Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janina Guść (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Jolanta Górska Sędzia NSA Krzysztof Ziółkowski Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Małgorzata Kuba po rozpoznaniu w Gdańsku na rozprawie w dniu 5 lutego 2014 r. sprawy ze skargi T. S. na decyzję Burmistrza z dnia 6 września 2013 r. nr [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzająca ją decyzję Dyrektora Szkoły Podstawowej w z dnia 22 sierpnia 2013 r. nr [...], 2. zasądza od Burmistrza na rzecz skarżącego T. S. kwotę 200 (dwieście) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Wnioskiem z dnia 7 sierpnia 2013 r. T.S. zwrócił się do Dyrektora Szkoły Podstawowej nr [...] im. [...] w M. o udostępnienie informacji publicznej, w następującym zakresie:

1. Wskazania kierunków i rodzajów studiów oraz kursów kwalifikacyjnych; na które Dyrektor w roku budżetowym 2008 , 2009 , 2010, 2011 i 2012 przyznał dofinansowanie w ramach doskonalenia zawodowego nauczycieli wraz z podaniem wysokości dofinansowania, wyrażonej procentem poniesionych przez nauczycieli (potwierdzonych rachunkami, fakturami) kosztów dla danego kierunku studiów lub kursu kwalifikacyjnego, wg następującego schematu:

a) rok 2008:

- wychowanie fizyczne, studia magisterskie, rok studiów 4, wysokość dofinansowania 80 % kosztów studiów,

- oligofrenopedagogika, kurs kwalifikacyjny, wysokość dofinansowania 70 % kosztów kursu;

b) rok 2009:

- język angielski, studia licencjackie, rok studiów 2, wysokość dofinansowania 80 % kosztów studiów

- logopedia, studia podyplomowe, wysokość dofinansowania 50 % kosztów studiów.

2. Wskazania przyznanych przez Dyrektora w latach 2007-2012 nagród dyrektora szkoły dla nauczycieli, nauczających przedmiotów: historia, wychowanie fizyczne i język angielski, z podaniem wysokości tych nagród i za co konkretnie nagrody te zostały przyznane, w odniesieniu do poszczególnych kryteriów przyznawania nagród, zawartych w załączniku do uchwały nr [...] Rady Miejskiej w M. z dnia 8 lipca 2005 roku i załączniku do uchwały nr [...] Rady Miejskiej w M. z dnia 11 września 2009 r., wg następującego schematu :

a) rok 2007:

Nauczyciel historii, nagroda dyrektora szkoły w wysokości (podać kwotę), przyznana:

1) w zakresie pracy dydaktyczno - wychowawczej: podać konkretne osiągnięcia i działania nauczyciela spełniające poszczególne kryteria przyznawania nagród;

2) w zakresie pracy opiekuńczej: podać konkretne osiągnięcia i działania nauczyciela spełniające poszczególne kryteria przyznawania nagród;

3) w zakresie innej działalności statutowej szkoły: podać konkretne osiągnięcia i działania nauczyciela spełniające poszczególne kryteria przyznawania nagród;

4) w zakresie działalności pozaszkolnej: podać konkretne osiągnięcia i działania nauczyciela spełniające poszczególne kryteria przyznawania nagród

b) rok 2009 - nauczyciel wychowania fizycznego, nagroda dyrektora szkoły w wysokości (podać kwotę) przyznana za j.w.

3. Wskazania przyznanych przez Dyrektora w 2012 r. nagród dyrektora szkoły dla pracowników niepedagogicznych Szkoły, w rozbiciu na poszczególne stanowiska pracy, z podaniem wysokości tych nagród oraz za co konkretnie zostały przyznane, wg schematu:

- sekretarka, nagroda dyrektora szkoły w wysokości (podać kwotę), przyznana za (podać za co),

- kierownik administracyjny, nagroda dyrektora szkoły w wysokości (podać kwotę), przyznana za (podać za co),

- kucharka, nagroda dyrektora szkoły w wysokości (podać kwotę), przyznana za (podać za co).

4. Wskazania wysokości dodatku motywacyjnego przyznanego przez Dyrektora Szkoły Podstawowej nr [...] w M. dla nauczycieli Szkoły Podstawowej nr [...] w M. nauczających przedmiotów historia, wychowanie fizyczne język angielski, w okresie od 1 września 2008 r. do 31 maja 2013 r., wyrażonego w procentach, z podaniem za co konkretnie ten dodatek został przyznany, wg schematu:

a) rok 2008:

- nauczyciel wychowania fizycznego nr 1, dodatek motywacyjny:

za miesiące (podać które) wyniósł 5 %, przyznany za (podać za co),

za miesiące (podać które) wyniósł 3 %,przyznany za (podać za co),

-nauczyciel wychowania fizycznego nr 2, dodatek motywacyjny:

za miesiące (podać które) wyniósł 5 %, przyznany za (podać za co)

za miesiące (podać które) wyniósł 3 %, przyznany za (podać za co)

-nauczyciel języka angielskiego nr 1, dodatek motywacyjny: j.w.

b) rok 2009: j.w.

Wnioskodawca zaznaczył przy tym, że udostępnienia informacji żąda w formie pisemnej, na papierze, poprzez przekazanie pocztą na jego adres.

Dyrektor Szkoły Podstawowej nr [...] im. [...] w M. decyzją z dnia 22 sierpnia 2013 r., powołując jako podstawę prawną art. 16 ust. 1, w związku z art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. nr 112, poz. 1198, ze zm.) oraz art. 1 ust. 1, art. 2 ust. 2 pkt 1, art. 3 ust. 1 oraz art. 6 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2002 r., nr 101, poz. 926 ze zm.) odmówił udostępnienia informacji. W ocenie Dyrektora Szkoły podanie informacji dotyczących cech związanych z wykształceniem nauczyciela nauczającego dany przedmiot, czy też prowadzącego dane zajęcia pozwala na identyfikację konkretnej osoby. Nadto same informacje związane z wykształceniem stanowią dane osobowe tej osoby podlegające ochronie. Wskazanie nauczycieli Szkoły Podstawowej nr [...] w M. i podanie informacji dotyczących korzystania przez nich z dofinansowania do doskonalenia zawodowego, otrzymania dodatku motywacyjnego przez nauczycieli konkretnych przedmiotów lub otrzymania nagrody dyrektora przez nauczycieli konkretnych przedmiotów i pracowników niepedagogicznych - będącego składnikiem wynagrodzenia stanowią dane osobowe i dobra osobiste tej osoby podlegające ochronie.

T.S. wniósł odwołanie od powyższej decyzji, stwierdzając że wskazane przez Dyrektora Szkoły przyczyny odmowy udzielenia informacji są nietrafne, gdyż wniosek dotyczył podania informacji w formie zanonimizowanej. Wskazał ponadto, że nauczyciele są osobami publicznymi w rozumieniu ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny (Dz. U. nr 88, poz. 553, ze zm.).

Burmistrz M. decyzją z dnia 6 września 2013 r. utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Szkoły Podstawowej nr [...] im. [...] w M.. Organ odwoławczy podzielił stanowisko organu pierwszej instancji, iż informacje, jakich udzielenia domagał się skarżący stanowią informację publiczną, jednak ze względu na dobra osobiste osób zatrudnionych w Szkole Podstawowej nr [...] w M. zasadnie odmówiono udzielenia informacji publicznej. Burmistrz M. wskazał, że wydający decyzję Dyrektor Szkoły Podstawowej nr [...] w M. dokonał oznaczenia podmiotów, ze względu na których dobra, o których mowa w art. 5 ust. 2, wydano decyzję o odmowie udostępnienia informacji (art. 16 ust. 2 pkt 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej). Zgodnie bowiem z art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy, a ograniczenie to nie dotyczy informacji o osobach pełniących funkcje publiczne, mających związek z pełnieniem tych funkcji, w tym o warunkach powierzenia wykonywania funkcji, oraz przypadku, gdy osoba fizyczna lub przedsiębiorca rezygnują z przysługującego im prawa. W ocenie organu drugiej instancji możliwym jest udostępnianie informacji dotyczących zasad dofinansowania dokształcania, przyznawania nagrody rocznej oraz dodatku motywacyjnego w odniesieniu do Szkoły Podstawowej nr [...] w M., jak i informacji zbiorczych, jak np. dotyczących łącznej kwoty przyznanych świadczeń oraz ilości nauczycieli i pracowników korzystających z określonych form wynagradzania i dokształcania. O takie jednakże informacje wnioskodawca nie wnioskował. Burmistrz M. stwierdził przy tym, że zgodnie ze stanowiskiem Głównego Inspektora Danych Osobowych, informacje dotyczące wynagrodzenia pracownika szkoły są dobrem osobistym tego pracownika, a dyrektor szkoły ma obowiązek zapewnić tym informacjom taką ochronę, aby nie dostały się one w niepowołane ręce.

W skardze do Sądu T.S. wniósł o uchylenie decyzji organu drugiej instancji oraz zobowiązanie Dyrektora Szkoły Podstawowej nr [...] im. [...] w M. do udzielenia informacji zgodnie z jego wnioskiem z dnia 7 sierpnia 2013 r.

Skarżący stwierdził, że podane przez Dyrektora Szkoły Podstawowej nr [...] w M. jak i Burmistrza M., przyczyny odmowy udzielenia wnioskowanej informacji publicznej, nie mogą odnosić się do jego wniosku. W żadnym punkcie swojego wniosku z dnia 7 sierpnia 2013 roku, skarżący nie prosił o wskazanie personaliów nauczycieli i pracowników Szkoły Podstawowej nr [...] w M.. W związku z tym, udostępnienie wnioskowanej informacji publicznej, mogło odbyć się w formie zanonimizowanej, a więc, nie naruszałoby żadnych dóbr konkretnych osób zatrudnionych w Szkole Podstawowej nr [...] w M.. Ponadto, pkt 1 wniosku dotyczył jedynie wskazania kierunków studiów i kursów kwalifikacyjnych, na które dyrektor Szkoły Podstawowej nr [...] w M. przyznał dofinansowanie. Nie odnosił się więc do konkretnych osób. Identyfikacja osób poprzez wskazanie takich cech jak przyznanie nagrody dyrektora czy dodatku motywacyjnego dla pracownika zajmującego określone stanowisko w szkole (np. nauczyciel historii, kucharka) byłaby niemożliwa ze względu na upływ czasu (lata 2007-2013). W tym czasie mogły nastąpić zmiany w zatrudnieniu na poszczególnych stanowiskach. Ponadto mogło być kilku zatrudnionych pracowników na tym samym stanowisku. W ocenie skarżącego nawet wniosek o podanie imienia i nazwiska nauczycieli, którym dofinansowano dokształcanie, przyznano dodatek motywacyjny oraz udzielono nagrody dyrektora, powinien być uwzględniony, ponieważ dotyczy funkcjonariuszy publicznych w związku z wykonywanymi przez nich zadaniami publicznymi. Skarżący powołał się przy tym na wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia z dnia 27 lipca 2011 r. sygn. IV SAB/Wr 55/2011 oraz z dnia 16 czerwca 2011 roku, sygn. akt IV SAB Wr 44/11, w których stwierdzono, że wykaz imienny nauczycieli, którym przyznano dodatek motywacyjny i dofinansowano dokształcanie jest informacją publiczną podlegającą udostępnieniu na zasadach określonych w ustawie o dostępnie do informacji publicznej. Skarżący stwierdził ponadto, że deklaracja Burmistrza M. i Dyrektora Szkoły Podstawowej nr [...] w M. o możliwości wskazania jedynie generalnych zasad przyznawania nagród dyrektora szkoły czy dodatku motywacyjnego, nie pozwoli ustalić, czy dyrektor Szkoły Podstawowej nr [...] w M. właściwie stosuje te zasady oraz czy w ogóle je stosuje. Odnośnie ochrony danych osobowych, jako podstawy odmowy udzielenia informacji publicznej, skarżący przytoczył fragment wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 marca 2013 roku, sygn. I OSK 2872/12, stwierdzając, że przepisy ustawy o ochronie danych osobowych nie są przepisami szczególnymi wobec ustawy o dostępie do informacji publicznej.

W odpowiedzi na skargę Burmistrz M. wniósł o oddalenie skargi podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.), zwanej dalej p.p.s.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontrolę prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego oraz zastosowania przepisów postępowania administracyjnego.

Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Z art. 135 p.p.s.a. wynika zaś, że sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydawanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne do końcowego jej załatwienia.

Skarga podlegała uwzględnieniu, albowiem zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja Dyrektora Szkoły Podstawowej nr [...] im. [...] w M. nie odpowiadają prawu.

Poza sporem w niniejszej sprawie pozostaje, że Dyrektor Szkoły Podstawowej nr [...] im. [...] w M., jest organem władzy publicznej. Uznanie dyrektora publicznej szkoły podstawowej za organ władzy publicznej uzasadnione jest w szczególności przysługującymi mu władczymi kompetencjami w stosunku do uczniów wyrażającymi się między innymi w orzekaniu w trybie decyzji administracyjnej o skreśleniu ucznia z listy uczniów w przypadkach określonych w statucie szkoły lub placówki (art. 39 ust. 2 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty – Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572 ze zm.), sprawowaniu kontroli spełniania ustawowego obowiązku szkolnego przez dzieci zamieszkałe w obwodzie kierowanej przez niego placówki (art. 19 ust. 1 ustawy o systemie oświaty) oraz w stosunku do nauczycieli wyrażającymi się w orzekaniu w trybie decyzji administracyjnej o nadaniu nauczycielowi stażyście stopnia nauczyciela kontraktowego (art. 9b ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. Karta Nauczyciela – Dz. U. z 2006 r. Nr 97, poz. 674 ze zm.; por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 października 2012 r. sygn. akt I OSK 1755/12, https://cbois.nsa.gov.pl).

Z uwagi na powyższe dyrektor publicznej szkoły podstawowej jest obowiązany do udostępnienia informacji publicznej na podstawie art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. nr 112, poz. 1198 ze zm.), zwanej dalej "ustawą".

Burmistrz M. był w niniejszej sprawie organem właściwym do rozpatrzenia odwołania od decyzji Dyrektora Szkoły Podstawowej nr [...] im. [...] w M.. W stosunku do dyrektora publicznej szkoły podstawowej i gimnazjum znajduje bowiem zastosowanie art. 17 pkt 3 k.p.a. stanowiący, że w stosunku do organów administracji publicznej innych niż określone w pkt 1 i 2 organami wyższego stopnia są - odpowiednie organy nadrzędne lub właściwi ministrowie, a w razie ich braku - organy państwowe sprawujące nadzór nad ich działalnością. Zgodnie z art. 34a ust. 1 ustawy o systemie oświaty, organem wyższego stopnia w stosunku do dyrektora szkoły podstawowej jest organ prowadzący szkołę. Z przepisu tego wynika bowiem, że organ prowadzący szkołę lub placówkę sprawuje nadzór nad jej działalnością w zakresie spraw finansowych i administracyjnych, z uwzględnieniem odrębnych przepisów. Zgodnie z definicją ustawową zawartą w art. 3 pkt 5 ustawy o systemie oświaty przez organ prowadzący szkołę lub placówkę należy rozumieć ministra, jednostkę samorządu terytorialnego, inne osoby prawne i fizyczne, przy czym zakładanie i prowadzenie publicznych szkół podstawowych należy do zadań własnych gmin, które to jednostki samorządu terytorialnego są organami prowadzącymi tego rodzaju szkoły. Z art. 5c pkt 3 ustawy o systemie oświaty wynika natomiast, że w przypadku szkół i placówek prowadzonych przez jednostki samorządu terytorialnego, zadania i kompetencje organu prowadzącego określone w art. 34a tej samej ustawy wykonuje odpowiednio: wójt (burmistrz, prezydent miasta), starosta, marszałek województwa. (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 października 2012 r. sygn. akt I OSK 1755/12, z dnia 25 kwietnia 2012 r. o sygn. akt I OSK 248/12, https://cbois.nsa.gov.pl).

Dodać należy, że dyrektor szkoły nie może być zaliczony do organów gminy, albowiem zgodnie z art. 11a ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) organami gminy są wyłącznie rada gminy, oraz wójt (burmistrz, prezydent miasta). Dyrektor publicznej szkoły podstawowej jest zatem wyłącznie organem jednostki organizacyjnej gminy utworzonej w celu wykonywania zadań gminy, do jakich należy, zgodnie z art. 5 ust. 5 ustawy o systemie oświaty, zakładanie i prowadzenie publicznych szkół podstawowych oraz gimnazjów.

Z treści zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Dyrektora Szkoły wynika, że okolicznością bezsporną w sprawie było, że informacja o wydatkach na wypłaty tytułem dofinansowania doskonalenia zawodowego nauczycieli, nagród przyznanych pracownikom szkoły oraz dodatku motywacyjnego, jako przejaw gospodarowania środkami publicznymi, stanowi informację publiczną będącą przedmiotem udostępnienia. Stanowisko przyjęte przez organy w rozpoznawanej sprawie jest słuszne. Zgodnie art. 1 ust. 1 ustawy, każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu i ponownemu wykorzystywaniu na zasadach i w trybie określonym w niniejszej ustawie. Informacją publiczną jest każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Niewątpliwie więc informacja o wysokości dofinansowania doskonalenia zawodowego nauczycieli, nagród przyznanych pracownikom szkoły oraz dodatku motywacyjnego, stanowi informację publiczną i podlega udostępnieniu w świetle ustawy o dostępie do informacji publicznej. Należy bowiem taką informację zaliczyć do wymienionej w art. 6 ust. 1 pkt 5 lit. c ustawy kategorii informacji publicznej, to jest informacji o majątku publicznym, w tym o majątku jednostek samorządu terytorialnego.

Podkreślić należy, że zgodnie z art. 9 pkt 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2013 r., poz. 885 ze zm.) jednostki samorządu terytorialnego (wraz z finansowanymi jednostkami organizacyjnymi, zatem również prowadzonymi szkołami) tworzą sektor finansów publicznych, zaś w art. 33 ust. 1 tej ustawy wyrażona została jedna z naczelnych zasad rządzących gospodarką środkami publicznymi, zasada jawności finansów publicznych. Jawność może być wyłączona w stosunku do środków publicznych, których pochodzenie lub przeznaczenie zostało uznane za informację niejawną na podstawie odrębnych przepisów lub jeśli wynika to z obowiązujących Rzeczpospolitą umów międzynarodowych. Zasada jawności gospodarki środkami publicznymi jest zasadą, która musi być bezwzględnie przestrzegana przez każdą jednostkę dysponującą publicznymi środkami finansowymi. Wydatkujący środki publiczne podlegają kontroli odpowiednich urzędów, kontroli politycznej oraz kontroli ze strony samych obywateli. Prawidłowa wykładnia art. 1 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej musi zatem uwzględniać publiczno-prawny charakter materii, której dotyczył wniosek skarżącego, w zakresie dotyczącym informacji o wydatkach pochodzących ze środków publicznych. (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 stycznia 2013 roku, sygn. akt I OSK 2508/12, http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Zarówno organ pierwszej jak i drugiej instancji, odmawiając udostępnienia skarżącemu informacji, objętej wnioskiem złożonym w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej, oparły swoje rozstrzygnięcia na ustaleniu, że żądana informacja, dotycząca dofinansowania oraz nagród przyznanych pracownikom szkoły nie może zostać udostępniona z uwagi na ochronę dóbr osobistych tych pracowników.

Prawo do uzyskania informacji o wydatkowaniu środków publicznych na wynagrodzenia pracowników podstawowej szkoły publicznej, co do zasady podlegającej udostępnieniu jako informacja publiczna, w określonych sytuacjach może doznawać ograniczeń wynikających z przepisów ustawy.

W szczególności art. 5 ust. 2 ustawy stanowi, że prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy; ograniczenie to nie dotyczy informacji o osobach pełniących funkcje publiczne, mających związek z pełnieniem tych funkcji, w tym o warunkach powierzenia i wykonywania funkcji, oraz przypadku, gdy osoba fizyczna lub przedsiębiorca rezygnują z przysługującego im prawa. Z przepisu tego wynika, że jeżeli informacja dotyczy osoby pełniącej funkcję publiczną i ma związek z wykonywanymi przez nią zadaniami lub sprawowaną funkcją, to dostęp do niej nie może zostać ograniczony z uwagi na ochronę prywatności lub tajemnicę przedsiębiorcy. W takiej sytuacji organ nie może zatem odmówić udzielenia informacji publicznej powołując się na art. 5 ust. 2 ustawy.

Podstawową przesłanką, która umożliwia zastosowanie art. 5 ust. 2 ustawy, jest zatem ocena, czy osoba, której dotyczy żądana informacja publiczna jest osobą pełniącą funkcję publiczną, czy też nie. Jeżeli żądana informacja dotyczy osoby pełniącej funkcję publiczną i ma związek z pełnieniem tej funkcji, to organ zobowiązany do jej udzielenia nie może odmówić udostępnienia takiej informacji z uwagi na ograniczenia wynikające z art. 5 ust. 2 ustawy, a zobowiązany jest do wskazania również imienia i nazwiska takiej osoby oraz jej stanowiska służbowego. Z kolei ustalenie, że żądana informacja publiczna dotyczy osoby niepełniącej funkcji publicznej, umożliwia wydanie decyzji o odmowie udzielenia informacji z uwagi na ograniczenia wynikające z art. 5 ust. 2 ustawy. W decyzji takiej powinno być jednak jasno i precyzyjnie wykazane, że żądana informacja dotyczy osoby niepełniącej funkcji publicznej.

Dokonując interpretacji pojęcia osoby pełniącej funkcję publiczną należy odwołać się do treści art. 115 § 19 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny (Dz.U. nr 88, poz. 553 ze zm.), który to przepis stanowi, że osobą pełniącą funkcję publiczną jest funkcjonariusz publiczny, członek organu samorządowego, osoba zatrudniona w jednostce organizacyjnej dysponującej środkami publicznymi, chyba, że wykonuje równocześnie czynności usługowe, a także inna osoba, której uprawnienia i obowiązki w zakresie działalności publicznej są określone lub uznane przez ustawę lub wiążą Rzeczpospolitą Polskę umową międzynarodową.

Funkcję publiczną pełni osoba, która pełni funkcje związane z pewnym zakresem uprawnień i obowiązków związanych z realizacją zadań o znaczeniu publicznym.

Z unormowania art. 70 ust. 4 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej wynika, że władze publiczne zapewniają obywatelom powszechny i równy dostęp do wykształcenia, a zgodnie z art. 1 pkt 1 ustawy o systemie oświaty, system ten zapewnia realizację prawa każdego obywatela Rzeczypospolitej Polskiej do kształcenia się. Wykonywanie zadań publicznych przez szkołę odbywa się przede wszystkim poprzez pracę nauczycieli szkolnych. Nauczyciel jest zatem osobą pełniącą funkcję publiczną. Jest on osobą zatrudnioną w jednostce organizacyjnej dysponującej środkami publicznymi, która nie wykonuje czynności usługowych, lecz zadania publiczne. Nie ma zatem podstaw do odmowy udzielenia informacji publicznej o pochodzących ze środków publicznych dofinansowaniach, nagrodach oraz dodatkach motywacyjnych, których udostępnienia domagał się skarżący. Bez znaczenia przy tym pozostaje, że udostępnienie takiej informacji będzie umożliwiało identyfikację tożsamości nauczycieli, gdyż prywatność tych osób, na podstawie art. 5 ust. 2 ustawy nie stanowi przesłanki pozwalającej na odmowę udostępnienia informacji publicznej.

O ile do osób pełniących funkcje publiczne zalicza się nauczycieli, o tyle osobami takimi nie są osoby pełniące funkcje usługowe w szkole jak sekretarka, kucharka i kierownik administracyjny szkoły, odpowiadający za pracę personelu obsługowego i administracyjnego. Wymienione osoby nie spełniają bowiem zadań publicznych. W przypadku tych osób dostęp do informacji publicznej może zatem zostać ograniczony z uwagi na ochronę ich prywatności. W sytuacji gdy możliwe jest przypisanie wysokości dochodów z tytułu nagród, o ujawnienie których wnioskuje skarżący, konkretnemu pracownikowi zatrudnionemu na danym stanowisku, mimo iż jego imię i nazwisko nie zostaną ujawnione, zachodzi przesłanka do ograniczenia prawa do żądanej informacji publicznej ze względu na prywatność takich pracowników. Organ winien zatem dokonać ustaleń w tym zakresie i ocenić czy w niniejszej sprawie taka sytuacja zachodzi. Natomiast brak niebezpieczeństwa takiej identyfikacji, np z uwagi na zmienność osób sprawujących określone funkcje we wskazanym we wniosku przedziale czasowym wskazywać będzie na brak naruszenia prywatności, skarżący nie domagał się bowiem wskazania imion i nazwisk tych osób. Przyjmuje się przy tym, że załatwienie wniosku o udostępnienie informacji publicznej winno być poprzedzone zwróceniem się do danego pracownika o założenie oświadczenia w przedmiocie ewentualnego wyrażenia zgody bądź odmowy wyrażenia zgody na ujawnienie takich danych, a wyrażenie takiej zgody umożliwia udzielenie informacji.

Ponownie rozpoznając sprawę organ winien wziąć pod uwagę powyższe rozważania i ocenę prawną.

Nadto organ winien rozważyć czy żądana przez skarżącego informacja nie stanowi informacji przetworzonej w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy, zgodnie z którym prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienia do uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. W orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że przetworzenie informacji, w rozumieniu jej art. 3 ust. 1 pkt 1 to zebranie lub zsumowanie pojedynczych informacji powstałych na podstawie różnych kryteriów, które wymagają odpowiedniego zestawienia, samodzielnego ich zredagowania związanego z koniecznością przeprowadzenia stosownych czynności analitycznych (por. wyrok NSA z dnia 8 czerwca 2011 r., sygn. akt I OSK 426/11 – Lex nr 1135982). Informacją przetworzoną będzie więc informacja, która została przygotowana (opracowana) specjalnie dla wnioskodawcy, według podanych przez niego kryteriów (np. w formie tabelki, zestawienia, wykazu – zawierających wnioskowane dane por. wyrok NSA z dnia 17 października 2006 r., sygn. akt I OSK 1347/05 – Lex nr 281369). W przypadku informacji przetworzonej organ winien wezwać żądającego udostępnienia informacji do wykazania szczególnej istotności informacji dla interesu publicznego w zakreślonym terminie, pod rygorem odmowy udostępnienia informacji. W razie niewykazania istnienia takiego interesu wniosek podlegać będzie oddaleniu.

Biorąc pod uwagę powyższe Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c w związku z art. 135 p.p.s.a., Sąd uchylił obie wydane w sprawie decyzje.

Wobec uwzględnienia skargi i złożonego przez skarżącego wniosku o zwrot kosztów postępowania Sąd na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zasądził od Burmistrza M. na rzecz skarżącego zwrot wpisu od skargi w kwocie 200 zł.

.