Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Artur Mudrecki, po rozpoznaniu w dniu 17 października 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia G. sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 lutego 2023 r., sygn. akt III SA/Wa 2363/20 o odrzuceniu zażalenia G. sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 lutego 2022 r., sygn. akt III SA/Wa 2360/20 o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 lipca 2021 r., sygn. akt III SA/Wa 2363/20 o odrzuceniu skargi G. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 16 września 2020 r., nr 1401-IOV-2.4103.189.2019.APW w przedmiocie podatku od towarów i usług za kwiecień i maj 2014 r. postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 lutego 2023 r. i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.

1. Postanowieniem z 8 lutego 2023 r., o sygn. akt III SA/Wa 2363/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie G. sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej: Spółka) na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 lutego 2022 r., sygn. akt III SA/Wa 2363/20.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd stwierdził, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 20 grudnia 2022 r., doręczonym Skarżącej w dniu 10 stycznia 2023 r., wezwano ją do uiszczenia wpisu od zażalenia w kwocie 100 zł, pod rygorem odrzucenia zażalenia. W zakreślonym terminie (do 17 stycznia 2023 r.) wymagany wpis nie został uiszczony (o czym świadczy notatka urzędowa – jak podał Sąd), stąd ziściła się przesłanka do odrzucenia zażalenia. Podstawę prawną rozstrzygnięcia wydanego przez Sąd pierwszej instancji stanowiły przepisy art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2022 r. poz. 329, z późn. zm.; dalej: P.p.s.a.).

2. W zażaleniu Spółka zaskarżyła postanowienie o odrzuceniu zażalenia w całości i wniosła o jego zmianę. W uzasadnieniu środka zaskarżenia stwierdziła, że "nie zgadza się z zaskarżonym rozstrzygnięciem", jednocześnie wnosząc o przyznanie jej prawa pomocy w postaci pełnomocnika.

3. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

3.1. Zażalenie zasługiwało na uwzględnienie.

3.2. Sąd pierwszej instancji odrzucił zażalenie ustalając, że wpis od zażalenia nie został uiszczony przez Spółkę. Na poparcie tego twierdzenia Sąd odwołał się do dokumentacji księgowej Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie dotyczącej opłat sądowych do dnia 25 stycznia 2023 r. (str. 1 uzasadnienia) i notatki służbowej (str. 2 uzasadnienia). Sąd nie wskazał jednak która to konkretnie dokumentacja księgowa/notatka służbowa stanowiła/y podstawę ustalenia o nieuiszczeniu przez Spółkę żądanej opłaty w terminie. Uwaga ta ma o tyle istotne znaczenie, gdyż zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, w oparciu o akta sprawy przekazane celem rozpoznania zażalenia nie sposób jest ocenić zasadność konkluzji Sądu pierwszej instancji, bazującej na bliżej nieokreślonej notatce służbowej.

Mianowicie, w aktach sprawy (karta 159) dostrzegalna jest adnotacja o treści: "w dokumentacji księgowych dotyczących opłat sądowych nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy do dnia 25 stycznia 2023 r." Adnotacja ta została sporządzona pod zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału, aby sprawdzić w ewidencji księgowej dotyczącej opłat sądowych, czy została uiszczona kwota 100 zł należna od G. sp. z o.o. z siedzibą w W. z tytułu wpisu sądowego od zażalenia z dnia 7 kwietnia 2022 r., złożonego w dniu 13 kwietnia 2022 r. do sprawy o sygnaturze III SA/Wa 2363/20. Należy zatem domniemywać, że to ta adnotacja (z karty 159 akt sądowych) stanowiła podłoże wniosku z zaskarżonego postanowienia o nieuiszczeniu przez Spółkę należnej opłaty. Jednak z notatką tą o "nie zidentyfikowaniu wpłaty w niniejszej sprawie" nie koresponduje znajdujący się w aktach sprawy wydruk z rejestru opłat sądowych WSA w Warszawie pobrany dnia 26 stycznia 2023 r. (karta akt sądowych - 169). Z informacji zawartych z tego wydruku wynika bowiem, że w sprawie o sygn. akt III SA/Wa 2363/20 dokonano w dniu 16 stycznia 2023 r. wpłaty 100.00 zł; wpłacającym była pani A.C. (prokurent Spółki - dop. NSA).

Na podstawie treści obu przywołanych dokumentów (karty 159 i 169) nie można zatem w sposób pewny stwierdzić, czy należna opłata od wpisu w wysokości 100 zł w terminie otwartym na jej uiszczenie (czyli do dnia 17 stycznia 2023 r.) została (nie)uiszczona. Rzeczą Sądu pierwszej instancji będzie więc dokładne zbadanie kwestii opłacenia zażalenia od postanowienia sądowego z dnia 28 lutego 2022 r. Wnioski Sądu pierwszej instancji w tym zakresie powinny zostać poparte weryfikowalnymi i jednoznacznymi dokumentami.

Z podanych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie jako, że odrzucenie środka zaskarżenia nie może bazować na wątpliwych okolicznościach.

3.3. Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 1 i § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.