sąd obowiązku sporządzenia odpisów skargi na koszt podatników celem ich doręczenia uczestnikom postępowania (por. postanowienie NSA z dnia 15 września 2011 r., sygn. akt II OSK 1759/11, publ. LEX nr 1069040; postanowienie NSA z dnia 11 sierpnia 2010 r., sygn. akt I OSK 1259/10, publ. LEX nr 658596). Zwrócić należy ponadto uwagę, że zgodność odpisu skargi z oryginałem co do treści obejmuje całą treść tego pisma, a nie tylko jego istotne elementy konstrukcyjne. Istotą odpisu jest bowiem jego pełna zgodność treściowa z oryginałem, zaś pismo, które pod względem treści nie odpowiada oryginałowi, nie może zostać uznane za jego odpis (por. postanowienie NSA z dnia 28 sierpnia 2015 r., sygn. akt II OSK 2147/15, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy należy zaznaczyć, że w niniejszym postępowaniu do skargi został załączony jeden jej odpis, który – jak wynika z odpowiedzi organu na skargę - był tożsamy z oryginałem i który pozostawiono w siedzibie tego organu, podczas gdy w sprawie występuje również uczestnik postępowania, tj. Naczelnik Urzędu Skarbowego K. – [...] w K. Uzasadniało to skierowanie do skarżącego wezwania do usunięcia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie jej odpisu dla doręczenia go uczestnikowi postępowania. Skarżący, pomimo dwukrotnego wezwania, nie nadesłał jednak wymaganego odpisu skargi, tożsamego z jej oryginałem. Zaakcentować jednocześnie trzeba, że do powtórnego wezwania o nadesłanie odpisu skargi z dnia 6 grudnia 2019 r., oprócz faktu, iż zostało ono nienależycie wykonane (nadesłano odpis skargi odmienny od oryginału) skarżący ustosunkował się już po upływie siedmiodniowego terminu. Wezwanie zostało bowiem doręczone w dniu 24 lutego 2020 r. zaś odpowiedzi udzielono dopiero w dniu 3 marca 2020 r. (wtorek), podczas gdy termin upłynął bezskutecznie z dniem 2 marca 2020 r. (poniedziałek). Z uwagi na to, że w wyznaczonym terminie brak formalny skargi nie został uzupełniony, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia. |
||||