Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A.W., R.W., J.L. i K.L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 5 lipca 2024 r. sygn. akt II SA/Kr 442/24 o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków skargi A.W., R.W., J.L. i K.L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 12 stycznia 2024 r., znak [...] w przedmiocie ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 5 lipca 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił wniosek A.W., R.W., J.L. i K.L. (dalej: skarżący) o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z 12 stycznia 2024 r. w przedmiocie ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia.

W uzasadnieniu Sąd I instancji wyjaśnił, że postanowieniem z 24 maja 2024 r. odrzucił skargę skarżących ze względu na nieuzupełnienie w terminie braków skargi obejmujących uiszczenie wpisu oraz podanie numerów PESEL i przedłożenie odpisów skargi. Odpis postanowienia z 24 maja 2024 r. wraz z uzasadnieniem oraz pouczeniem o dopuszczalności, terminie i sposobie wniesienia zażalenia został doręczono osobno każdemu ze skarżących. Odpisy postanowienia dla J.L. i K.L. zostało odebrane przez J.L. w dniu 5 czerwca 2024 r. Natomiast przesyłki zawierające odpisy postanowienia skierowane do A.W. i R.W., po dwukrotnym, prawidłowym awizowaniu, zostały zwrócone do nadawcy.

Następnie skarżący złożyli 6 czerwca 2024 r. wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków skargi.

Odrzucając wniosek Sąd I instancji wskazał, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Sąd I instancji wyjaśnił, że okoliczność stanowiąca uzasadnioną, zdaniem skarżących przeszkodę, w terminowym uzupełnieniu braków skargi, to jest pobyt J.L. i K.L. w Niemczech, ustała 25 kwietnia 2024 r. Powyższe umożliwiło skarżącym wysłanie do Sądu przesyłki pocztowej 25 kwietnia 2024 r. Oznacza to, że od tej daty należy liczyć siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków skargi. Termin ten upłynął 2 maja 2024 r. Wniosek złożony 6 czerwca 2024 r. jako spóźniony podlegał odrzuceniu.

Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli skarżący.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.

Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócić termin. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.). W tej sprawie skarżący K.L. odebrał skierowane do niego oraz do J.L. wezwanie do uzupełnienia braków skargi w dniu 17 kwietnia 2024 r. Natomiast jak wynika z wniosku o przywrócenie terminu, od 18 kwietnia do 25 kwietnia 2024 r. przebywał wraz z J.L. na terenie Niemiec, co uniemożliwiło mu uzupełnienie braków skargi. Braki te zostały częściowo uzupełnione 25 kwietnia 2024 r. Skoro skarżący odebrał wezwanie 17 kwietnia 2024 r., to miał świadomość biegu terminu do uzupełnienia braków skargi, a jednocześnie miał świadomość, że 25 kwietnia 2024 r. termin ten już upłynął. Wniosek o przywrócenie terminu powinien zatem złożyć uzupełniając braki skargi w dniu 25 kwietnia 2024 r. lub najpóźniej w terminie siedmiu dni od tego dnia, ponieważ tego dnia ustała przyczyna uchybienia terminu (wyjazd za granicę). Złożenie wniosku w dniu 6 czerwca 2024 r., a więc po odebraniu przesyłki zawierającej postanowienie o odrzuceniu skargi było zatem spóźnione, co uzasadniało odrzucenie wniosku o przywrócenie terminu. Wbrew twierdzeniom skarżących, termin z art. 87 § 1 p.p.s.a. nie rozpoczął biegu po doręczeniu im odpisu postanowienia o odrzuceniu skargi w dniu 5 czerwca 2024 r., ponieważ przyczyną uchybienia terminu do uzupełnienia braków skargi nie był brak świadomości skarżących, że doszło do uchybienia terminu, ale wyjazd za granicę już po skutecznym doręczeniu wezwania do uzupełnienia braków wraz z pouczeniem o terminie ich uzupełnienia oraz skutkach prawnych zaniedbania w tym zakresie. Orzeczenie Sądu I instancji jest zatem prawidłowe.

Z tych względów i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji postanowienia.