![]() |
Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych
|
| drukuj zapisz |
6330 Status bezrobotnego, Inne, Wojewoda, Oddalono zażalenie, I OZ 587/14 - Postanowienie NSA z 2014-07-30, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA
I OZ 587/14 - Postanowienie NSA
|
|
|||
|
2014-07-07 | |||
|
Naczelny Sąd Administracyjny | |||
|
Małgorzata Pocztarek /przewodniczący sprawozdawca/ | |||
|
6330 Status bezrobotnego | |||
|
Inne | |||
|
II SA/Bd 91/14 - Wyrok WSA w Bydgoszczy z 2016-03-16 I OZ 690/17 - Postanowienie NSA z 2017-04-07 I OZ 392/17 - Postanowienie NSA z 2017-02-15 |
|||
|
Wojewoda | |||
|
Oddalono zażalenie | |||
|
Dz.U. 2012 poz 270 art. 49 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity. |
|||
|
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Pocztarek po rozpoznaniu w dniu 30 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J.D. na zarządzenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 7 kwietnia 2014 r., sygn. akt II SA/Bd 91/14 w przedmiocie pozostawienia pism bez rozpoznania w sprawie ze skargi J. D. na decyzję Wojewody Kujawsko- Pomorskiego z dnia 7 listopada 2013 r. nr [...] w przedmiocie statusu osoby bezrobotnej postanawia: oddalić zażalenie. |
||||
|
Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 7 kwietnia 2014 r., sygn. akt II SA/Bd 91/14 sędzia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy pozostawił pisma J. D.z dnia 27 stycznia 2014 r. i z dnia 24 lutego 2014 r. bez rozpoznania, w sprawie ze skargi J. D.na decyzję Wojewody Kujawsko- Pomorskiego z dnia 7 listopada 2013 r. nr [...] w przedmiocie statusu osoby bezrobotnej. W uzasadnieniu zarządzenia wskazano, iż z uwagi na nieczytelność w/w pism na podstawie zarządzenia sędziego z dnia 24 lutego 2014 r. wezwano skarżącą do przedłożenia w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pism bez rozpoznania czytelnych wersji w/w pism z dnia 27 stycznia 2014 r. i z dnia 24 lutego 2014 r. Następnie Sąd I instancji ustalił, iż skarżąca nie przedłożyła czytelnych wersji w/w pism zgodnie z wezwaniem. Wydając zaskarżone postanowienie Sąd I instancji wskazując na treść art. 49 § 1 i § 2 P.p.s.a. uznał, iż skarżąca nie wykonała prawidłowo wezwania z dnia 24 lutego 2014 r. i pozostawił jej pisma bez rozpoznania. Zażalenie na powyższe zarządzenie złożyła J. D.. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej w skrócie P.p.s.a.), jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania (art. 49 § 2 P.p.s.a). Wskazać należy, iż powołane przepisy znajdują zastosowanie tylko w przypadku takich braków, które uniemożliwiają nadanie pismom strony prawidłowego biegu, tj. wywołania przez pisma procesowe właściwych skutków procesowych zarówno w stosunku do sądu, jak i pozostałych podmiotów uczestniczących w postępowaniu. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie, bowiem skarżąca nie nadesłała do Sądu czytelnych wersji pism procesowych, co spowodowało, iż nie można było nadać im dalszego biegu. Mając na uwadze okoliczności sprawy, stwierdzić należy, iż w niniejszym przypadku prawidłowo zastosowano w/w przepisy i pozostawiono pisma skarżącej bez rozpoznania. Sąd nie może bowiem domniemywać intencji strony i w przypadku braku możliwości odczytania treści pisma, decydować za skarżącą, jakie były jej żądania i ich uzasadnienie. Niewykonanie przez skarżącą wezwania Sądu z dnia 24 lutego 2014 r., a w konsekwencji nieusunięcie braków formalnych pism z dnia 27 stycznia 2014 r. i z dnia 24 lutego 2014 r., stanowiło zatem obligatoryjną podstawę do pozostawienia ich bez rozpoznania. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 P.p.s.a. |
||||