Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Barbara Mleczko-Jabłońska po rozpoznaniu w dniu 28 października 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia M.W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 czerwca 2020 r., sygn. akt V SA/Wa 290/20 w zakresie odrzucenia skargi na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia [...] listopada 2019 r., nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 16 czerwca 2020 r., sygn. akt V SA/Wa 290/20, odrzucił skargę M. W. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia [...] listopada 2019 r. w przedmiocie odmowy uwzględnienia zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym.

Sąd orzekał w następującym stanie faktycznym sprawy:

Po wniesieniu skargi przez M. W. pismem z 31 grudnia 2019 r. Przewodniczący Wydziału V WSA w Warszawie zarządzeniem z 18 lutego 2020 r. wezwał stronę do usunięcia braków formalnych skargi przez jej podpisanie i odesłanie do Sądu, w terminie siedmiu dni, pod rygorem jej odrzucenia. Odpis zarządzenia doręczono skarżącemu w dniu 17 marca 2020 r. W odpowiedzi – pismem z 20 marca 2020 r. skarżący złożył plik pism, wycinki gazet oraz niepodpisaną kserokopię skargi.

Wobec niezapełnienia braku formalnego skargi w zakreślonym w wezwaniu terminie, Sąd I instancji odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej: p.p.s.a.).

Skarżący złożył zażalenie na powyższe postanowienie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna m.in. czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Natomiast art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. stanowi, że każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Podpis strony jest wymogiem formalnym, którego brak powoduje, iż skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu. Przewodniczący wzywa wówczas do jego uzupełnienia w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi – na podstawie art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

W rozpoznawanej sprawie zarządzeniem z dnia 18 lutego 2020 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie. Wezwanie to doręczono skarżącemu w dniu 17 marca 2020 r. (k. 43 akt sądowych). W realiach rozpoznawanej sprawy podkreślić należy, że na mocy rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 13 marca 2020 r. (Dz. U. poz. 433) od dnia 14 marca 2020 r. na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej obowiązywał stan zagrożenia epidemicznego. Następnie, rozporządzeniem Ministra Zdrowia z 20 marca 2020 r. (Dz. U. poz. 491) ogłoszono stan epidemii. Zgodnie natomiast z art. 15zzs ust. 1 pkt 1 ustawy z 31 marca 2020 r. o zwalczaniu COVID-19, w okresie stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID, bieg terminów procesowych i sądowych w postępowaniach sądowych, w tym sądowoadministracyjnych, nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu na ten okres. Wprawdzie przepis został wprowadzony do ustawy w dniu 31 marca 2020 r., niemniej uznać należy, że skoro ustawodawca wskazał w nim wprost, że normuje on bieg terminów nie tylko w stanie epidemii, lecz także w stanie zagrożenia epidemicznego, skutki ww. przepisu obejmują również terminy, których bieg przypada na okres od 14 marca 2020 r. do 31 marca 2020 r. Należy, zatem przyjąć, że od dnia 14 marca 2020 r. z mocy prawa nastąpiło zawieszenie biegu terminów procesowych i sądowych w postępowaniach sądowych, w tym sądowoadministracyjnych.

Wstrzymanie rozpoczęcia biegu terminów oznacza z kolei, że terminy, które nie rozpoczęły swojego biegu przed dniem ogłoszenia stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii nie biegną w okresie trwania powyższego stanu. Terminy te rozpoczynają swój bieg dopiero od dnia uchylenia powyższego stanu, co nastąpiło na mocy art. 68 ustawy z dnia 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz. U. poz. 875), zgodnie z którym terminy, o których mowa w art. 15 zzs, których bieg nie rozpoczął się albo uległ zawieszeniu na podstawie tego przepisu, rozpoczynają swój bieg albo biegną dalej po upływie 7 dni od dnia wejścia w życie ustawy (16 maja 2020 r.).

W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że siedmiodniowy termin do wykonania wezwania doręczonego skarżącemu w dniu 17 marca 2020 r. rozpoczął swój bieg w dniu 24 maja 2020 r. (niedziela), a upłynął 1 czerwca 2020 r. (poniedziałek). Zauważyć należy, że Sąd I instancji prawidłowo stwierdził, iż skarżący nie wykonał obowiązku wynikającego z ww. zarządzenia w terminie.

Odnosząc się do treści pisma z 20 maja 2020 r. oraz zażalenia, w których skarżący próbował wykazać, że skarga była w istocie przez niego podpisana, wskazać należy, że zgodnie z art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. skarga do sądu administracyjnego (tak jak każde pismo w postępowaniu sądowoadminisatrcyjnym) powinno zawierać m.in. podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Podpis jest elementem formalnym pisma, którego brak podlega uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. W niniejszej sprawie skarga nie została opatrzona podpisem w rozumieniu art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Na piśmie tym widnieje pieczęć "Usługi krótkotrwałego zamieszkania, M. W., [...], NIP: [...], REG. [...]", która została przekreślona, na pieczęci postawiono także kropkę. W ocenie NSA, słusznie Sąd I instancji uznał, iż kreska (przekreślenie) i kropka nie czynią zadość wymogowi określonemu w art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. i prawidłowo wezwał skarżącego do podpisania skargi. W związku zaś z niewykonaniem wezwania w terminie – prawidłowo skargę odrzucił na podstawie art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a orzekł jak w sentencji.