Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Zubrzycki , po rozpoznaniu w dniu 3 lipca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia G. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 listopada 2023 r., sygn. akt III SPP/Wa 94/23 odrzucające sprzeciw w sprawie ze skargi G. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 16 września 2020 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za kwiecień i maj 2014 r. postanawia: oddalić zażalenie

Postanowieniem z 16 listopada 2023 r., III SPP/Wa 94/23, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił sprzeciw G. sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej: skarżąca, spółka) od postanowienia Starszego Referendarza Sądowego WSA w Warszawie z 13 kwietnia 2023 r. o umorzeniu postępowania o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi skarżącej na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z 16 września 2020 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za kwiecień i maj 2014 r.

Odrzucając sprzeciw na podstawie art. 259 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej: P.p.s.a.), Sąd pierwszej instancji wskazał, że postanowienie referendarza sądowego z 13 kwietnia 2023 r. zostało skutecznie doręczone skarżącej spółce w dniu 24 kwietnia 2023 r. Siedmiodniowy termin na złożenie sprzeciwu upływał we wtorek, 2 maja 2023 r., zaś skarżąca złożyła sprzeciw od tego postanowienia 9 maja 2023 r. Z uwagi na powyższe, Sąd uznał, że sprzeciw został złożony po upływie terminu.

Na powyższe postanowienie skarżąca wniosła zażalenie wnosząc o jego uchylenie w całości.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

zażalenie jest niezasadne.

Jak słusznie wskazał Sąd pierwszej instancji, zgodnie z art. 259 § 1 P.p.s.a., od zarządzeń i postanowień referendarza sądowego, w tym przypadku postanowienia z 13 kwietnia 2023 r., strona może wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Natomiast w świetle art. 259 § 2 tej ustawy sprzeciw wniesiony po terminie sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.

Bezspornym w niniejszej sprawie było, że powyższe postanowienie zostało doręczone skarżącej w dniu 24 kwietnia 2023 r., zatem termin do wniesienia od niego sprzeciwu minął w dniu 2 maja 2023 r. (wtorek). Tym samym, skoro sprzeciw został złożony w dniu 9 maja 2023 r., nastąpiło to po upływie ww. terminu. W tym miejscu należy zaakcentować, że termin ten ma charakter ustawowy i nie podlega przedłużeniu.

Pismem z 9 maja 2023 r. skarżąca złożyła sprzeciw od ww. postanowienia starszego referendarza sądowego z 13 kwietnia 2023 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia sprzeciwu.

Postanowieniem z 15 maja 2023 r. WSA w Warszawie (sygn. akt III SPP/Wa 94/23) odmówił przywrócenia terminu do złożenia sprzeciwu od postanowienia starszego referendarza sądowego z 13 kwietnia 2023 r.

NSA postanowieniem z 19 września 2023 r. (sygn. akt I FZ 235/23) oddalił zażalenie spółki na powyższe postanowienie.

W świetle powyższych okoliczności, prawidłowo Sąd pierwszej instancji na podstawie art. 259 § 2 P.p.s.a. odrzucił sprzeciw – jako wniesiony po upływie terminu.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.