Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Jolanta Rudnicka po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażaleń J. J. i B. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 3 marca 2025 r., sygn. akt II SA/Kr 555/22 o odrzuceniu zażaleń w sprawie ze skargi J. J. i B. J. na pismo Starosty Oświęcimskiego z dnia 22 lutego 2022 r. nr SGG.683.8.1.2019.ADR w przedmiocie ustalenia odszkodowania postanawia: oddalić zażalenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z 3 marca 2025 r., sygn. akt: II SA/Kr 555/22, w sprawie ze skargi J. J. i B. J. na pismo Starosty Oświęcimskiego z dnia 22 lutego 2022 r. nr SGG.683.8.1.2019.ADR w przedmiocie ustalenia odszkodowania odrzucił zażalenia skarżących na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 3 kwietnia 2024 r. (k. 538).

W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, że skoro skarżący nie uiścili wpisów od wniesionych zażaleń – pomimo dwukrotnego wezwania oraz rozstrzygnięć Naczelnego Sądu administracyjnego w tym przedmiocie – zażalenia te podlegają odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm. – dalej: "p.p.s.a.").

Skarżący pismami z 28 marca 2025 r. wnieśli zażalenia na powyższe postanowienie Sądu I instancji z 3 marca 2024 r. (k. 555 i 558).

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenia nie zasługują na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Z kolei stosownie do art. 220 § 3 p.p.s.a., skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Z treści powyższej regulacji wynika zatem, że bezskuteczny upływ terminu zakreślonego w wezwaniu do uiszczenia wpisu od zażalenia skutkuje odrzuceniem wniesionego środka zaskarżenia.

W niniejszej sprawie okolicznością bezsporną jest, że skarżący J. J. i B. J. przy wniesieniu zażaleń na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 3 kwietnia 2024 r. nie uiścili należnych wpisów sądowych od tych zażaleń. Konsekwencją tego było skierowanie do nich zarządzeń Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 27 czerwca 2024 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w kwocie 100 zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia (k. 463 i 464). Zarządzenia te stały się prawomocne, gdyż Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniami z 14 października 2024 r. sygn. akt I OZ 639/24 i I OZ 640/24 oddalił zażalenia skarżących na te zarządzenia (k. 488 i 491). Wobec tego pismami z 19 listopada 2024 r. skarżący zostali wezwani do wykonania prawomocnych zarządzenia z 27 czerwca 2024 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia (k. 503 i 504). Wezwanie doręczono skarżącym 30 listopada 2024 r. (k. 505 i 506). Termin zatem na uiszczenie wpisów sądowych od zażaleń na postanowienie z 3 kwietnia 2024 r. upłynął z dniem 9 grudnia 2024 r. Z akt sprawy nie wynika, aby skarżący w tym terminie uiścili wpisy sądowe, a co więcej skarżący nie kwestionują ich nieuiszczenia. W tych okolicznościach Sąd I instancji prawidłowo orzekł, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., o odrzuceniu zażaleń skarżących na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 3 kwietnia 2024 r. z uwagi na nieuiszczenie wpisów sądowych.

Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 i art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.