Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Przemysław Szustakiewicz Sędziowie: Sędzia NSA Olga Żurawska-Matusiak Sędzia del. WSA Kazimierz Bandarzewski (spr.) po rozpoznaniu w dniu 24 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Zarządu Powiatu [...] od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 lutego 2024 r. sygn. akt VIII SA/Wa 863/23 w sprawie ze skargi I. Ś. na uchwałę Zarządu Powiatu [...] z dnia 30 listopada 2022 r. nr [...] w przedmiocie odwołania z funkcji dyrektora szkoły 1. uchyla zaskarżony wyrok i oddala skargę, 2. zasądza od I. Ś. na rzecz Powiatu [...] kwotę 390 (trzysta dziewięćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 7 lutego 2024 r. sygn. akt VIII SA/Wa 863/23, po rozpoznaniu sprawy ze skargi I. Ś. (dalej skarżąca) na uchwałę Zarządu Powiatu [...] (dalej skarżący kasacyjnie, organ) z dnia 30 listopada 2022 r. nr [...] w przedmiocie odwołania z funkcji dyrektora szkoły, stwierdził nieważność zaskarżonej uchwały w całości (pkt 1), a także zasądził od Zarządu Powiatu [...] na rzecz skarżącej I. Ś. kwotę 680 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego (pkt 2).

W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał w pierwszej kolejności, że Zarząd Powiatu [...] uchwałą nr [...] z dnia 30 listopada 2022 r. na podstawie art. 32 ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. 2022 r. poz. 1526 z późn. zm.) zwanej dalej u.s.p. w zw. z art. 29 ust. 1 pkt 2 i art. 66 ust. 1 pkt 2 ustawy z 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe (Dz. U. 2021 r. poz. 1082 z późn. zm.) po uzyskaniu pozytywnej opinii Mazowieckiego Kuratora Oświaty z dnia 28 listopada 2022 r. Zarząd Powiatu [...] odwołał bez wypowiedzenia, z dniem 30 listopada 2022 r., I. Ś. ze stanowiska Dyrektora Liceum Ogólnokształcącego [...] w [...], ul. [...], dla której to jednostki Powiat [...] jest organem prowadzącym (§ 1); stwierdził, że z dniem wypowiedzenia tracą moc wszelkie pełnomocnictwa udzielone I. Ś. jako Dyrektorowi Liceum Ogólnokształcącego [...] w [...], ul. [...] 3 (§ 2); wykonanie uchwały powierzył Przewodniczącemu Zarządu Powiatu (§ 3); wskazał, że uzasadnienie do uchwały stanowi jego integralną część (§ 4); stwierdził, że Uchwała wchodzi w życie z dniem podjęcia (§ 5).

Oceniając przebieg postępowania Sąd uznał, że podstawę odwołania skarżącej ze stanowiska dyrektora szkoły stanowił art. 66 ust. 1 pkt 2 Prawa oświatowego zgodnie z którym organ, który powierzył nauczycielowi stanowisko kierownicze w szkole lub placówce, w przypadkach szczególnie uzasadnionych, po zasięgnięciu opinii kuratora oświaty (...), może odwołać nauczyciela ze stanowiska kierowniczego w czasie roku szkolnego bez wypowiedzenia. Powołany przepis nie precyzuje pojęcia "przypadku szczególnie uzasadnionego" i w każdym przypadku obowiązkiem organu prowadzącego jest dokonanie oceny, czy działanie bądź zaniechanie dyrektora uniemożliwia jego pozostawanie na stanowisku. Użyte przez ustawodawcę w art. 66 ust. 1 pkt 2 ustawy pojęcie "przypadki szczególnie uzasadnione" jest pojęciem ogólnym, niedookreślonym, lecz analiza powyższego przepisu pozwala na stwierdzenie, że odwołanie w trybie natychmiastowym na podstawie tego przepisu nie może nastąpić z przyczyn wymienionych w pkt 1 lit. b tego artykułu, tj. w przypadku negatywnej oceny pracy lub negatywnej oceny wykonywania zadań w zakresie działalności finansowej i administracyjnej. Muszą to być inne, "szczególnie uzasadnione przypadki", których ustawa nie wskazuje, niemniej jednak zawęża on pole zastosowania tego przepisu do sytuacji zupełnie wyjątkowych, nadzwyczajnych, kiedy organ odwołujący ma pełne prawo ocenić, że dalsze kierowanie szkołą, placówką lub jej wyodrębnioną organizacyjnie częścią stanowi istotne zagrożenie dla osiągnięcia jej celów lub z jakichkolwiek innych, obiektywnie ważnych względów jest nie do przyjęcia. Chodzi o działanie lub zaniechanie o charakterze wykraczającym poza działanie rutynowe czy też codzienne, mające charakter niedopełnienia obowiązków lub naruszenia uprawnień określonych prawem, przez nauczyciela – dyrektora szkoły, powodujące destabilizację realizacji funkcji (dydaktycznej, wychowawczej i oświatowej) szkoły i dlatego konieczne jest natychmiastowe zaprzestanie wykonywania funkcji dyrektora, albowiem dalsze zajmowanie tego stanowiska godzi w interes szkoły jako interes publiczny.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, że organ błędnie zastosował przyjęty w uchwale tryb odwołania do okoliczności faktycznych przedmiotowej sprawy, czym naruszył przepis art. 66 ust. 1 pkt 2 Prawa oświatowego. Okoliczności opisane w uzasadnieniu zaskarżonej uchwały, które znajdują odzwierciedlenie w aktach sprawy, organ uznał za "przypadek szczególnie uzasadniony". "Przypadki szczególnie uzasadnione", o których stanowi cyt. art. są wąsko ujmowane w orzecznictwie sądowoadministracyjnym - jako sytuacje, w których doszło do rażących uchybień niepozwalających na dalsze zajmowanie stanowiska, zatem prowadzących do konieczności natychmiastowego odsunięcia osoby pełniącej funkcję kierowniczą w szkole lub placówce oświatowej od pracy na tym stanowisku w trakcie roku szkolnego bez wypowiedzenia. Dotyczą sytuacji drastycznych, rażąco sprzecznych z celami powołania na stanowisko, a więc innych od tych, dla których przewidziany jest "normalny" tryb odwołania ze stanowiska z końcem roku szkolnego (np. art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. b i c cytowanej ustawy). Tymczasem art. 66 ust. 1 pkt 2 Prawa oświatowego, ze względu na charakter i konsekwencje z niego wynikające, musi być stosowany wyjątkowo - "w szczególnie uzasadnionych przypadkach", który to zwrot należy interpretować przy zastosowaniu metody wykładni zawężającej (interpretatio restrictiva). Związane jest to z objęciem nauczycieli szczególnymi regulacjami związanymi m.in. z gwarancjami dla stabilności zatrudnienia. Zatem wszelkie akty niweczące te gwarancje muszą być szczególnie i rygorystycznie traktowane. O wystąpieniu takich przypadków można więc mówić tylko wówczas, gdy konieczne jest natychmiastowe zaprzestanie wykonywania przez dyrektora funkcji, bowiem dalsze jej wykonywanie godziłoby w interes szkoły, powodowałoby destabilizację w jej funkcjonowaniu w zakresie zadań dydaktycznych, wychowawczych i opiekuńczych lub stanowiłoby zagrożenie dla interesu publicznego. Ustawodawca w przepisie posłużył się słowem "może", co oznacza, że orzeczenie o odwołaniu ze stanowiska oparte jest na uznaniu administracyjnym, które nie może być dowolne i musi zostać uzasadnione, w którym przedstawione muszą być okoliczności spełniające przesłankę "przypadku szczególnie uzasadnionego".

Sąd pierwszej instancji wskazał, że w uzasadnieniu zaskarżonej uchwały wskazano okoliczności, które zdaniem organu miały stanowić podstawę odwołania skarżącej ze stanowiska dyrektora w czasie roku szkolnego bez wypowiedzenia. Ocenie Sądu zatem podlega to, czy przedstawione okoliczności w uzasadnieniu zaskarżonej uchwały obligowały organ do zastosowania ww. trybu nadzwyczajnego. Podkreślić należy, że spełniony został wymóg wynikający z art. 66 ust. 2 ustawy, Mazowiecki Kurator Oświaty Delegatura w [...] zaopiniował pozytywnie odwołanie skarżącej ze stanowiska dyrektora. Opinia ta nie jest wiążąca, lecz nie można powyższego wymogu ustawowego pominąć w badaniu całokształtu okoliczności sprawy.

Zdaniem Sądu pierwszej instancji odnosząc się do zdarzeń, które w ocenie organu stanowiły wypełnienie przesłanki z cyt. przepisu, należy stwierdzić, że żadne z nich nie stanowi przypadku szczególnie uzasadnionego. Orzecznictwo wyklucza nieprawidłowe gospodarowanie mieniem, środkami publicznymi, bez zgody Zarządu (korzystanie z hali sportowo-widowiskowej, zasobów biblioteki, platformy Teams, wyposażenia sal lekcyjnych, w tym tablicy interaktywnej) przez uczniów niepublicznego LO. Z faktu informowania części grona pedagogicznego o możliwości podjęcia dodatkowego zatrudnienia w innym liceum, nawet takim, którego organem założycielskim jest matka skarżącej nie sposób logicznie wysnuć wniosku o występowaniu w roli nieoficjalnego dyrektora tej placówki, placówki jak to określił organ, konkurencyjnej. W sprawie nie wykazano, że zarzucane uchybienia powodują destabilizację w realizacji funkcji dydaktycznej, wychowawczej czy oświatowej i nie wykazano też na czym ta ewentualna destabilizacja polegała. Zwłaszcza, że część nauczycieli liceum publicznego jest zatrudniona także w placówce niepublicznej. Szczególnymi okolicznościami, o których stanowi będący podstawą odwołania przepis nie będzie również jednostkowa zmiana zapisu w kontroli realizacji zajęć lekcyjnych jako przeprowadzonych przez dyrektora podczas pobytu na urlopie, niejasna sytuacja dotycząca wątpliwości czy rodzic ucznia złożył skargę na nauczyciela i ferowana konkluzja o podejmowaniu działań prowadzących do podziału grona pedagogicznego i narastaniu konfliktu między nauczycielami, pracownikami szkoły wobec zbyt małego ciężaru gatunkowego tego naruszenia, o ile miało ono miejsce. Przy zastosowaniu przesłanki z art. 66 ust. 1 pkt 2 ustawy nie będą mieściły się pobieranie składek na ubezpieczenie uczniów w wysokości o 1 zł większej niż wynikało to z oferty ubezpieczyciela, celem przeznaczenia nadwyżki na ubezpieczenie pracowników szkoły, zwłaszcza że należności te zwrócono, również pobieranie opłaty za korzystanie z szafek na ubrania w kwocie 50 zł od co najmniej 2010 r. zgodnie z obowiązującym w tej materii regulaminem a nie pobieranie ich od dzieci nauczycieli. Nieprawidłowości dotyczące braku przejrzystej procedury przydzielania zastępstw doraźnych wice dyrektorowi, czy pedagogowi a w konsekwencji brak prawidłowego nadzoru nad funkcjonowaniem szkoły (zarzuty natury organizacyjnej) nie mogą stanowić podstawy do odwołania w tym trybie, zwłaszcza przy braku wykazania destabilizacji w realizacji funkcji szkoły. Zarzuty przedstawienia antydatowanych porozumień o współpracy winny być wyjaśnione szerzej, tj. czy faktycznie dwa porozumienia z dnia 1 września 2021 r. były antydatowane i z czego organ wywodzi ten fakt, czy istniały np. porozumienia ustne w tym przedmiocie, zwłaszcza że rok 2021 był rokiem z powszechnie znanymi obostrzeniami covidowymi. Stawiając powyższy zarzut organ miał obowiązek pełnego wyjaśnienia stawianego zarzutu wykazując bez cienia wątpliwości zasadność ustalenia fałszerstwa dokumentów, a w konsekwencji utraty zaufania do skarżącej. Również niewłaściwy nadzór nad organizacją pomocy psychologiczno-pedagogicznej (uczennica która na wycieczce do [...] dokonała samookaleczenia, a później miała załamanie nerwowe w sytuacji gdy z tego powodu objęta była indywidualnym nauczaniem, o czym była powszechna wiedza) nie może być podstawa do odwołania w tym trybie. Wykracza poza przesłankę z cyt. przepisu organizacja, nadzór i porządek w zakresie wyjazdu uczennicy na wycieczkę.

Nadto w niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wskazał, że pojęcie "szczególnie uzasadnionego przypadku" musi być rozumiane wąsko. Oznaczać ono może albo nagłe zdarzenia powodujące konieczność niezwłocznego przerwania czynności dyrektora albo naruszenie prawa przez nauczyciela czy inne jego zachowania (nawet niezawinione), które muszą być na tyle istotne, że mogą prowadzić do destabilizacji działalności szkoły (placówki oświatowej) lub zagrażać interesowi publicznemu. W orzecznictwie sądów administracyjnych i Sądu Najwyższego (wyrok SN z 9 grudnia 2003 r. I PK 103/03; wyrok NSA z 19 lutego 2002 r. II SA 3053/01; wyrok NSA z 18 lipca 2006 r. I OSK 648/06) zwraca się uwagę, że nauczyciela można odwołać bez wypowiedzenia w trakcie roku szkolnego, jedynie jeżeli jest to usprawiedliwione niezwykle ważnymi przyczynami, a nie każdym naruszeniem prawa przez dyrektora szkoły. Zwolnienie to nie może być też dokonane w dowolnym czasie w relacji do zdarzeń je uzasadniających. Tak więc negatywna ocena działalności dyrektora szkoły przez organ prowadzący w zakresie gospodarki finansowej lub inne zaniedbania dotyczące organizacji pracy, nie mieszczą się w zawartym w powołanym przepisie pojęciu "szczególnie uzasadnionych przypadków" i nie uzasadniają odwołania dyrektora w omawianym trybie. W ocenie Sądu, powód zwolnienia musi wynikać z okoliczności nagłych, które będą miały miejsce "tu i teraz".

Zdaniem Sądu okoliczności, na które powołuje się organ nie były nagłym zdarzeniem, lecz wynikają z wyników kontroli doraźnej przeprowadzonej w dniach 23.09.-23.10.2022 r., do której skarżąca odniosła się pismem z dnia 2 listopada 2022 r., a następnie otrzymała zalecenia pokontrolne w dniu 21 listopada 2022 r. i w przeważającej większości uchybienia zostały naprawione. W trakcie kontroli również nie ujawniono nagłego zdarzenia, które nakazywałoby natychmiastowe ustąpienie przez skarżącą z funkcji dyrektora. Wobec powyższego nie można zgodzić się ze stanowiskiem organu, że okoliczności ujawnione w trakcie którejkolwiek z kontroli wystąpiły "tu i teraz" i uzasadniały natychmiastowe działanie organu.

Sąd pierwszej instancji stwierdził, że negatywna ocena wykonywanych przez dyrektora szkoły zadań w zakresie działalności finansowej i administracyjnej, zarzut niewywiązywania się przez dyrektora z wcześniejszych ustaleń organizacji pracy i porozumień z organem prowadzącym dotyczących ilości zatrudnianych nauczycieli i pracowników obsługi, podziału godzin lekcyjnych, ilości godzin nauczania indywidualnego itp. oraz konieczność ponoszenia w związku z tym dodatkowych nieprzewidzianych przez organ prowadzący wydatków, a także istniejący bezsprzecznie konflikt pomiędzy dyrektorem szkoły a organem prowadzącym, nie pozwalają na zakwalifikowanie tego typu działań do szczególnie uzasadnionych przypadków, które stanowią przesłankę warunkującą zastosowanie trybu natychmiastowego odwołania z art. 38 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2022 r. poz. 2230) zwanej dalej u.s.o. W pojęciu tym nie mieszczą się więc zaniedbania w zakresie gospodarki finansowej szkoły - uchybienia w zakresie rachunkowości, oraz uchybienia w zakresie organizacji pracy szkoły.

Zdaniem WSA w Warszawie w sprawie nie wykazano takiego rodzaju uchybień wykonywania zadań, które wymagałyby natychmiastowego przerwania wykonywania funkcji dyrektora. Funkcjonowanie szkoły do czasu wydania przez Zarząd Powiatu [...] uchwały z 30 listopada 2022 r. wskazuje, że mimo wskazanych w uzasadnieniu tej uchwały niedociągnięć, nie było podstaw do zastosowania trybu nadzwyczajnego odwołania dyrektora ze stanowiska kierowniczego w czasie roku szkolnego bez wypowiedzenia. Nawet, gdyby się zgodzić z organem prowadzącym, że w okresie sprawowania funkcji dyrektora szkoły dopuścił się on uchybień zarzucanych przez Zarząd Powiatu, to i tak nie można przyjąć, że którekolwiek z tych naruszeń lub wszystkie one łącznie stanowią przypadek szczególnie uzasadniony w rozumieniu art. 66 ust. 1 pkt 2 Prawa oświatowego.

W ocenie Sądu, wystąpienie jednej z powyższych przesłanek mogłoby być postrzegane jako przypadek szczególnie uzasadniony. Tego rodzaju zdarzenia nie miały miejsca w przedmiotowej sprawie na czas podjęcia zaskarżonej uchwały. Wobec powyższego i z przyczyn jak wyżej, brak jest podstaw do przyjęcia, iż nastąpił przypadek szczególnie uzasadniony w rozumieniu art. 66 ust. 1 pkt 2 Prawa oświatowego pozwalający na odwołanie dyrektora szkoły w trybie natychmiastowym, w trakcie roku szkolnego.

Skargę kasacyjną od powyższego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniósł Zarząd Powiatu [...], zaskarżając go w całości. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucił naruszenie:

I. przepisów prawa materialnego, to jest.:

1) art. 66 ust. 1 pkt 2 Prawa oświatowego poprzez błędną wykładnie i niewłaściwe zastosowanie polegającą na nieuprawnionym zawężeniu stosowania tego przepisu do sytuacji nagłych, z pominięciem innych ważnych przyczyn będących podstawa do odwołania i w konsekwencji uznanie, że przyczyny wskazane w zaskarżonej uchwale nie wypełniają przesłanki "szczególnie uzasadnionego przypadku";

2) art. 66 ust. 1 pkt 2 Prawa oświatowego poprzez błędną wykładnie i uznanie, że pojęcie "szczególnie uzasadnionego przypadku" nie obejmuje następujących przyczyn: pobierania składek na ubezpieczenie uczniów w wysokości o 1 zł większej niż to wynikało z oferty ubezpieczyciela, pobierania opłat za szafki szkolne w wysokości 50 zł, nieprawidłowości związanych z przydzielaniem zastępstw doraźnych, nieprawidłowego nadzoru nad organizacją pomocy psychologiczno-pedagogicznej, gdyż są to kwestie organizacyjne, podczas gdy prawidłowa wykładania tego przepisu powinna prowadzić do wniosku, że "szczególnie uzasadniony przypadek" to takie m.in. zdarzenia, które powodują, że nie można czekać nawet do zakończenia roku szkolnego, lecz decyzja o pozbawieniu dyrektora funkcji kierowniczej musi być podjęta, przy czym zdarzenia te mogą obejmować powyżej wymienione przypadki;

3) art. 66 ust. 1 pkt 2 Prawa oświatowego poprzez błędną wykładnie i uznanie, że pojęcie "szczególnie uzasadnionego przypadku" powinno być rozpoznawane przez pryzmat rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 27 października 2009 r. w sprawie wymagań, jakim powinna odpowiadać osoba zajmująca stanowisko dyrektora oraz inne stanowisko kierownicze w poszczególnych typach publicznych szkół i rodzajach publicznych placówek (Dz. U. 2009 r. Nr 184, poz. 1436 z późn. zm.) a skoro takie przesłanki nie zaistniały w stanie sprawy, to wskazane w uchwale przyczyny nie mogą być postrzegane jako "przypadek szczególnie uzasadniony", podczas gdy żaden z przepisów prawa nie definiuje pojęcia "szczególnie uzasadnionego przypadku", a tym bardziej nie stanowi, że pojęcie to należy wykładać w rozumieniu wymagań jakie stawiane są nauczycielowi na stanowisku dyrektora;

4) art. 66 ust. 1 pkt 2 Prawa oświatowego poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające uznaniu, że przyczyny odwołania skarżącej ze stanowiska dyrektora wskazane w uzasadnieniu zaskarżonej uchwały nie stanowiły szczególnie uzasadnionego przypadku w sytuacji, gdy zachowania skarżącej wypełniały wyżej wymienioną przesłankę;

5) art. 82 u.s.p. poprzez jego niezastosowanie i stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały Zarządu Powiatu [...] na podstawie art. 147 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 z późn. zm.) zwanej dalej P.p.s.a., podczas, gdy;

- zaskarżona uchwała podjęta została w dniu 30 listopada 2022 roku,

- zaskarżona uchwała nie podlegała obowiązkowi przedłożenia organowi nadzoru,

- zaskarżona uchwała nie stanowi aktu prawa miejscowego,

zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie powinien stwierdzać nieważności uchwały organu powiatu, gdyż orzeczenie wydano w dniu 7 lutego 2024, tj. po upływie 1 roku od dnia podjęcia uchwały.

II. naruszenie przepisów postępowania przed sądami administracyjnymi, które miały wpływ na wynik sprawy:

1) art. 147 § 1 P.p.s.a. w zw. z art. 7 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2022 r. poz. 2000 z późn. zm.) zwanej dalej K.p.a., art. 75 § 1 K.p.a., art. 77 § 1 K.p.a. oraz 80 K.p.a. przejawiające się w tym, że Sąd w wyniku niewłaściwej kontroli legalności działalności administracji publicznej nie zastosował środka określonego w ustawie art. 151 P.p.s.a., mimo ze zebrany przez organ materiał dowodowy był kompletny i wystarczający dla wyjaśnienia okoliczności sprawy niezbędnych dla odwołania skarżącej w trybie art. 66 ust. 1 pkt 2 Prawa oświatowego, a Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie ustalił błędnie, że:

- nielogiczny jest wniosek o występowaniu Pani I. Ś. w roli nieoficjalnego dyrektora Niepublicznego Liceum [...], gdyż faktu tego nie można wysnuć z tego, że skarżąca proponowała zatrudnienie w innym liceum, nawet takim, którego organem założycielskim jest matka skarżącej,

- zarzuty dotyczące antydatowania porozumień są niejasne bowiem powinny zostać wyjaśnione szerzej, a w szczególności powinny obejmować ustalenie czy istniały porozumienia ustne w tym przedmiocie, jak również ustalenie przez organ fałszerstwa dokumentów

- organ nie wykazał aby wskazane w uzasadnieniu zaskarżonej uchwały przyczyny odwołania skarżącej z stanowiska dyrektora powodowałby destabilizację w realizacji funkcji dydaktycznej, oświatowej czy wychowawczej,

- uchybienia dotyczące gospodarki finansowej nie mogą stanowić podstawy odwołania, a właśnie taki charakter mają przyczyny wskazane przez organ,

podczas gdy:

- na stronie siódmej uzasadnienia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wskazał, że "Okoliczności opisane w uzasadnieniu zaskarżonej uchwały, które znajdują odzwierciedlenie w aktach sprawy, organ uznał za "przypadek szczególnie uzasadniony"

- Skarżąca nie zakwestionowała w treści skargi ustalonego podczas kontroli stanu faktycznego,

- organ w treści uzasadnienia zaskarżonej uchwały wyraźnie wskazał, że uchybienia dotyczące gospodarki finansowej nie mogą stanowić same w sobie podstawy odwołania, ale w przedmiotowym wypadku nabierają one znaczenia z uwagi na funkcję jaką skarżąca pełniła w niepublicznej placówce, tj. nieoficjalnego dyrektora,

- Skarżąca w toku kontroli prowadzonej przez Starostwo Powiatowe w [...] nie podniosła żadnych merytorycznych zarzutów odnośnie ustaleń poczynionych w toku kontroli,

- organ w sposób wyczerpujący ustalił i uzasadnił przyczyny odwołania, WSA natomiast wyprowadził nielogiczne wnioski sprzeczne z dowodami zalegającymi w aktach kontroli.

W oparciu o powyższe zarzuty w skardze kasacyjnej wniesiono o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie, ewentualnie o zmianę zaskarżonego wyroku w całości i oddalenie skargi. Jednocześnie skarżący kasacyjnie wniósł o zasądzenie kosztów postępowania według norm prawem przepisanych, w tym kosztów zastępstwa radcowskiego, a także oświadczył, że zrzeka się przeprowadzenia rozprawy.

W odpowiedzi na skargę kasacyjną I. Ś. wniosła o jej oddalenie w całości, a także rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym. Jednocześnie podtrzymała dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 183 § 1 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę przesłanki uzasadniające nieważność postępowania wymienione w art. 183 § 2 P.p.s.a. oraz przesłanki uzasadniające odrzucenie skargi bądź umorzenie postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym, stosownie do treści art. 189 P.p.s.a. Żadna z powyższych przesłanek w tej sprawie nie zaistniała.

Rozpoznając sprawę Naczelny Sąd Administracyjny związany jest granicami skargi. Związanie granicami skargi oznacza związanie podstawami zaskarżenia wskazanymi w skardze kasacyjnej oraz jej wnioskami. Naczelny Sąd Administracyjny bada przy tym wszystkie podniesione przez stronę skarżącą kasacyjnie zarzuty naruszenia prawa (tak NSA w uchwale pełnego składu z 26 października 2009 r. sygn. akt I OPS 10/09, opubl. w ONSAiWSA 2010 z. 1 poz. 1).

Zgodnie z art. 174 P.p.s.a. skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: 1) naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie, a także 2) naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Stosownie do treści art. 176 P.p.s.a. strona skarżąca kasacyjnie ma obowiązek przytoczyć podstawy skargi kasacyjnej wnoszonej od wyroku Sądu pierwszej instancji i szczegółowo je uzasadnić wskazując, które przepisy ustawy zostały naruszone, na czym to naruszenie polegało i jaki miało wpływ na wynik sprawy. Rola Naczelnego Sądu Administracyjnego w postępowaniu kasacyjnym ogranicza się do skontrolowania i zweryfikowania zarzutów wnoszącego skargę kasacyjną.

Skarga kasacyjna jest niezasadna.

Wniesiona w niniejszej sprawie skarga kasacyjna została oparta zarówno na zarzutach naruszenia przepisów postępowania, jak i na zarzutach naruszenia prawa materialnego. W sytuacji, kiedy skarga kasacyjna zarzuca naruszenie prawa materialnego oraz naruszenie przepisów postępowania co do zasady w pierwszej kolejności rozpoznaniu podlegają zarzuty naruszenia przepisów postępowania (por. wyrok NSA z 27 czerwca 2012 r. sygn. akt II GSK 819/11; wyrok NSA z 4 czerwca 2014 r. sygn. akt II GSK 402/13; wyrok NSA z 17 lutego 2023 r. sygn. akt II GSK 1458/19; wyrok NSA z 1 marca 2023 r. sygn. akt I FSK 375/20). Warunkiem uwzględnienia zarzutu naruszenia przepisów postępowania jest stwierdzenie istotnego wpływu zaistniałego naruszenia na wynik sprawy.

Zarzuty naruszenia przepisów postępowania przez Sąd pierwszej instancji w takim zakresie, w jakim sformułowano to w skardze kasacyjnej nie są zasadne.

Strona skarżąca kasacyjnie poniosła zarzut naruszenia art. 147 § 1 P.p.s.a., ale połączyła go z naruszeniem przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie art. 7 K.p.a., art. 75 § 1 K.p.a., art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a. Powołane przepisy dotyczą gromadzenia przez organ administracyjny dowodów w postępowaniu administracyjnym i dokonaniu na ich podstawie całokształtu materiału dowodowego oceny, czy dana okoliczność została udowodniona. Niewątpliwie w postępowaniu mającym za przedmiot odwołanie nauczyciela ze stanowiska kierowniczego w czasie roku szkolnego bez wypowiedzenia na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 2 Prawa oświatowego organ prowadzący szkołę ma obowiązek ustalić okoliczności uzasadniające skorzystanie z tej kompetencji. Tym niemniej takie postępowanie nie toczy się na podstawie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego i żaden przepis czy to Prawa oświatowego, czy też ustawy o samorządzie powiatowym w tym zakresie nie odsyła do stosowania przepisów K.p.a. Ponadto Sąd pierwszej instancji prowadząc postępowanie nie stosuje przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, tylko przepisy Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Dodatkowo należy też stwierdzić, że w tej sprawie także Sąd pierwszej instancji nie kwestionował nierzetelności zebrania dowodów lub braku w ustaleniu określonych okoliczności. Sąd pierwszej instancji dokonał oceny zebranego materiału dowodowego i wysnuł wnioski odmienne od treści zaskarżonej uchwały. Dokonał więc odmiennej oceny materiału dowodowego od Zarządu Powiatu [...] i na tej podstawie dokonując subsumpcji tak ustalonego stanu faktycznego do normy prawnej zawartej w art. 66 ust. 1 pkt 2 Prawa oświatowego uznał, że w istocie nastąpiło niewłaściwe zastosowanie tego przepisu, ponieważ stan faktyczny sprawy nie spełnia hipotezy zawartej w ww. normie prawnej. Ocena prawidłowości tego stanowiska Sądu pierwszej instancji nie może być dokonana w tej sprawie w zakresie naruszenia przepisów postępowania, ale naruszenia prawa materialnego.

Przechodząc do kontroli zaskarżonego wyroku w zakresie zarzutu naruszenia prawa materialnego należy stwierdzić, że zarzut ten jest zasadny.

Zgodnie z art. 66 ust. 1 pkt 2 Prawa oświatowego organ, który powierzył nauczycielowi stanowisko kierownicze w szkole lub placówce odwołuje nauczyciela ze stanowiska kierowniczego bez wypowiedzenia w czasie roku szkolnego w przypadkach szczególnie uzasadnionych, po zasięgnięciu opinii kuratora oświaty. Trafnie w skardze kasacyjnej wskazano, że istota tej sprawy dotyczy kontroli zaskarżonego wyroku Sądu pierwszej instancji w zakresie ustalenia, czy w stanie faktycznym sprawy zaistniała przesłanka "przypadku szczególnie uzasadnionego" pozwalająca na odwołanie osoby pełniącej funkcję dyrektora szkoły ze swojego stanowiska w trakcie roku szkolnego bez wypowiedzenia.

W orzecznictwie sądowym dominuje pogląd, zgodnie z którym "szczególnie uzasadniony przypadek" może dotyczyć tylko sytuacji zupełnie wyjątkowych, nadzwyczajnych i nagłych, kiedy organ uprawniony do wydania zarządzenia w sprawie odwołania ma prawo ocenić, czy dalsze pełnienie funkcji kierowniczej w szkole lub placówce oświatowej stanowi istotne zagrożenie dla funkcjonowania tych jednostek lub z jakichkolwiek innych, obiektywnie ważnych przyczyn jest nie do przyjęcia (tak np. NSA w wyroku z 14 listopada 2018 r. sygn. akt I OSK 22/17; NSA w wyroku z 27 sierpnia 2019 r. sygn. akt I OSK 2870/17; NSA w wyroku z 28 maja 2019 r. sygn. akt I OSK 1884/17; wyrok NSA z 19 marca 2025 r. sygn. akt III OSK 426/22). Ponadto pojęcie "szczególnie uzasadnionych przypadków" winno być rozumiane wąsko i oznaczać takie sytuacje, w których nie jest możliwe spełnianie przez nauczyciela funkcji kierowniczej, a konieczność natychmiastowego przerwania jego czynności zachodzi ze względu na zagrożenie interesu publicznego, ponieważ naruszenie prawa przez dyrektora jest na tyle istotne, że nie pozwala to na dalsze wykonywanie obowiązków przez daną osobę, a stwierdzone w ich pracy uchybienia mogą prowadzić do destabilizacji funkcjonowania szkoły, a przy tym nie ulega wątpliwości, że osoba sprawująca funkcję kierowniczą utraciła zdolność wykonywania powierzonej jej funkcji z przyczyn etycznych lub rażącej niekompetencji w realizacji spoczywających na jej obowiązków (por. wyrok NSA z dnia 18 kwietnia 2008 r. sygn. akt I OSK 86/08).

Dodatkowo należy podnieść, że w orzecznictwie sądowym wskazano - uwzględniając okoliczności konkretnych spraw - następujące przypadki uzasadniające spełnienie przez osobę pełniącą funkcję kierowniczą w szkole przesłanki "szczególnie uzasadnionego przypadku": 1) kradzież (np. alkoholu) przez dyrektora w sklepie; 2) błędy organizacyjne, które postawiły placówkę w stan zagrożenia likwidacją; 3) poniżanie, upokarzanie i ignorowanie pracownika oraz wykorzystanie pracowników do przeprowadzenia remontu w mieszkaniu dyrektora; 4) zaniedbania w nadzorze nad pracownikami skutkujące molestowaniem seksualnym podopiecznych; 5) notoryczne nieregulowanie zobowiązań finansowych szkoły; 6) długotrwała choroba uniemożliwiająca wykonywanie funkcji kierowniczej, która negatywnie wpływa na szkołę, powodując jej dezorganizację; 7) jawne, nietolerancyjne i dyskryminujące zachowanie dyrektora szkoły mające na celu poniżanie nauczycieli bądź uczniów (por. wyrok NSA z 28 maja 2019 r. sygn. akt I OSK 1884/17; wyrok NSA z 14 listopada 2018 r. sygn. akt I OSK 22/17; wyrok NSA z 29 czerwca 2017 r. sygn. akt I OSK 109/17).

Naczelny Sąd Administracyjny w tej sprawie akceptuje ww. stanowisko zajęte w orzecznictwie sądowym, tym samym podstawowe znaczenie ma wykazanie przez organ, czy zaistniałe w danej sprawie przesłanki stanowią o zaistnieniu stanu destabilizacji w pracy samej szkoły w takim zakresie, że prawidłowe wykonywanie zadań oświatowych jest w oczywistym zakresie zagrożone.

Przechodząc do kontroli zaskarżonego wyroku należy stwierdzić, że Sąd pierwszej instancji nieprawidłowo ustalił i zdefiniował brak zaistnienia szczególnie uzasadnionej przesłanki pozwalającej na odwołanie w trybie natychmiastowym Dyrektor Liceum Ogólnokształcącego [...] w [...], zwanego dalej "Publicznym Liceum".

Ocena przesłanek mających uzasadniać zaistnienie szczególnie uzasadnionego przypadku może odnosić się do tych, które zostały zawarte w zaskarżonej uchwale. Zgodnie zaś z jej uzasadnieniem postawiono Dyrektor Publicznego Liceum następujące zarzuty: 1) nieoficjalne pełnienie funkcji dyrektora Niepublicznego Liceum [...] (dalej Niepubliczne Liceum) poprzez w szczególności kierowanie nauczycieli zatrudnionych w Publicznym Liceum do wykonywania pracy w Niepublicznym Liceum, organizowanie prowadzenia przez nauczycieli Publicznego Liceum wspólnych zajęć dla uczniów obu Liceów (z lekcji wychowania fizycznego, fizyki, informatyki itp., udostępnianie sal Publicznego Liceum do organizowania uroczystości Niepublicznego Liceum), bezpłatne udostępnianie pomieszczeń Publicznego Liceum na rzecz prowadzenia nauki i zajęć na rzecz uczniów Niepublicznego Liceum, zobowiązywanie nauczycieli Publicznego Liceum do wykonywania czynności na rzecz uczniów Niepublicznego Liceum (np. korzystanie z programu MS Teams), przechowywanie na komputerze Publicznego Liceum danych do faktur wystawianych na rzecz Niepublicznego Liceum; 2) odnotowywanie prowadzenia zajęć lekcyjnych w przypadku przebywania na urlopie wypoczynkowym oraz przydzielania innym nauczycielom nieodpłatnego prowadzenia zajęć lekcyjnych zamiast Dyrektor Publicznego Liceum, za które wynagrodzenie pobierała Dyrektor tego Liceum, a nie prowadzący zajęcia nauczyciele; 3) wadliwe informowanie nauczyciela o skardze rodzica mimo braku wniesienia takiej skargi; 4) pobieranie od uczniów Publicznego Liceum zawyżonej wysokości składek na ubezpieczenie uczniów i finansowanie z tej nadwyżki ubezpieczenia pracowników Publicznego Liceum; 5) pobieranie bez podstawy prawnej od uczniów Publicznego Liceum opłat za korzystanie z szafek szkolnych i to w sposób różnicujących uczniów; 5) brak reakcji na świadczenie przez Wicedyrektor Publicznego Liceum pracy na rzecz Niepublicznego Liceum w czasie pracy w Publicznym Liceum; 6) przyznawanie pedagogowi szkolnemu takiej liczby zastępstw doraźnych, które uniemożliwiają mu wykonywanie obowiązków pedagoga szkolnego; 7) nieodpłatne udostępnianie pomieszczeń Publicznego Liceum na rzecz innej szkoły i antydatowanie zawartych porozumień.

Wadliwie Sąd pierwszej instancji uznał, że przedstawione okoliczności nie stanowią przypadku uzasadniającego natychmiastowe odsunięcie Dyrektor Publicznego Liceum od wykonywania przez nią obowiązków kierowniczych. Dyrektor Szkoły w swoim postępowaniu tak wobec uczniów, jak i nauczycieli powinien kierować się postępowaniem budzącym zaufanie co do uczciwości i przestrzegania podstawowych zasad etycznych oraz sprawiedliwości. Tym samym sytuacja, w której Dyrektor Publicznego Liceum przebywając na urlopie wypoczynkowym jednocześnie ma wpisane godziny pracy dydaktycznej w szkole, ale tych godzin nie prowadzi pobiera za to wynagrodzenie, stanowi to przykład oczywistego naruszenia nie tylko przepisów Karty Nauczyciela (art. 30 ust. 1 pkt 3 tej ustawy, zgodnie z którym wynagrodzenie nauczyciela składa się m.in. z wynagrodzenia za godziny ponadwymiarowe i godziny doraźnych zastępstw oraz art. 35 Karty Nauczyciela), ale i naruszenia zasad etycznych. Nie można tolerować sytuacji, w której osoba na stanowisku kierowniczym pobiera wynagrodzenie za pracę, którą nie wykonała i którą nie mogła wykonywać przebywając w tym czasie na urlopie. Takie zachowanie nie może być traktowane jako jakikolwiek przykład, a tym bardziej wzorzec wychowawczy w szkole. Pobieranie wynagrodzenia za pracę innych nauczycieli przez dyrektora szkoły stanowi tak istotne naruszenie prawa, że osoba kierująca daną szkołą i dopuszczająca się takiego postępowania może być pozbawiona swojego stanowiska kierowniczego w trybie art. 66 ust. 1 pkt 2 Prawa oświatowego.

Dodatkowo w okolicznościach tej sprawy przesłanką szczególnie uzasadnionego przypadku należy objąć ten zakres zachowania Dyrektor Publicznego Liceum, które polegało na samodzielnym i to bezpłatnym użyczaniu uczniom innej szkoły (szkoły niepublicznej) sal lekcyjnych i pomieszczeń lekcyjnych. Skutkowało to tym, że korzystając z mienia Powiatu [...] oddanego w trwały zarząd Publicznego Liceum inny podmiot wykonywał swoją działalność. Szczegółowo opis tego korzystania zawarto w uzasadnieniu zaskarżonej do Sądu pierwszej instancji uchwały i tych ustaleń nie zanegował Sąd pierwszej instancji. Nie bez znaczenia jest i ta okoliczność, że założycielem Niepublicznego Liceum jest matka osoby pełniącej funkcję Dyrektor Publicznego Liceum. Tym samym tak szeroki zakres korzystania z bazy Publicznego Liceum przez uczniów Niepublicznego Liceum w tych warunkach oznacza, że ich podstawą były powiązania rodzinne Dyrektor Publicznego Liceum. Wykorzystywanie mienia publicznego na rzecz realizacji celów prywatnych nie może być ocenione w tej sprawie inaczej jak zarówno naruszenie prawa, jak i postawa niewychowawcza i nieetyczna. Jest to także naruszenie prawa w tym zakresie, w którym przepisy nakazują celowe korzystanie z mienia publicznego przede wszystkim do wykonywania zadań publicznych. Trafnie w tym zakresie Zarząd Powiatu wskazał na naruszenie art. 43 ust. 2 pkt 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Ponadto jak wynika z ustaleń zawartych w zaskarżonej uchwale, Dyrektor Publicznego Liceum nie tylko nieodpłatnie udostępniała sale lekcyjne tego Liceum na rzecz uczniów Niepublicznego Liceum, ale także zobowiązywała nauczycieli Publicznego Liceum do wykonywania pracy na rzecz uczniów niepublicznej szkoły. Sytuacja, w której na polecenie Dyrektor Publicznego Liceum nauczyciel tej Szkoły prowadzi zajęcia lekcyjne jednocześnie dla dwóch klas – klasy Publicznego Liceum i klasy Niepublicznego Liceum stanowi daleko idące naruszenie zasad kierowania szkołą publiczną. Takie zdarzenia, nie mające charakteru pojedynczego lub sporadycznego, uzasadniają potrzebę natychmiastowego odsunięcia od zajęć osoby kierującej szkołą. Nie ma przy tym znaczenia wewnętrzny podział obowiązków pomiędzy dyrektora szkoły i wicedyrektora. Za wszystkie czynności wicedyrektora szkoły pełną odpowiedzialność ponosi jej dyrektor i w sytuacji, gdy to wicedyrektor postępuje w sposób niezgodny z prawem, dyrektor ma prawo a wręcz obowiązek podjąć czynności zmierzające do odwołania takiej osoby z funkcji kierowniczej. Także jako istotne uchybienie należy uznać brak jakiejkolwiek reakcji Dyrektor Publicznego Liceum na pracę Wicedyrektor tej Szkoły w Niepublicznym Liceum w czasie pracy w Publicznym Liceum.

Przedstawione okoliczności uzasadniają, że w tej sprawie wystąpił przypadek, w którym jedną możliwością zapewnienia należytego funkcjonowania Publicznego Liceum poprzez wykonywanie przez nią zadań wobec uczniów w zakresie kształcenia, wychowania i opieki (art. 11 ust. 2, art. 44 ust. 1 Prawa oświatowego) mogło być pozbawienie w trybie natychmiastowym danej osoby funkcji kierowniczej uzasadnia zastosowanie trybu objętego art. 66 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy.

Pozostałe zarzuty zawarte w zaskarżonej uchwale także wskazują na uchybienia w wykonywaniu obowiązków kierowniczych Dyrektor Publicznego Liceum. Nie można osobie zatrudnionej w szkole przydzielać zastępstw w takiej liczbie, w której osoba ta nie może wywiązać się ze swoich podstawowych obowiązków pracowniczych. Dotyczyło to pedagog szkolnej która na skutek zbyt dużej liczby zastępstw nie mogła należycie wykonywać swojej pracy. Także pobieranie zbyt dużej kwoty opłaty za ubezpieczenie uczniów i finansowanie z tej nadwyżki ubezpieczenia pracowników Publicznego Liceum zasługuje na negatywną ocenę. Analogicznie pobieranie bez podstawy prawnej od uczniów opłaty za korzystanie z szafek szkolnych i zwolnienie z tej opłaty uczniów nauczycieli Publicznego Liceum świadczy o znacznej dysfunkcji w pełnieniu obowiązków kierowniczych. Nie jest to bowiem sytuacja np. przekroczenia kwot wydatkowania objętych planem finansowym placówki oświaty, ale bezprawne pobieranie ich od uczniów i to dodatkowo z naruszeniem zasady równości. Gdyby jednak w tej sprawie zarzuty zawarte w zaskarżonej uchwale dotyczyły jedynie wadliwego przydzielania zastępstw doraźnych nauczycielom lub innym pracownikom szkoły lub też wadliwego pobierania opłat od uczniów, to nie stanowiłyby one samodzielnie "szczególnie uzasadnionego przypadku" pozwalającego na odwołanie dyrektora szkoły na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 2 Prawa oświatowego. Jednak w tej sprawie były to dodatkowe okoliczności, potwierdzające istotną dysfunkcyjność w pełnieniu funkcji kierowniczej w Publicznym Liceum przez stronę skarżącą przed Sądem pierwszej instancji.

Zasadny jest zarzut naruszenia przez Sąd pierwszej instancji art. 147 § 1 P.p.s.a. nie tylko w tym zakresie, że w stanie faktycznym tej sprawy nie było podstaw do jego stosowania, ale także i z tego powodu, że skoro zaskarżona uchwała nie stanowiła aktu prawa miejscowego, to stosownie do treści art. 82 ust. 1 u.s.p. nie było podstaw do stwierdzenia jej nieważności po upływie 1 roku od dnia jej podjęcia, chyba że uchybiono obowiązkowi przedłożenia uchwały w terminie 7 dni od daty jego podjęcia albo jeżeli uchwała jest aktem prawa miejscowego. Taka uchwała nie podlegała obowiązkowemu przekazaniu organowi nadzoru do objęcia jej nadzorem i tym samym nie uchybiono terminowi wynikającemu z art. 78 ust. 1 u.s.p., a jednocześnie nie była ona aktem prawa miejscowego. Tym samym nawet ustalenie, że zawiera ona istotne naruszenia prawa powinno skutkować stwierdzeniem jej wydania z naruszeniem prawa, a nie jej unieważnienia.

Wskazane wyżej przez Naczelny Sąd Administracyjny motywy i przyjęte oceny stanowią wystarczającą podstawę do uwzględnienia skargi kasacyjnej Zarządu Powiatu [...] i uchylenia zaskarżonego wyroku. Ponieważ sama istota sprawy jest dostatecznie wyjaśniona, to działając na podstawie art. 188 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę I. Ś. na uchwałę Zarządu Powiatu [...] z dnia 30 listopada 2022 r. nr [...] w sprawie odwołania bez wypowiedzenia Pani I. Ś. ze stanowiska Dyrektora Liceum Ogólnokształcącego [...] w [...] ul. [...]. Kontrolując zaskarżoną uchwałę Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skarga jest niezasadna i Dyrektor ww. Liceum naruszyła w tej sprawie art. 66 ust. 1 pkt 2 Prawa oświatowego, a w tym Zarząd Powiatu uzasadnił wystąpienie w tej sprawie "szczególnie uzasadnionego przypadku".

Tym samym w punkcie pierwszym wyroku Naczelny Sąd Administracyjny uchylił na podstawie art. 188 P.p.s.a. zaskarżony wyrok i stosując art. 151 w związku z art. 193 P.p.s.a., oddalił skargę I. Ś.

W punkcie drugim Naczelny Sąd Administracyjny orzekł o kosztach postępowania na podstawie art. 203 pkt 2 P.p.s.a., zgodnie z którym w razie uwzględnienia skargi kasacyjnej, stronie która wniosła tę skargę należy się zwrot poniesionych przez nią niezbędnych kosztów postępowania kasacyjnego od strony skarżącej, jeżeli w wyniku uwzględnienia skargi kasacyjnej został uchylony wyrok sądu pierwszej instancji uwzględniający skargę. W związku z tym w tej sprawie należało od I. Ś. zasądzić na rzecz Powiatu [...] kwotę 390 złotych stanowiącą zwrot kosztów postępowania kasacyjnego. Koszty te obejmują zwrot wpisu od skargi kasacyjnej w wysokości 150 złotych oraz wynagrodzenie radcy prawnego będącego pełnomocnikiem strony skarżącej kasacyjnie w wysokości 240 złotych obliczone na podstawie § 14 ust. 1 pkt 2 lit. a w związku z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2023 r. poz. 1935 z późn. zm.).