Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Tomasz Świstak Sędziowie: sędzia WSA Wiesława Batorowicz asesor WSA Robert Talaga (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 11 grudnia 2024 r. w sprawie ze skargi E. G. na postanowienie W. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 13 października 2023 r., nr [...] w przedmiocie oddalenia zarzutów w sprawie egzekucji administracyjnej I. uchyla zaskarżone postanowienie, II. zasądza od W. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz strony skarżącej kwotę 597 zł (słownie: pięćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Decyzją z dnia 08.10.2010 r. ([...]) PINB nakazał inwestorom: E. i L. G., zam. przy ul. [...] w S. , rozbiórkę altany na działce nr [...], zlokalizowanej w S. na terenie Polskiego Związku Działkowców Rodzinnego Ogrodu Działkowego "[...]" (powoływanego dalej jako "ROD [...]"). Po ponownym rozpatrzeniu odwołania, W. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (powoływany dalej jako "WWINB"), decyzją z dnia 29.08.2011r. ([...]), utrzymał tę decyzję w mocy (pierwsza decyzja WWINB z dnia 22.11.2010 r., [...], została uchylona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, wyrokiem z dnia 24.03.2011r., sygn. akt IV SA/Po 1068/10).

Wyrokiem z dnia 07.09.2012 r. (sygn. akt II SA/Po 1020/11) WSA w Poznaniu oddalił skargę E. i L. G. na ww. ostateczną decyzję WWINB z dnia 29.08.2011 r. ([...]). Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjna od tegoż wyroku, wyrokiem z dnia 10.06.2014 r. (sygn. akt II OSK 3018/12).

Pismem z dnia 05.12.2014 r. ([...]), PINB-jako wierzyciel - skierował do L. i E. G. upomnienie. Następnie organ wszczął w przedmiotowej sprawie administracyjne postępowanie egzekucyjne, na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z dnia 04.03.2015r., wystawionego wobec E. G. oraz tytułu wykonawczego nr [...] z dnia 04.03.2015 r., wystawionego wobec L. G.. W toku postępowania egzekucyjnego, postanowieniem z dnia 04.03.2015 r. ([...]), PINB dla powiatu [...] nałożył na zobowiązanych [...] i E. G. grzywnę w celu przymuszenia i wezwał do jej wpłacenia w terminie 30 dni od dnia otrzymania tegoż postanowienia oraz jednocześnie wezwał do wykonania obowiązku, określonego w tytułach wykonawczych nr [...] oraz [...], w terminie 30 dni od dnia otrzymania postanowienia.

Postanowieniem z dnia 28.05.2015 r. ([...]), WWINB uchylił zaskarżone postanowienie w całości, wskazując między innymi na wadliwość tytułów wykonawczych.

Pismem z dnia 30.03.2015 r. [...] i E. G. wnieśli zarzuty w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej.

Postanowieniem z dnia 24.04.2015 r. ([...]) PINB dla powiatu [...] uznał wniesione zarzuty za bezzasadne. Postanowienie to stało się ostateczne.

Postanowieniem z dnia 23.06.2015 r. ([...]) PINB umorzył postępowanie egzekucyjne w związku z wnioskiem z dnia 07.05.2015 r.

Dnia 20.04.2015 r. PINB dla powiatu [...] przeprowadził kontrolę na terenie przedmiotowej działki, podczas której stwierdzono rozebranie części budynku.

Pismem z dnia 07.05.2015 r., (uzupełnionym pismem z dnia 30.05.2015 r.) [...] i E. G. wnieśli o wydanie zaświadczenia, potwierdzającego zgodność altany działkowej z wymaganiami ustawy z dnia 13 grudnia 2013 r. o rodzinnych ogrodach działkowych (Dz.U. z 2014 r., poz. 40 z późn. zm.).

Zaświadczeniem z dnia 23.06.2015 r. ([...]) PINB potwierdził zgodności altany z wymaganiami określonymi w art. 2 pkt 9a ustawy o rodzinnych ogrodach działkowych.

Pismem z dnia 07.05.2015 r. [...] i E. G. wnieśli m.in. o stwierdzenie wygaśnięcia decyzji PINB dla powiatu [...] z dnia 08.10.2010 r. ([...]) o nakazie rozbiórki altany.

Decyzją z dnia 23.06.2015 r. ([...]) PINB dla powiatu [...] stwierdził wygaśnięcie własnej decyzji z dnia 08.10.2010 r. ([...]), nakazującej [...] i E. G. wykonanie rozbiórki altany na działce nr [...], zlokalizowanej w S., na terenie PZD ROD " [...]".

Pismem z dnia 01.07.2015 r., PZD Okręgowy Zarząd w P. wniósł odwołanie.

Pismem z 13.10.2015 r. ([...]) WWINB zlecił PINB uzupełnienie materiału dowodowego.

Pismem z 23.11.2015 r. ([...]) PINB dla powiatu [...] przekazał protokół kontroli, przeprowadzonej w dniu 20.11.2015 r. wraz z dokumentacją fotograficzną.

Pismem z 11.12.2015 r. ([...]), WWINB ponownie zlecił PINB uzupełnienie materiału dowodowego poprzez wyjaśnienie rozbieżności pomiarów części tarasowej od strony frontu obiektu, określenie wymiaru ściany oznaczonej na ww. szkicu nr I, wskazanie, na jakiej wysokości dokonywano pomiarów i odniesienie się do zarzutów, podnoszonych przez L. i E. G. co do dokonanych pomiarów w szczególności w kwestii różnic długości w zależności od wysokości pomiaru oraz o zajęcie jednoznacznego stanowiska, tj. wskazanie powierzchni zabudowy altany oraz tarasu.

W dniu 25.01.2016 r. PINB dla powiatu [...] przeprowadził na nieruchomości w S. przy ul. [...] kontrolę w celu dokonania pomiarów altany, zgodnie ze zleceniem WWINB z dnia 11.12.2015 r.

Pismem z dnia 29.01.2016 r. WWINB zlecił ponowne przeprowadzenie kontroli na nieruchomości w S. przy ul. [...] działka nr [...] na terenie ROD "[...]" i uzasadnienie przyjętej podczas ostatniej kontroli metody pomiaru na wysokości l m.

Dnia 02.03.2016 r. PINB przeprowadził ponownie kontrolę na nieruchomości przy ul. [...] w S., na działce nr [...] na terenie ROD "[...]" w związku ze zleceniem WWINB z dnia 29.01.2016 r.

Pismem z dnia 03.03.2016 r. PINB przekazał protokół sporządzony po przeprowadzeniu czynności kontrolnych, wyjaśniając jednocześnie sposób przyjęty podczas dokonywania pomiarów na wysokości lm. W piśmie tym wskazane zostały powierzchnie zabudowy zarówno części zamkniętej (budynek altany), która wynosi 36,76m2 oraz części otwartej (taras), wynoszącej 13,40m2.

Decyzją z dnia 28.04.2016 r. znak: [...] WWINB uchylił zaskarżona decyzję w całości i umorzył postępowanie w sprawie wygaśnięcia decyzji PINB.

Wyrokiem z dnia 04.10.2017 r., sygn. akt II SA/Po 499/16 Wojewódzki Sad Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę, a wyrokiem z dnia 26.05.2022 r.. sygn. akt II OSK 1733/19 NSA oddalił skargę kasacyjną.

L. i E. G. wnieśli o stwierdzenie nieważności decyzji WWINB z dnia 29.08.2011 r. ([...]), utrzymującej w mocy decyzję PINB dla powiatu [...] z dnia 08.10.2010 r. ([...]).

Postanowieniem z dnia 10.06.2015 r. ([...]) Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego (powoływany dalej jako "GINB") odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności. Postanowienie to nie zostało zaskarżone.

Postanowieniem z dnia 22.09.2016 r., znak [...], GINB utrzymał w mocy własne postanowienie z dnia 11.08.2016 r., znak [...] o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji WWINB z dnia 29.08.2011 r., znak [...]

Decyzją z dnia 18.07.2022 r. znak [...] GINB umorzył w całości postępowanie administracyjne wszczęte w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji WWINB z dnia 28.04.2016 r. znak [...]

Pismem z dnia 05.12.2016 r. znak: [...], PINB wystosował wobec L. i E. G. upomnienie oraz wezwał zobowiązanych do wykonania obowiązku rozbiórki altany na działce nr ewid. [...] zlokalizowanej w S. na terenie ROD "[...]".

Dnia 18.01.2017 r. organ I instancji wystawił wobec E. G. tytuł wykonawczy nr [...] oraz wobec L. G. tytuł wykonawczy nr [...]

Postanowieniem z dnia 18.01.2017 r. (znak: [...]) PINB nałożył na L. i E. G. grzywnę w celu przymuszenia w wysokości 39 887,23 zł.

Postanowieniem z dnia 22.03.2017 r. (znak: [...]) oddalił skargę L. i E. G. z dnia 20.02.2017 r., na czynności egzekucyjne, uznając ją za bezzasadną.

Postanowieniem z dnia 18.04.2017 r. (znak [...]) PINB uznał za bezzasadne zarzuty w sprawie postępowania egzekucyjnego.

Postanowieniem z dnia 18.04.2017 r. (znak [...]) odmówił umorzenia postępowania egzekucyjnego.

Postanowieniem z dnia 17.05.2017 r. (znak: [...]) WWINB utrzymał w mocy postanowienie PINB w przedmiocie skargi na czynność egzekucyjną.

Wyrokiem z dnia 01.02.2018 r., sygn. akt II SA/Po 703/17 WSA w Poznaniu oddalił skargę na czynność egzekucyjną, a NSA wyrokiem z dnia 26.06.2019 r., sygn. akt II OSK 1591/18 oddalił skargę kasacyjna.

Postanowieniem z dnia 10.07.2017 r. (znak [...]) WWINB utrzymał w mocy postanowienie PINB w przedmiocie wniesionych zarzutów.

Postanowieniem z dnia 10.07.2017 r. (znak [...]) WWINB uchylił postanowienie PINB z dnia 18.04.2017 r. w części dotyczącej numerów tytułów wykonawczych wskazanych w sentencji zaskarżonego postanowienia i w to miejsce orzekł odmówić umorzenia postępowania egzekucyjnego wszczętego na podstawie tytułów wykonawczych [...] z dnia 18.01.2017r., a w pozostałej części utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy.

Postanowieniem z dnia 10.08.2017 r. (znak [...]) WWINB uchylił postanowienie PINB z dnia 18.01.2017 r. znak: [...], którym nałożył na L. G. i E. G. grzywnę w celu przymuszenia w wysokości [...] zł i wezwał do wykonania obowiązku określonego w tytułach wykonawczych nr [...] oraz [...] w terminie trzydziestu dnia od dnia otrzymania postanowienia i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.

Wyrokiem z dnia 07.06.2018 r., sygn. akt II SA/Po 955/17 WSA w Poznaniu oddalił skargę na ww. postanowienie WWINB.

Decyzją z dnia 05.06.2018 r. (znak [...]) WWINB odmówił - na podstawie art. 155 k.p.a. uchylenia ostatecznej decyzji WWINB z dnia 29.08.2011 r. (znak: [...] PZ), którą organ utrzymał w mocy decyzję PINB z dnia 08.10.2010 r. (znak: [...]) nakazującą inwestorom L. i E. G. rozbiórkę altany na działce nr ewid. [...] zlokalizowanej w S. na terenie Polskiego Związku Działkowców Rodzinny Ogród Działkowy "[...]".

Decyzją z dnia 30.07.2018 r. (znak [...]) GINB utrzymał w mocy ww. decyzje WWINB.

Decyzją dnia 14.09.2020 r. (znak [...]) GINB odmówił uchylenia decyzji WWINB z dnia 29.08.2011 znak [...], utrzymującej decyzję PINB z dnia 08.10.2010 r., w przedmiocie nakazu rozbiórki.

Pismem z dnia 01.09.2022 r. L. G. i E. G. wnieśli ponownie o stwierdzenie wygaśnięcia ostatecznej decyzji o nakazie rozbiórki obiektu budowlanego.

Dnia 01.12.2022 r. PINB przeprowadził kontrolę na nieruchomości przy ul. [...] w S., na działce nr [...] na terenie ROD "[...]."

Pismem z dnia 15.02.2023 r. PINB zawiadomił o wszczęciu na ww. wniosek postępowania administracyjnego w sprawie stwierdzania wygaśnięcia decyzji PINB z dnia 08.10.2010 r. ([...]).

Decyzją z dnia 31.03.2023 r. ([...] PINB odmówił stwierdzenia wygaśnięcia własnej decyzji z dnia 08.10.2010 r. nakazującej L. i E. G. wykonanie rozbiórki altany na działce nr [...], zlokalizowanej w S., na terenie Polskiego Związku Działkowców Rodzinnego Ogrodu Działkowego " [...]".

Postanowieniem z dnia 31.03.2023 r. ([...]) PINB odmówił wydania zaświadczenia o zgodności altany z wymaganiami określonymi w art. 2 pkt 9a ustawy o rodzinnych ogrodach działkowych.

Pismem z dnia 18.04.2023 r. L. G. i E. G. wnieśli odwołanie.

Decyzją z dnia 19.05.2023 r., znak [...] WWINB utrzymał w mocy ww. decyzję PINB.

Postanowieniem z dnia 05.04.2023 r. (znak [...]) PINB nałożył na E. G. grzywnę w celu przymuszenia w wysokości 53.506,79 zł.

Postanowieniem z dnia 05.04.2023 r. (znak [...]) PINB nałożył na L. G. grzywnę w celu przymuszenia w wysokości 53506,79 zł.

Postanowieniem z dnia 21.04.2023 r. (znak [...]) PINB odmówił L. G. umorzenia postępowania egzekucyjnego wszczętego na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z dnia 18.01.2017 r.

Postanowieniem z dnia 21.04.2023 r. (znak [...]) PINB odmówił E. G. umorzenia postępowania egzekucyjnego wszczętego na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z dnia 18.01.2017 r.

Postanowieniem z dnia 12.06.2023 r., znak [...] WWINB utrzymał w mocy postanowienie PINB z dnia 21.04.2023 r. znak: [...], a sprawa jest procedowana w WSA w Poznaniu.

Postanowieniem z dnia 12.06.2023 r., znak [...] WWINB utrzymał w mocy postanowienie PINB z dnia 21.04.2023 r. znak: [...]

Postanowieniem z dnia 20.07.2023 r., znak [...] WWINB utrzymał w mocy postanowienie PINB z dnia 27.06.2023 r., znak [...], odmawiające wydania zaświadczenia o zgodności altany działkowej wybudowanej na działce nr ewid. [...] zlokalizowanej w S. na terenie Polskiego Związku Działkowców Rodzinnego Ogrodu Działkowego "[...]", z wymaganiami określonymi w art. 2 pkt 9a ustawy z dnia 13 grudnia 2013 r., o rodzinnych ogrodach działkowych (Dz. U. z 2021 r., poz. 1073).

Zawiadomieniem z dnia 26.06.2023 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego [...], który prowadzi postępowanie egzekucyjne na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] wystawionego w dniu 22.06.2023 r. wobec E. G., dokonał zajęcia świadczeń z zaopatrzenia emerytalnego i ubezpieczenia społecznego oraz renty socjalnej. Zawiadomienie o zajęciu wraz z odpisem tytułu wykonawczego zostało doręczone E. G. w dniu 04.07.2023 r.

Pismem z dnia 10.07.2023 r. E. G. złożył zarzuty w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej.

Postanowieniem z dnia 16.08.2023 r., znak: [...], PINB jako wierzyciel oddalił zarzuty E. G. z dnia 10.07.2023 r. w sprawie egzekucji administracyjnej prowadzonej na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z dnia 22.06.2023 r.

Pismem z dnia 11.09.2023 r. E. G. wniósł zażalenie.

Postanowieniem z dnia 13.10.2023 r., znak [...] WWINB utrzymał w mocy postanowienie PINB.

W uzasadnieniu organ wskazał, że w pełni podzielił stanowisko PINB o braku podstaw do uznania zarzutu nieistnienia obowiązku. Decyzją z dnia 31.03.2023 roku ([...]) PINB odmówił stwierdzenia wygaśnięcia decyzji z dnia 08.10.2010 roku nakazującej wykonanie rozbiórki altany na działce nr [...], zlokalizowanej w S., na terenie Polskiego Związku Działkowców Rodzinnego Ogrodu Działkowego "[...]". Odwołanie od tej decyzji wniosła L. G. i E. G., podaniem z dnia 18.04.2023 roku, zaś WWINB ostateczną decyzją z dnia 19.05.2023 roku znak [...] utrzymał w mocy ww. decyzję PINB, a sprawa jest procedowana przez WSA w Poznaniu. Natomiast odnośnie zarzutu zastosowania zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego (art. 33 § 1 pkt 8 u.p.e.a.) zauważył, że na etapie egzekucji nie ma możliwości żadnego wyboru, jedynym środkiem przysługującym wierzycielowi w egzekucji należności pieniężnych jest sporządzenia wniosku do organu egzekucyjnego (art. 26 §1 u.p.e.a.).

Pismem z dnia 27.11.2023 roku E. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na postanowienie Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. z dnia 13.10.2023 roku (znak: [...]). Jednocześnie wniosła o:

uchylenie przedmiotowego Postanowienia w całości;

skierowanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji;

orzeczenie o kosztach postępowania w oparciu o normy przypisane.

Mając powyższe na uwadze zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła:

naruszenie art. 33 § 1 pkt. 8 przez nie zastosowanie środka egzekucyjnego najmniej uciążliwego dla zobowiązanego o nieodwracalnym charakterze a tym samym o nadmiernym zakresie straty wobec sporności przedmiotowej sprawy;

naruszenie art. 33 § 1 pkt. 10 w zw. z art. 27 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, tj. naruszenie pkt. 3 poprzez brak formalny tytułu wykonawczego polegające na braku stwierdzenia-wymagalności, której stwierdzeniu przeciwstawiają się: a. trwające postępowania sądowo-administracyjne w tym niniejsze; b. zrealizowanie prac rozbiórkowych w 2015 r., doprowadzających obiekt do wymogów ustawy o ROD z dnia 20 marca 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane; c. brak wskazania w treści decyzji wskazania ostatecznego terminu do kiedy rozbiórka ma zostać przeprowadzona:

naruszenie art. 121 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji poprzez wadliwe wyliczenie wysokości grzywny w wysokości znacznie zawyżonej i nieprawidłowo obliczonej przy zastosowaniu wadliwej powierzchni użytkowej obiektu budowlanego nie odpowiadającej stanowi rzeczywistemu.

Pismem z dnia 14.05.2024 r. E. G. złożył wniosek o powołanie biegłego sądowego rzeczoznawcy budowlanego.

Pismem z dnia 11.10.2024 r E. G. złożył ponownie wniosek o powołanie biegłego sądowego rzeczoznawcy budowlanego oraz wniosek o przyspieszenie rozpoznania sprawy.

Pismem z dnia 21.11.2024 r. pełnomocnik E. G. podtrzymał dotychczasowe stanowisko w całości uwypuklając zasadność stanowiska skarżącej i wskazał, iż w dniu 17.10.2024 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w toku sprawy II SA/Po 489/23 orzekł o uchyleniu decyzji z dnia 31.03.2023 roku (nr [...]) Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla powiatu [...] o odmowie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji z dnia 8.10.2010 nakazującej rozbiórkę przedmiotowej altany zlokalizowanej na działce nr [...] w S. na terenie Rodzinnego Ogrodu Działkowego "[...]". Strona podniosła tym samym, iż wygaśnięciu uległa decyzja stanowiąca podstawę faktyczna do wydania decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 13.10.2023 roku ([...]) utrzymującej w mocy postanowienie powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 9.08.2023 roku nr [...] odnośnie odmowy umorzenia nałożonych grzywien w celu przymuszenia objętych niniejszą sprawą. Przedmiotowe przymuszenie do wykonania decyzji rozbiórkowej w efekcie wzmiankowanego powyżej orzeczenia z dnia 17.10.2024 roku stało się bezprzedmiotowe wobec stwierdzonego wygaśnięcia nakazu rozbiórki.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie należy podkreślić, że zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1267), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne, kierując się wspomnianym kryterium legalności, dokonują oceny zgodności treści zaskarżonego aktu oraz procesu jego wydania z normami prawnymi - ustrojowymi, proceduralnymi i materialnymi - przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu prawnego i zasadniczo na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. W świetle art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej p.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. Stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Oznacza to, że bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, a także wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze - w granicach sprawy, wyznaczonych przede wszystkim rodzajem i treścią zaskarżonego aktu.

W przedmiotowej sprawie Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla powiatu [...] prowadzi postępowanie egzekucyjne w kwestii rozbiórki altany działkowej usytuowanej na działce nr [...] zlokalizowanej na terenie ROD "[...]".

Pismem z dnia 10.07.2023 r., E. G. wniósł zarzuty w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej.

Postanowieniem z dnia 16.08.2023 r., znak: [...], Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla powiatu [...] jako wierzyciel oddalił zarzuty E. G. w sprawie egzekucji administracyjnej prowadzonej na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z dnia 22.06.2023 r.

Pismem z dnia 11.09.2023 r. E. G. wniósł zażalenie.

Postanowieniem z dnia 13.10.2023 r., znak [...] WWINB utrzymał w mocy postanowienie PINB.

Kontroli Sądu poddano postanowienia w przedmiocie rozpoznania wniesionych zarzutów przez E. G..

W myśl art. 33 § 1 u.p.e.a z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2023 r., poz. 2505 t.j.), dalej jako u.p.e.a., zobowiązanemu przysługuje prawo wniesienia do wierzyciela, za pośrednictwem organu egzekucyjnego, zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej.

Przepis art. 33 § 2 u.p.e.a. przewiduje zamknięty katalog sytuacji, które mogą być podstawą do wniesienia zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego. Podstawą zarzutu może być tylko: 1) nieistnienie obowiązku; 2) określenie obowiązku niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z: a) orzeczenia, o którym mowa w art. 3 i art. 4, b) dokumentu, o którym mowa w art. 3a § 1, c) przepisu prawa, jeżeli obowiązek wynika bezpośrednio z tego przepisu; 3) błąd co do zobowiązanego; 4) brak uprzedniego doręczenia zobowiązanemu upomnienia, jeżeli jest wymagane; 5) wygaśnięcie obowiązku w całości albo w części; 6) brak wymagalności obowiązku w przypadku: a) odroczenia terminu wykonania obowiązku, b) rozłożenia na raty spłaty należności pieniężnej, c) wystąpienia innej przyczyny niż określona w lit. a i b.

Dokonując kontroli zgodnie ze wskazanymi normami Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone postanowienie W. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. narusza obowiązujące przepisy prawa w sposób skutkujący koniecznością wyeliminowania go z obrotu prawnego.

W odniesieniu do podniesionych przez stronę w skardze zarzutów Sąd nie podziela poglądu, że naruszony został przepis art. 33 § 1 pkt 8 u.p.e.a. poprzez nie zastosowanie innego środka egzekucyjnego najmniej uciążliwego dla zobowiązanego. W pierwszej kolejności należy zwrócić uwagę, że przepis art. 33 §1 u.p.e.a. w obowiązującej wersji jest jednostką redakcyjną tekstu prawnego, która nie zawiera punktów. W istocie strona skarżąca wskazując na niezastosowanie mniej uciążliwego środka egzekucyjnego odniosła się do nieobowiązującej już wersji przepisu art. 33 § 2 pkt 8 u.p.e.a. Strona skarżąca w piśmie z dnia 10.07.2023 roku wnosząc zarzuty w sprawie prowadzenia egzekucji zarzuciła organowi w związku z art. 7 §2 i §3 u.p.e.a. zastosowanie środka najbardziej uciążliwego dla zobowiązanej kiedy egzekwowany obowiązek został wykonany i stał się bezprzedmiotowy. W tym względzie należy dostrzec, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w postanowieniu z 16.08.2023 roku powołał się na przepisy art. 33 i 34 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji w wersji opublikowanej w Dz. U. z 2019 roku, poz. 270, które przewidywały możliwość wniesienia zarzutu z powodu niezastosowania mniej uciążliwego środka egzekucyjnego. Przepisy te nie obowiązywały jednak w momencie orzekania przez organ egzekucyjny. W istocie W. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego dostrzegł inny stan prawny w którym należało rozpoznać zażalenie odnoszące się do podniesionych zarzutów co do prowadzonego postępowania egzekucyjnego, ale ograniczył się w tym względzie do powielenia stanowiska organu I instancji wydanego w odniesieniu do błędnie przywołanej wersji przepisu art. 33 u.p.e.a. dopuszczającej wniesienie zarzutu co do uciążliwości zastosowanego środka egzekucyjnego.

W odniesieniu do podniesionego przez stronę skarżącą zarzutu naruszenia przepisu art. 33 § 1 pkt 10 u.p.e.a. polegającego na braku formalnym tytułu wykonawczego polegającego na braku stwierdzenia jego wymagalności, należy ponownie dostrzec, że przepis taki nie obowiązywał w chwili wniesienia zarzutów przez stronę skarżącą, a kwestię braku wymagalności obowiązku obejmował art. 33 § 2 pkt 6 u.p.e.a. Niemniej jednak strona skarżąca nie podniosła takiego zarzutu w piśmie z dnia 10.07.2023 roku. W efekcie nie było podstaw do tego, aby organy egzekucyjne zajmowały się tym zarzutem. W konsekwencji niezasadny okazał się podniesiony w skardze do sądu zarzut naruszenia wspomnianego przepisu art. 33 § 1 pkt 10 u.p.e.a.

W odniesieniu do podniesionego przez stronę skarżącą zarzutu naruszenia przepisu art. 121 u.p.e.a. poprzez wadliwe wyliczenie wysokości grzywny, należy zaznaczyć, że kwestia ta nie mogła być rozpoznawana w postępowaniu sądowym w ramach którego kontrolowana jest prawidłowość rozpoznania zarzutów, które są wnoszone tylko w określonych przypadkach w toku postępowania egzekucyjnego. Ponieważ podniesiona kwestia związana z wyliczeniem nałożonej grzywny w przedmiotowym postępowaniu nie mogła być bowiem przedmiotem zarzutu wniesionego względem prowadzonego postępowania egzekucyjnego, a w konsekwencji zawarty w tym względzie w skardze do sądu zarzut był nieuzasadniony.

Zdaniem Sądu W. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego rozpatrując zażalenie E. G. nie wywiązał się z obowiązków orzeczniczych. Podkreślić należy, że WWINB przywołał wprawdzie dotychczasowy przebieg sprawy, a także prawidłowo wskazał na obowiązujące przepisy art. 33 i art. 34 u.p.e.a., ale w swoim rozstrzygnięciu ograniczył się do stwierdzenia, że w pełni podziela stanowisko PINB w kwestii podniesionego przez stronę zarzutu nieistnienia obowiązku będącego podstawą prowadzonej egzekucji. Sytuacja, w której organ II instancji w zasadzie nie zajmuje własnego stanowiska w sprawie, nie dokonuje własnych ocen i ogranicza się do kontroli zaskarżonego orzeczenia bez szczegółowego uzasadnienia i odniesienia się do podniesionych zarzutów prowadzi wprost do naruszenia zasady wynikającej z art. 15 K.p.a. oraz pozostaje w sprzeczności z regułami wynikającymi z art. 6, art. 7, art. 8 ust. 1 i art. 11 K.p.a. w zw. z art. 18 u.p.e.a. Co więcej, organ II instancji zignorował treść złożonego zażalenia i nie odniósł się do podniesionych w nim kwestii. Takie postępowanie jest niezgodne z zasadami rzetelnej i sprawnej administracji. Odpowiednie zastosowanie art. 107 § 3 K.p.a. wymaga od organu wyższego stopnia odniesienia się do wszystkich podniesionych zarzutów.

Odnosząc się do pozostałych wniosków i zarzutów skargi, a także wniosków zawartych w kolejnych pismach procesowych Sąd wskazuje, że pozbawione podstawy prawnej są złożone wnioski o powołanie biegłego. Na mocy art. 106 § 3 P.p.s.a., sąd administracyjny może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić wyłącznie dowody uzupełniające z dokumentów. Sąd administracyjny nie jest jednak kolejną instancją w postępowaniu administracyjnym i nie orzeka merytorycznie (nie załatwia sprawy administracyjnej). Obowiązkiem Sądu jest wyłącznie kontrola działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, a więc badana jest wyłącznie legalność aktu administracyjnego, czyli prawidłowość zastosowania przepisów prawa do zaistniałego stanu faktycznego, trafność ich wykładni oraz prawidłowość przyjętej procedury. Wszelkie wnioski kierowane do Sądu o zawieszenie postępowania administracyjnego powinny być kierowane do właściwych organów administracji publicznej.

Mając powyższe na uwadze, Sąd działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a., uchylił zaskarżone postanowienie W. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 13.10.2023 r., nr [...], albowiem zostało wydane z naruszeniem przepisów postępowania, tj. art. 6, art. 7, art. 8 ust. 1, art. 11, art. 15 oraz art. 107 § 1 pkt 6 i § 3 K.p.a. w związku z art. 18. u.p.e.a. O kosztach postępowania, na które składa się kwota 100 zł tytułem wpisu od skargi, kwota 480 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego oraz kwota 17 zł tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa, Sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 P.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2023 r., poz. 1935 ze zm.).

Niniejsza sprawa została rozpoznana w trybie postępowania uproszczonego, ponieważ skarga dotyczy postanowienia stosownie do art. 119 pkt 3 w zw. z art. 120 P.p.s.a.

Ponownie prowadząc postępowanie organ odwoławczy zastosuje się do wskazówek zawartych w uzasadnieniu niniejszego wyroku.