drukuj    zapisz    Powrót do listy

6117 Odpowiedzialność podatkowa osób trzecich, ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.), Podatki inne, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej, Oddalono zażalenie, III FZ 550/24 - Postanowienie NSA z 2025-02-04, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA

III FZ 550/24 - Postanowienie NSA

Data orzeczenia
2025-02-04 orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-12-12
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Sławomir Presnarowicz /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6117 Odpowiedzialność podatkowa osób trzecich, ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne
Podatki inne
Sygn. powiązane
III SA/Wa 2041/24 - Wyrok WSA w Warszawie z 2025-05-20
III FSK 1262/25 - Wyrok NSA z 2026-04-17
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 1634 art. 220 § 1 i § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Dz.U. 2021 poz 535 § 2 ust. 3 pkt 12
Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Sławomir Presnarowicz po rozpoznaniu w dniu 4 lutego 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia K. K. na zarządzenie Przewodniczącego III Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 września 2024 r., sygn. akt III SA/Wa 2041/24 dotyczące wpisu od skargi w sprawie ze skargi K. K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 27 czerwca 2024 r., nr 1401-IEW3.4123.38.2023.MR w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej osób trzecich postanawia oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

Zaskarżonym zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej: "WSA", "sąd I instancji") z 17 września 2024 r. K. K. (dalej: "Skarżący", "Strona") został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 500 zł od skargi na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z 27 czerwca 2024 r. w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej Strony z tytułu podatku od towarów i usług za styczeń i marzec 2018 r. wraz z odsetkami za zwłokę i kosztami postępowania egzekucyjnego. Jako podstawę prawną zarządzenia wskazano art. 220 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") oraz § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16.12.2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 535, dalej: "Rozporządzenie").

Pismem z 21 października 2024 r. Skarżący wniósł zażalenie na ww. zarządzenie. W treści uzasadnienia wskazał, że wnosi o zmianę zarządzenia

i obniżenie wpisu do minimalnej kwoty, pozwalającej na prowadzenie dalszego postępowania w sprawie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 230 § 1 p.p.s.a od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1 wskazanego przepisu są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (por. 230 § 2 p.p.s.a). Zgodnie

z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata.

Kwestię wysokości wpisów sądowych w sprawach sądowoadministracyjnych regulują przepisy wykonawcze zawarte w Rozporządzeniu, którego § 2 ust. 3 pkt 12 - będący podstawą dla wysokości wpisu w przedmiotowej sprawie - stanowi, że wpis stały w przypadku skarg z zakresu zobowiązań podatkowych pobiera się wpis

w wysokości 500 zł.

W pierwszej kolejności wskazać trzeba, że wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi określa prawidłowo kwotę wpisu, precyzuje podstawę prawną żądania, zakreśla termin do uiszczenia opłaty sądowej i wskazuje rygor niezastosowania się do wezwania. Tym samym, Przewodniczący Wydziału III WSA prawidłowo postąpił, wzywając zarządzeniem z 17 września 2024 r. (k. 18 akt sądowych) do uiszczenia wpisu stałego w kwocie 500 zł, a wpis w sprawie został określony zgodnie

z obowiązującymi przepisami. Słusznie wskazano na podstawę art. 220 § 1 oraz § 3 p.p.s.a. oraz zasadnie określono rygor niewykonania wezwania – jest nim odrzucenie skargi. Właściwie określono również termin na jego wykonanie.

W treści zażalenia nie podniesiono argumentów, które podważałyby zasadność wydanego zarządzenia. Wskazać przy tym należy, że wnioskowane przez Stronę obniżenie wpisu do minimalnej kwoty, zostało podane właśnie w skarżonym zarządzeniu. Rozporządzenie, stanowiące podstawę prawną wezwania, precyzuje, że wartość stała – a za taką należy uznać wysokość wpisu w przedmiocie odpowiedzialności osób trzecich za zaległości podatkowe spółki – wynosi określoną wartość, tj. 500 zł. Kwota ta nie może być w żaden sposób podwyższona lub obniżona, a jej wartość wynika wprost z obowiązujących przepisów prawa. Jednocześnie nic nie stoi na przeszkodzie złożeniu wniosku o udzielenie pomocy prawnej Stronie, która znajduje się w trudnej sytuacji finansowej, na które to okoliczności powołuje się Skarżący w treści zażalenia. Celem wdrożenia procedury niezbędne jest jednak zainicjowanie postępowania w zakresie przyznania pomocy prawnej przez samą zainteresowaną Stronę.

Z przytoczonych wyżej względów, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. i art. 198 p.p.s.a., orzekł jak

w sentencji.



Powered by SoftProdukt