Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Olga Żurawska-Matusiak Sędziowie: Sędzia NSA Zygmunt Zgierski Sędzia del. WSA Przemysław Szustakiewicz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej K.Z. i L.Z. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 13 lutego 2018 r. sygn. akt II SA/Lu 1051/17 w sprawie ze skargi K.Z. i L.Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 17 sierpnia 2017 r., nr SKO.41/2871/OS/2017 w przedmiocie pomocy pieniężnej dla rodziny zastępczej oddala skargę kasacyjną.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wyrokiem z dnia 13 lutego 2018 r., sygn. akt II SA/Lu 1051/17 oddalił skargę K. Z. i L. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2017 r., nr [...] w przedmiocie pomocy pieniężnej dla rodziny zastępczej. W uzasadnieniu wskazano na następujący stan faktyczny i prawny sprawy:

Na podstawie umowy o utworzeniu rodziny zastępczej zawodowej z dnia [...] lutego 2017 r. K. Z. i L. Z. zostali rodziną zastępczą od dnia 1 lutego 2017 r. W rodzinie tej obecnie przebywa czworo dzieci.

W dniu 22 maja 2017 r. (data wpływu) K. Z. i L. Z. złożyli wniosek do Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w [...] o zwrot nakładów poniesionych na utrzymanie budynku mieszkalnego jednorodzinnego w ramach zawodowej rodziny zastępczej od miesiąca lutego 2017 r., tj. kosztów zużycia energii elektrycznej, wody, wywozu nieczystości płynnych i opału.

Rozpatrując powyższy wniosek organ pierwszej instancji w piśmie z dnia 26 maja 2017 r. wystąpił do Organizatora Rodzinnej Pieczy Zastępczej - Ośrodka Interwencji Kryzysowej w [...] o potwierdzenie w opinii zasadności przyznania środków finansowych na zgłoszony cel. Ze względu na bardzo dobrą kondycję finansową rodziny Organizator wydał w tej spawie opinię negatywną. Wskazał, że łączna kwota dochodu rodziny w maju 2017 r. wyniosła 16.201,35 zł, zaś wydatki na energię elektryczną, opał, abonament radiowo-telewizyjny, gaz, wywóz nieczystości, usługi telekomunikacyjne wyniosły 1.099,00 zł, co stanowi 6,8 % wysokości dochodu rodziny. Biorąc pod uwagę możliwość pokrywania we własnym zakresie wydatków związanych z utrzymaniem domu jednorodzinnego, po uwzględnieniu negatywnej opinii Organizatora Rodzinnej Pieczy Zastępczej, organ pierwszej instancji decyzją z dnia [...] czerwca 2017 r. odmówił przyznania stronom środków finansowych na utrzymanie domu.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], po rozpatrzeniu odwołania K. Z. i L. Z., decyzją z dnia [...] sierpnia 2017 r., utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że w świetle art. 83 ust. 3a ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej (Dz. U. z 2017 r., poz. 697, dalej jako ustawa) przyznanie środków pieniężnych na pokrycie wydatków mieszkaniowych rodziny zastępczej nie jest dowolne. Uzyskanie tego świadczenia uzależnione jest od spełnienia dwóch kryteriów, tj. wychowywania w rodzinie zastępczej powyżej trojga dzieci oraz uzyskania od organizatora rodzinnej pieczy zastępczej opinii potwierdzającej potrzebę przyznania tych środków. Opinia taka ma na celu przeprowadzenie analizy kondycji finansowej rodziny zastępczej na co składają się dochody i wydatki rodziny związane z utrzymaniem lokalu i jego eksploatacją. Gdyby ustawodawca założył, iż każdej rodzinie wychowującej powyżej trojga dzieci należy przyznać środki finansowe w wysokości wskazanej we wniosku, bez żadnej kontroli sytuacji finansowej, to zbędnym byłoby powoływanie instytucji opiniodawczej, jaką jest organizator rodzinnej pieczy zastępczej. Kolegium podkreśliło, że w sprawie jest bezsporne, iż Organizator Rodzinnej Pieczy Zastępczej - Ośrodek Interwencji Kryzysowej w [...] negatywnie zaopiniował wniosek o przyznanie rodzinie zastępczej środków finansowych na utrzymanie lokalu, oceniając sytuację finansową rodziny jako dobrą. Przeprowadzone postępowanie wykazało, że nakłady poniesione na utrzymanie budynku mieszkalnego jednorodzinnego, na które składają się koszty energii elektrycznej, opału, abonamentu radiowo-telewizyjnego, gazu, wywozu nieczystości oraz usług telekomunikacyjnych, wyniosły łącznie 1.099,00 zł. Kwota ta stanowi 6,8 % wysokości dochodu jaki rodzina uzyskała w miesiącu maju 2017 r., tj. 16 201,35 zł. Wprawdzie w odwołaniu skarżący zakwestionowali ustaloną wysokość ich dochodu wskazując, że iż w maju uzyskali dochód w kwocie 15.896,40 zł, jednakże nawet w stosunku do wskazanej kwoty dochodu poniesione przez rodzinę wydatki wynoszą jedynie 6,9 % wartości dochodu, a więc nadal nie stanowią nadmiernego obciążenia.

Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie złożyli K. Z. i L. Z. Zaskarżonej decyzji zarzucili naruszenie art. 7 i art. 77 k.p.a. poprzez pominięcie okoliczności, że nie osiągnęli dochodu, który pozwala na zaspokojenie podstawowych potrzeb dzieci, nieuwzględnienie faktu, iż zgodnie z licznymi obwieszczeniami Dzienników Urzędowych średnie miesięczne wydatki na utrzymanie dziecka w placówce państwowej wynoszą do 3.664,51 zł, a także poprzez pominięcie kosztów istotnych, związanych z utrzymaniem dziecka, jak koszty zakupu benzyny (średnio 1.800 zł miesięcznie). Ponadto skarżący zarzucili, że organy powinny były dokonać wnikliwej analizy opinii przedstawionej przez Ośrodek Interwencji Kryzysowej w [...] i ocenić ją nie tylko pod względem zgodności rachunkowej, lecz również pod kątem rzeczywistych wydatków i kosztów utrzymania domowników. W związku takimi zarzutami wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji i przyznanie im świadczeń na utrzymanie domu, ewentualnie skierowanie sprawy do ponownego rozpatrzenia.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej jako P.p.s.a.) uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W uzasadnieniu Sąd I instancji podniósł, że zgodnie z art. 83 ust. 2 ustawy rodzina zastępcza niezawodowa i zawodowa może otrzymywać środki finansowe na utrzymanie lokalu mieszkalnego w budynku wielorodzinnym lub domu jednorodzinnego w wysokości odpowiadającej kosztom ponoszonym przez rodzinę zastępczą niezawodową albo zawodową na czynsz, opłaty z tytułu najmu, opłaty za energię elektryczną i cieplną, opał, wodę, gaz, odbiór nieczystości stałych i płynnych, dźwig osobowy, antenę zbiorczą, abonament telewizyjny i radiowy, usługi telekomunikacyjne oraz związanym z kosztami eksploatacji, obliczonym przez podzielenie łącznej kwoty tych kosztów przez liczbę osób zamieszkujących w tym lokalu lub domu jednorodzinnym i pomnożenie przez liczbę dzieci i osób, które osiągnęły pełnoletność przebywając w pieczy zastępczej, o których mowa w art. 37 ust. 2, umieszczonych w rodzinie zastępczej wraz z osobami tworzącymi tę rodzinę zastępczą. Ustęp 3a cyt. artykułu stanowi natomiast, że środki finansowe, o których mowa w ust. 2, starosta jest zobowiązany przyznać rodzinie zastępczej zawodowej, w której umieszczono powyżej 3 dzieci i osób, które osiągnęły pełnoletność przebywając w pieczy zastępczej, o których mowa w art. 37 ust. 2, oraz jeżeli potrzeba przyznania tych środków zostanie potwierdzona w opinii organizatora rodzinnej pieczy zastępczej.

W orzecznictwie podnosi się, że skoro celem przyznania świadczenia określonego 83 ust. 3a w związku z art. 83 ust. 2 ustawy jest poprawa sytuacji finansowej rodziny zastępczej, starosta zobowiązany jest (w przypadku zawodowej rodziny zastępczej) do partycypowania w kosztach utrzymania infrastruktury technicznej i mediów służących prawidłowemu wypełnianiu funkcji pieczy zastępczej. Prawo to jednakże nie może być uznane za bezwarunkowe. Poza koniecznością spełnienia podstawowego warunku, jakim jest sprawowanie pieczy nad co najmniej czworgiem dzieci lub osób dorosłych, warunkiem przyznania pomocy dodatkowo organizator rodzinnej pieczy zastępczej zobligowany jest potwierdzić zasadność przyznania tych środków w drodze opinii. Jej treścią jest ocena zasadności wydatkowania środków finansowych na utrzymanie lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego, jest to jednocześnie podstawa do wydania decyzji w przedmiocie dofinansowania.

Jak wynika z akt sprawy Organizator Rodzinnej Pieczy Zastępczej Ośrodek Interwencji Kryzysowej w [...] wydał w dniu [...] czerwca 2017 r. opinię w sprawie przyznania K. i L. małż. Z. – jako rodzinie zastępczej zawodowej – środków mieszkaniowych na utrzymanie lokalu mieszkaniowego. Ze względu na bardzo dobrą sytuację finansową rodziny Organizator wyraził opinię negatywną. W niniejszej sprawie nie może zatem budzić wątpliwości, że skarżący nie spełnili jednej z koniecznych przesłanek uzyskania środków finansowych na utrzymanie lokalu mieszkalnego, jaką jest potwierdzenie potrzeby przyznania takich środków przez organizatora rodzinnej pieczy zastępczej, co wyklucza możliwość uzyskania dofinansowania na podstawie art. 83 ust. 3a ustawy.

W ocenie Sądu należy zgodzić się z organami orzekającymi w sprawie, według których w stosunku do skarżących nie ma podstaw do przyznania pomocy także na podstawie art. 83 ust. 2 ustawy, ponieważ podstawowym kryterium przy badaniu zasadności przyznania środków powinno być ustalenie, w jakim stopniu utrzymanie lokalu mieszkalnego obciąża rodzinę, co możliwe jest poprzez porównanie wydatków ponoszonych na mieszkanie do dochodów uzyskiwanych przez rodzinę. Matematyczne ustalenie dochodów rodziny i wydatków mieszkaniowych nie zmierza przy tym do obliczania kryterium dochodowego przypadającego na członka rodziny, lecz właśnie do oceny, w jakim stopniu utrzymanie lokalu mieszkalnego obciąża budżet rodziny i czy to obciążenie nie skutkuje obniżeniem dotychczasowego poziomu funkcjonowania rodziny. Wspomniana opinia Organizatora Rodzinnej Pieczy Zastępczej Ośrodek Interwencji Kryzysowej w [...] wskazuje, że łączna kwota dochodu rodziny w maju 2017 r. wyniosła 16.201,35 zł, zaś wydatki na energię elektryczną, opał, abonament radiowo-telewizyjny, gaz, wywóz nieczystości, usługi telekomunikacyjne wyniosły 1.099,00 zł, co stanowi 6,8 % wysokości dochodu rodziny. Zwrócić przy tym należy uwagę, że w przepisie art. 83 ust. 2 ustawy precyzyjnie podano, jakie wydatki mogą zostać pokryte dofinansowaniem. Poza tym katalogiem pozostają takie wydatki jak m.in. spłata zadłużenia w KRUS, koszty prowadzenia gospodarstwa rolnego, rozrywka, zapłata podatku rolnego, uzupełnienie wyprawki szkolnej, pokrycie kosztów przedszkola, ubrań czy utworzenie "funduszu rezerwowego" przeznaczonego na pokrycie "kosztów remontów, usuwania awarii, opłat ubezpieczenia, przeglądów, wypoczynku i zdarzeń losowych np. szkód poczynionych przez dzieci", które zostały uwzględnione w skardze. Warto zauważyć, że stosownie do art. 83 ust.4 ustawy rodzinie zastępczej zawodowej starosta może raz do roku przyznać świadczenie na pokrycie kosztów związanych z przeprowadzeniem niezbędnego remontu lokalu mieszkalnego w budynku wielorodzinnym lub domu jednorodzinnego.

Sąd I instancji podkreślił, że pomimo, iż skarżący kwestionowali ustalenia zawarte w opinii, dotyczące wysokości dochodów ich rodziny oraz wysokości ponoszonych przez nią wydatków, to jednak nie przedstawili żadnych dowodów, które podważałyby ich rzetelność. Decyzje wydawane w podobnych sprawach przez inne ośrodki pomocy rodzinie, na które skarżący powołali się w odwołaniu od decyzji pierwszoinstancyjnej, nie podlegają natomiast ocenie Sądu w niniejszym postępowaniu

Od powyższego wyroku skargę kasacyjną wnieśli K. Z. i L. Z. Zaskarżonemu wyrokowi zarzucili naruszenie:

1. art. 151 P.p.s.a. w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 P.p.s.a. w zw. z art. 3 § 1 P.p.s.a. i art. 3 § 2 pkt 1 P.p.s.a. w zw. art. 83 ust. 2 i ust. 3a w zw. z art. 80 w zw. z art. 41 ust. 3 ustawy w zw. z art. 7, art. 77 i art. 80 k.p.a., poprzez bezzasadne oddalenie skargi, a tym samym nieuchylenie zaskarżonej decyzji jako niezgodnej z prawem, w trybie sądowej kontroli działalności organu, na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 P.p.s.a., będące efektem błędnego przyjęcia przez Sąd I instancji, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu, pomimo że w wyniku jej wydania doszło do naruszenia art. 83 ust. 2 w zw. z art. 80 ustawy w zw. z art. 7, art. 77 i art. 80 k.p.a. poprzez uznanie, że wydana w sprawie przez Organizatora Rodzinnej Pieczy Zastępczej w [...] opinia jest negatywną - w sytuacji, gdy została ona wydana w oparciu o kryteria niezgodne z treścią art. art. 83 ust. 2 i ust. 3a, bowiem prawidłowe ustalenie dochodów, oparte na właściwych kryteriach dochodowych wskazywały, że opinia jest pozytywna i tym samym skarżącym powinny być przyznane środki finansowe na utrzymanie lokalu mieszkalnego. Wskazane powyżej - a nieuwzględnione przez Sąd I instancji - naruszenia, jakich dopuścił się organ, przejawiały się w:

• uznaniu przez organ, że rodzina zastępcza jaką tworzą skarżący składa się z 9 osób i pod rozwagę został wzięty dochód 9 osób, w sytuacji gdy rodzinę zastępczą tworzą wyłącznie skarżący i czwórka małoletnich dzieci;

• uznaniu przez organ, że dochodem rodziny zastępczej jest nie tylko wynagrodzenie z tytułu pełnienia funkcji rodziny zastępczej, ale także inne dochody skarżących jak: dochód z działalności rolniczej, dochody pełnoletnich dzieci biologicznych dzieci skarżących, a nawet dochód osób, które faktycznie ze skarżącymi nie zamieszkują;

• uznaniu, że kondycja finansowa rodziny jest bardzo dobra, a obciążenia finansowe z tytułu ponoszonych kosztów utrzymania domu są znikome, w sytuacji, gdy koszty te przy prawidłowo ustalonych dochodach rodziny stanowią aż 12,9%, co w zestawieniu z wydatkami ponoszonymi na utrzymanie małoletnich, których potrzeby są z uwagi na m.in. liczne choroby bardzo wysokie, stanowi zasadnicze obciążenie budżetu rodziny zastępczej.

W związku z powyższymi zarzutami wniesiono o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i rozpoznanie skargi oraz jej uwzględnienie oraz zasądzenie na rzecz skarżących kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, wg norm przepisanych. Skarżący kasacyjnie wnieśli o rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym.

Zdaniem skarżących kasacyjnie organ oceniając sytuację finansową rodziny zastępczej posłużył się nieprawidłowymi kryteriami. Jako dochód zawodowej rodziny zastępczej został bowiem uznany nie tylko dochód skarżących kasacyjnie otrzymywany z tytułu pełnienia funkcji rodziny zastępczej, ale także ich dochody uzyskiwane z działalności rolniczej. Ponadto do matematycznych ustaleń wysokości uzyskiwanego przez rodzinę dochodu zaliczono także dochód pełnoletnich biologicznych dzieci skarżących, w tym także pełnoletniego syna skarżących, który faktycznie nie mieszka z rodziną.

Odpowiedzi na skargę kasacyjną nie wniesiono.

Naczelny Sąd Administracyjny zaważył co następuje:

Zgodnie z art. 183 § 1 P.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznając skargę kasacyjną, związany jest jej granicami. Z urzędu bierze pod rozwagę wyłącznie nieważność postępowania. W rozpoznawanej sprawie żadna z enumeratywnie wymienionych w art. 183 § 2 P.p.s.a. przesłanek nieważności postępowania nie zachodzi, stąd NSA rozpoznał skargę kasacyjną w jej granicach.

Zarzuty skargi kasacyjnej dotyczą sposobu ustalania sytuacji finansowej rodzinny zastępczej pozwalającej na przyjęcie, że rodzina jest uprawniona do otrzymania świadczenia finansowego z art. 83 ust. 2 ustawy. Zdaniem skarżących kasacyjnie do obliczania dochodów takiej rodziny nie powinno się wliczać osób mieszkających w domu oraz dochodów tych osób, w sytuacji gdy osoby te nie tworzą rodziny zastępczej oraz dochodów opiekunów dzieci pochodzących z innych źródeł niż wynagrodzenie z tytułu pełnienia funkcji rodziny zastępczej.

Przypomnieć należy, że zgodnie z art. 82 ust. 2 ustawy rodzina zastępcza niezawodowa i zawodowa może otrzymywać środki finansowe na utrzymanie lokalu mieszkalnego w budynku wielorodzinnym lub domu jednorodzinnego w wysokości odpowiadającej kosztom ponoszonym przez rodzinę zastępczą niezawodową albo zawodową na czynsz, opłaty z tytułu najmu, opłaty za energię elektryczną i cieplną, opał, wodę, gaz, odbiór nieczystości stałych i płynnych, dźwig osobowy, antenę zbiorczą, abonament telewizyjny i radiowy, usługi telekomunikacyjne oraz związanym z kosztami eksploatacji, obliczonym przez podzielenie łącznej kwoty tych kosztów przez liczbę osób zamieszkujących w tym lokalu lub domu jednorodzinnym i pomnożenie przez liczbę dzieci i osób, które osiągnęły pełnoletność przebywając w pieczy zastępczej, o których mowa w art. 37 ust. 2, umieszczonych w rodzinie zastępczej wraz z osobami tworzącymi tę rodzinę zastępczą. Natomiast zgodnie z art. 82 ust. 3 ustawy starosta jest zobowiązany przyznać rodzinie zastępczej zawodowej, w której umieszczono powyżej 3 dzieci i osób, które osiągnęły pełnoletność przebywając w pieczy zastępczej, o których mowa w art. 37 ust. 2, oraz jeżeli potrzeba przyznania tych środków zostanie potwierdzona w opinii organizatora rodzinnej pieczy zastępczej.

Przepis art. 82 ust. 2 ustawy statuuje zatem fakultatywne uprawnienie starosty do przyznania świadczenia w postaci pomocy dla rodziny zastępczej na utrzymanie lokalu mieszkalnego lub domu. Decyzja taka zależy od woli organu, który może przyznać świadczenie w granicach posiadanych środków finansowych, jeżeli uzna, że jest ona uzasadniona szczególną sytuacją rodziny zastępczej. Natomiast art. 83 ust. 3a określa, że starosta obligatoryjnie przyznaje rodzinie zastępczej świadczenie na utrzymanie lokalu mieszkalnego lub domu, gdy spełnione są łącznie trzy przesłanki: 1) rodzina posiada charakter zawodowy, 2) umieszczono w niej więcej niż trójkę dzieci lub osób, o których mowa w art. 37 ust. 3 ustawy, 3) potrzeba przyznania środków zostanie potwierdzona w opinii organizatora rodzinnej pieczy zastępczej.

W sprawie nie budzi wątpliwości, że spełnione zostały dwie pierwsze przesłanki. Skarżący kasacyjnie K. Z. i L. Z. prowadzą od 1 lutego 2017 r. zawodową rodzinę zastępczą. W rodzinie zastępczej przebywa czwórka dzieci. Natomiast potrzeba przyznania świadczenia z art. 82 ust. 2 ustawy nie została potwierdzona przez organizatora rodzinnej pieczy zastępczej, a wyliczenia w tym zakresie są prawidłowe. Wyjaśnić bowiem należy, że art. 82 ust. 2 ustawy wskazuje, że przy obliczaniu kosztów związanych z utrzymaniem lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego wlicza się wszystkie osoby zamieszkujące w lokalu, a nie tylko osoby dorosłe zajmujące się powierzonymi jej dziećmi lub osobami wymienionymi w art. 37 ust. 2 ustawy (por. S. Nitecki, A. Wilk, "Ustawa o wspieraniu rodziny i pieczy zastępczej. Komentarz", LEX 2016). Z akt administracyjnych wynika bezspornie, że w domu zamieszkuje 9 osób, tj. troje dorosłych biologicznych dzieci skarżących kasacyjnie, skarżący kasacyjnie oraz 4 dzieci umieszczonych w zawodowej rodzinie zastępczej. Wszystkie te osoby korzystają w jednakowym zakresie z domu, a nie tylko osoby sprawujące opiekę zastępczą oraz powierzone im dzieci. Zasadne jest zatem aby wszystkie osoby zamieszkujące w domu, czyli również inne osoby nie tworzące rodziny zastępczej, a korzystające z domu, partycypowały w kosztach utrzymania swojego miejsca zamieszkania, z uwagi na to, że z niego korzystają - tak jak osoby znajdujące się w pieczy zastępczej. Stąd także dochód osób mieszkających wraz z rodziną zastępczą powinien być brany pod uwagę przy obliczaniu kosztów utrzymania lokalu mieszkalnego lub domu. Nie ma bowiem żadnego uzasadnienia dla którego takie osoby miałyby znajdować się w lepszej pozycji z powodu korzystania z pomocy udzielonej na podstawie art. 82 ust. 2 ustawy niż osoby zamieszkujące w lokalach mieszkalnych lub domach, w których nie jest prowadzona opieka zastępcza - i nie partycypowałyby w kosztach utrzymania swojego miejsca zamieszkana. Także dochód z innych źródeł niż należności z tytułu prowadzenia pieczy zastępczej powinien być brany pod uwagę przy określaniu potrzeb przyznania rodzinie świadczenia z art. 82 ust. 2 ustawy, ponieważ rodzice zastępczy również korzystają z lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego, w którym przebywają osoby powierzone ich pieczy, a więc powinni uczestniczyć w pokrywaniu kosztów jego utrzymania tak jak ma to miejsce w rodzinach, które nie sprawują pieczy zastępczej.

Z powyższych względów uznać należy, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu, gdyż nie narusza art. 83 ust. 2 i 3a ustawy. Ponadto organy wyjaśniły i przeanalizowały wszystkie te okoliczności, które były niezbędne do prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy (art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a.).

Biorąc zatem pod uwagę, że skarga kasacyjna nie zawierała usprawiedliwionych podstaw, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.