drukuj    zapisz    Powrót do listy

6330 Status  bezrobotnego, Inne, Wojewoda, Oddalono zażalenie, I OZ 392/17 - Postanowienie NSA z 2017-02-15, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA

I OZ 392/17 - Postanowienie NSA

Data orzeczenia
2017-02-15 orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2017-02-03
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Zbigniew Ślusarczyk /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6330 Status  bezrobotnego
Hasła tematyczne
Inne
Sygn. powiązane
I OZ 321/15 - Postanowienie NSA z 2015-04-14
I OZ 689/17 - Postanowienie NSA z 2017-04-07
I OZ 875/14 - Postanowienie NSA z 2014-10-16
I OZ 16/16 - Postanowienie NSA z 2016-01-27
I OZ 587/14 - Postanowienie NSA z 2014-07-30
I OZ 1518/15 - Postanowienie NSA z 2015-11-26
I OZ 17/16 - Postanowienie NSA z 2016-01-27
II SA/Bd 91/14 - Wyrok WSA w Bydgoszczy z 2016-03-16
I OZ 690/17 - Postanowienie NSA z 2017-04-07
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2016 poz 718 art.49 § 1 i 2, art.184 i 197 § 2, art.198
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Zbigniew Ślusarczyk po rozpoznaniu w dniu 15 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. D. na zarządzenie przewodniczącego z dnia 13 października 2016 r., sygn. akt II SA/Bd 91/14 o pozostawieniu bez rozpoznania pism J. D. z dnia 11 marca 2016 r., 14 marca 2016 r., 15 marca 2016 r., 11 kwietnia 2016 r., 6 czerwca 2016 r. oraz z dnia 24 czerwca 2016 r. w sprawie ze skargi J. D. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2013 r., nr [...] w przedmiocie statusu osoby bezrobotnej postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

Zarządzeniem z dnia 13 października 2016 r., sygn. akt II SA/Bd 91/14, na podstawie art. 49 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718, dalej: p.p.s.a.), pozostawiono bez rozpoznania pisma J. D. z dnia 11 marca 2016 r., 14 marca 2016 r., 15 marca 2016 r., 11 kwietnia 2016 r., 6 czerwca 2016 r. oraz z dnia 24 czerwca 2016 r. w sprawie ze skargi J. D. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2013 r., nr [...] w przedmiocie statusu osoby bezrobotnej. W uzasadnieniu wskazano, że z uwagi na nieczytelność wskazanych wyżej pism skarżącej, wezwano ją do przedłożenia czytelnych wersji tych pism w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia ich bez rozpoznania. Wezwania zostały prawidłowo doręczone, jednak skarżąca nie przedłożyła czytelnych wersji pism w wyznaczonym terminie.

Skarżąca złożyła zażalenie na powyższe zarządzenie nie zgadzając się ze stanowiskiem sędziego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania. (art. 49 § 2 p.p.s.a.). Wskazać należy, że powołane przepisy znajdują zastosowanie tylko w przypadku takich braków, które uniemożliwiają nadanie pismom strony prawidłowego biegu, tj. wywołanie przez pisma procesowe właściwych skutków procesowych zarówno w stosunku do sądu, jak i pozostałych podmiotów uczestniczących w postępowaniu.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego taka właśnie sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie. Zgodzić się należy ze stanowiskiem Sądu I instancji, że nadesłane egzemplarze przedmiotowych pism były na tyle nieczytelne, że nie można ustalić ich treści, a w konsekwencji nadać im dalszego biegu. Z tego względu prawidłowo wezwano skarżącą do złożenia czytelnych wersji pism zarządzeniami z dnia 15 marca 2016 r., 14 kwietnia 2016 r. oraz z dnia 12 lipca 2016 r. (k. 465, 472, 514 i 580). Sąd nie może bowiem domniemywać intencji strony i w przypadku braku możliwości odczytania treści pisma, jak i pisma stanowiącego odpowiedź na wezwanie Sądu, decydować za wnioskodawcę, jakie było jego żądanie. Skoro pisma strony nie przedstawiają jej jednoznacznych intencji i wniosków, to uniemożliwia to podjęcie przez Sąd czynności wynikających z ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i dalsze prowadzenie postępowania. Niewykonanie wezwania Sądu, a w efekcie nieusunięcie braków formalnych pism, stanowiło obligatoryjną podstawę do pozostawienia ich bez rozpoznania.

Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i 198 p.p.s.a. oddalił zażalenie.



Powered by SoftProdukt