Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Arkadiusz Despot-Mładanowicz po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 13 czerwca 2025 r. sygn. akt II SA/Kr 225/25 o odrzuceniu skargi M. B. na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 21 listopada 2018 r. w sprawie o sygn. akt II SAB/Kr 45/18 przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie – Powiat Grodzki postanawia: oddalić zażalenie.

Pismem z 11 lutego 2025 r. M. B. (dalej: skarżąca) wniosła skargę na Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie – Powiat Grodzki w przedmiocie niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 21 listopada 2018 r. w sprawie II SAB/Kr 45/18.

Zarządzeniem z 6 marca 2025 r., II SA/Kr 225/25, Przewodniczący Wydziału II wezwał skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi przez wskazanie nr PESEL, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało skutecznie doręczone skarżącej w dniu 28 marca 2025 r., tj. z upływem czternastego dnia od daty pierwszego awiza przesyłki pocztowej zawierającego wezwanie (14 marca 2025 r.).

Postanowieniem z 13 czerwca 2025 r., II SA/Kr 225/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 z późn. zm.; dalej: p.p.s.a.), odrzucił skargę. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że skarżącą wezwano do uzupełnienia braków formalnych skargi, pod rygorem jej odrzucenia, przez podanie numeru PESEL, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, które w świetle domniemania wynikającego z art. 73 § 4 p.p.s.a. nastąpiło 28 marca 2025 r. W zakreślonym terminie powyższy brak formalny skargi nie został uzupełniony, wobec czego skarga podlegała odrzuceniu.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła skarżąca, wnosząc o jego uchylenie. W uzasadnieniu skarżąca wskazała, że w terminie od 23 stycznia 2025 r. do 8 lutego 2025 r., a następnie z uwagi na pogarszający się stan zdrowia – od 25 lutego do 12 marca 2025 r. podlegała leczeniu szpitalnemu, co powoduje, że w okresie do 28 marca 2025 r. nie mogła podjąć żadnych czynności procesowych polegających na odebraniu przesyłki poleconej z placówki pocztowej w przysługującym terminie 14 dni oraz uzupełnienia braków formalnych w przysługującym terminie 7 dni, co łącznie daje 21 dni. Ponadto, podniosła, że drogą elektroniczną w dacie 3 kwietnia 2025 r. powiadomiła WSA w Krakowie o wniesieniu przedmiotowej skargi oraz o zmianie miejsca zamieszkania i kierowanie zaległej oraz bieżącej korespondencji w przedmiotowej sprawie na wskazany adres. Sąd wezwał skarżącą do podpisania wniesionego pisma, co zostało uczynione w dacie 17 kwietnia 2025 r. Jeżeli przyjąć, że termin do odbioru przesyłki poleconej upłynął w dacie 28 marca 2025 r. zatem termin do uzupełnienia braków formalnych upłynął w dacie 4 "marca" 2025 r., co powoduje, że skarżąca w zakreślonym terminie w sposób prawidłowy zawiadomiła o zmianie miejsca pobytu i kierowanie wszelkiej korespondencji pod wskazany adres, zatem w ocenie skarżącej brak podstaw do odrzucenia przedmiotowej skargi skoro wezwanie do uzupełnienia braków formalnych zostało skierowane na dawny adres zamieszkania a o zmianie miejsca pobytu skarżąca powiadomiła Sąd przed upływem terminu do uzupełnienia braków formalnych.

Ponadto, pismem z 20 października 2025 r. skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do uzupełnienia baków formalnych skargi, podając jednocześnie swój nr PESEL.

Postanowieniem z 28 października 2025 r., II SA/Kr 225/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, oddalił powyższy wniosek.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. W myśl art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a. pismo strony powinno ponadto zawierać w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie – numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Zgodnie zaś z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Jeżeli braki skargi nie zostały uzupełnione w wyznaczonym terminie, skarga podlega odrzuceniu (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Celem tego przepisu jest zdyscyplinowanie strony składającej skargę do podporządkowania się sprawności postępowania sądowego.

Jak wynika z akt sprawy, skarżąca w złożonej skardze nie podała swojego numeru PESEL. W tej sytuacji zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 6 marca 2025 r. prawidłowo wezwano skarżącą do usunięcia dostrzeżonego braku formalnego skargi. Zakreślono termin 7 dni na wykonanie wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Podkreślenia wymaga, że sposób sformułowania wezwania nie budzi wątpliwości co do jego treści i skutków. Przesyłkę zawierającą powyższe wezwanie doręczono skarżącej, w trybie doręczenia zastępczego przewidzianego w art. 73 § 1-4 p.p.s.a., w dniu 28 marca 2025 r., zatem siedmiodniowy termin na jego wykonanie upłynął 4 kwietnia 2025 r. W zakreślonym terminie skarżąca nie nadesłała jednakże numeru PESEL. Powyższy brak uzupełniono dopiero 20 października 2025 r. Z uwagi zatem na bezskuteczny upływ terminu, Sąd I instancji zasadnie odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. oraz art. 220 § 3 p.p.s.a.

W odniesieniu do argumentacji skarżącej dotyczącej zmiany adresu pobytu wyjaśnienia wymaga, że pismo skarżącej z 3 kwietnia 2025 r., na które powołuje się w zażaleniu, a w którym to poinformowała Sąd o zmianie miejsca zamieszkania i zwróciła się o kierowanie zaległej oraz bieżącej korespondencji w przedmiotowej sprawie na wskazany w tym piśmie adres, jak wynika z kopii pisma z 17 kwietnia 2025 r. załączonego do przedmiotowego zażalenia, zostało nadesłane do sprawy o sygn. akt II SAB/Kr 251/24. W aktach sądowych dotyczących niniejszej sprawy, tj. sprawy o sygn. akt II SA/Kr 225/25, brak natomiast zarówno pisma skarżącej z 3 kwietnia 2025 r. jak i wezwania Sądu do przedłożenia jego dwóch odpisów własnoręcznie podpisanych.

Pozostałe podniesione w zażaleniu argumenty stanowią natomiast de facto uzasadnienie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Pozostają zatem bez wpływu na ocenę zasadności zastosowania art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Wyjaśnić bowiem należy, że przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie jest wyłącznie postanowienie o odrzuceniu skargi, w której Naczelny Sąd Administracyjny bada jedynie, czy przepisy, na podstawie których oparto to rozstrzygnięcie zostały prawidłowo zastosowane w stanie faktycznym sprawy. W takim przypadku Naczelny Sąd Administracyjny kontroluje, czy w danej sprawie rzeczywiście nie został dochowany termin zakreślony w wezwaniu do uzupełnienia braków skargi, a w konsekwencji – czy Sąd I instancji zasadnie skargę odrzucił. W toku takiego postępowania Naczelny Sąd Administracyjny nie bada natomiast tego, z jakich powodów doszło do ewentualnego uchybienia terminowi do uzupełniania braków skargi. Taka kwestia może być przedmiotem rozważań w odrębnym postępowaniu wpadkowym zainicjowanym złożonym przez stronę wnioskiem o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków skargi.

Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.