Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Gabriela Nowak Sędziowie WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska ( spr.) WSA Magdalena Durzyńska Protokolant referent stażysta Wiktoria Sosnowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 stycznia 2019 r. sprawy ze skargi A. H. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2019 r. nr [...] w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości oddala skargę.

Zaskarżoną decyzją z [...] stycznia 2019 r., nr [...] Wojewoda [...], po rozpatrzeniu odwołania A.H. od decyzji Prezydenta Miasta P. z [...] października 2018 r., nr [...] orzekającej o ograniczeniu sposobu korzystania z części nieruchomości o pow. [...] m² , oznaczonej jako działki nr [...] o pow. [...] ha oraz nr [...] o pow. [...] ha, położonej w P. obręb nr 1 "P.", dla której w Sądzie Rejonowym w P. prowadzona jest księga wieczysta nr [...], stanowiącej własność A.H., utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu Wojewoda wskazał, że decyzją z [...] października 2018 r. Prezydent Miasta P. orzekł o ograniczeniu sposobu korzystania z części nieruchomości stanowiącej własność A. H., poprzez zezwolenie wnioskodawcy E. S.A. w G. na wykonanie na nieruchomości czynności związanych z przebudową istniejącej linii kablowej wysokiego napięcia 110 kV, polegających na wymianie przewodów odgromowych skojarzonych z traktem światłowodowym na części nieruchomości o powierzchni zajęcia na działce nr [...] - [...] m² oraz na działce nr [...] - [...] m². Przebieg linii oraz obszar zajęcia, na którym następuje ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości został wskazany na załączniku graficznym stanowiącym integralną część decyzji.

Od decyzji Prezydenta odwołała się A. H., podnosząc naruszenie art. 80 kpa, poprzez nieuwzględnienie wszystkich okoliczności sprawy oraz naruszenie art. 124 ust 1 i ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami poprzez błędne przyjęcie, że przeprowadzone rokowania nie dały rezultatu.

Rozpoznając sprawę Wojewoda [...] wskazał, że zgodnie z art. 124 ust. 1 ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U z 2018 r., poz. 121 ze zm., powoływanej dalej jako u.g.n.) starosta wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, w drodze decyzji może ograniczyć sposób korzystania z nieruchomości przez udzielenie zezwolenia na zakładanie i przeprowadzanie na nieruchomości ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń, jeżeli właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości nie wyraża na to zgody. Ograniczenie to następuje zgodnie z planem miejscowym, a w przypadku braku planu, zgodnie z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Udzielenie zezwolenia powinno być poprzedzone rokowaniami z właścicielem lub użytkownikiem wieczystym nieruchomości o uzyskanie zgody na wykonanie prac. Rokowania przeprowadza osoba lub jednostka organizacyjna zamierzająca wystąpić z wnioskiem o zezwolenie.

Z uwagi na brak porozumienia między właścicielem, a inwestorem w sprawie udostępnienia nieruchomości E. S.A. wystąpiła do Prezydenta Miasta P. z wnioskiem o wydanie decyzji w trybie art. 124 ust. 1 i 2 u.g.n. Wniosła o ograniczenie sposobu korzystania z części nieruchomości o pow. [...] m ², poprzez zezwolenie na wykonanie czynności związanych z założeniem i przeprowadzeniem przewodów i urządzeń do dystrybucji energii elektrycznej do jej udostępnienia na potrzeby realizacji inwestycji celu publicznego zgodnej z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "Z." w P. przyjętego uchwałą Rady Miasta P. z 28 marca 2017 r., nr [...], ogłoszoną w Dzienniku Urzędowym Województwa [...] z 26 maja 2017 r., poz. [...].

W ocenie Wojewody przy rozpoznawaniu wniosku organ I instancji zbadał przesłanki do wydania decyzji wynikające z art. 124 ust. 1 i 2 u.g.n. Zgodnie z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "Z." działki nr [...] i nr [...] położone są na terenie przeznaczonym pod zabudowę usługową, oznaczonym symbolem 1U. Dodatkowo plan ustala, że wzdłuż napowietrznych linii elektroenergetycznych 110 kV obowiązują ograniczenia w zabudowie i zagospodarowaniu określone w przepisach odrębnych. Wyżej wskazany plan dopuszcza prowadzenie nowych i przebudowywanych linii wysokiego napięcia w formie sieci napowietrznej lub kablowej. Zdaniem organu w sprawie istnieją przesłanki do wydania decyzji w trybie art. 124 ust. 1 i ust. 2 u.g.n., ponieważ plan miejscowy obejmuje przedmiotowe działki.

Oceniając wniosek złożony przez E. S.A. Wojewoda wskazał, że został złożony przez osobę uprawnioną, tj. pełnomocnika Spółki oraz że inwestycja ma charakter inwestycji celu publicznego o zasięgu powiatowym, gdyż dotyczy przebudowy linii elektroenergetycznej 110 kV pomiędzy GPZ P. (istniejący) oraz GPZ P. (istniejący). Organ wyjaśnił, że zakres wszystkich prac będzie obejmował wymianę przewodów odgromowych na [...] wraz z osprzętem, regulację naciągów przewodów roboczych, wymianę istniejącej izolacji porcelanowej na kompozytową, renowację stanowisk słupowych. Wskazał, że inwestycja ta została ujęta w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Wyjaśnił, że pod pojęciem inwestycji celu publicznego trzeba rozumieć wszelkie działania, obejmujące swym zasięgiem potrzeby gminne, powiatowe, wojewódzkie oraz krajowe, stanowiące realizację celów wymienionych w art. 6 u.g.n. Natomiast ujęcie inwestycji w planie zagospodarowania przestrzennego celu publicznego stanowi główną przesłankę do wydania decyzji ograniczającej sposób korzystania z nieruchomości przez jej właściciela. Organ wskazał, że dopuszczalność zastosowania ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości determinowana jest istnieniem jednego z dwóch dokumentów planistycznych, w których skonkretyzowany został cel publiczny zamierzony do zrealizowania na określonym terenie.

Odnosząc się do zarzutów dotyczących przeprowadzonych w sprawie rokowań Wojewoda uznał je za bezzasadne. Inwestor zaprosił właściciela do rokowań, przedstawiając konkretną propozycję. Nie doszło jednak do porozumienia między właścicielem a inwestorem. Z protokołu z [...] lutego 2018 r. wynika, że pełnomocnik A. H. nie wyraził zgody na przejście linii 110 kV przez przedmiotowe działki. Pełnomocnik właścicielki poinformował, że zgodnie z istniejącym planem zagospodarowania przestrzennego obszary wokół linii (w tym pod linią) są przeznaczone pod zabudowę usługową do wysokości 15 m. Natomiast z protokołu z [...] maja 2018 r. wynika, że pełnomocnik właścicielki wyraził zgodę na modernizację linii, pod warunkiem skablowania linii lub innym sposobem umożliwiającym realizację zabudowy zgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego. Żądanie strony zostało bez odpowiedzi inwestora. Wobec powyższego, organ stwierdził, że strony nie doszły do porozumienia dotyczącego udostępnienia nieruchomości na wykonanie czynności związanych z założeniem i przeprowadzeniem przewodów i urządzeń do dystrybucji energii elektrycznej. Z tego względu, spełniona została przesłanka dotycząca przeprowadzenia rokowań. Wojewoda wyjaśnił, że rokowania nie oznaczają konieczności wypracowania zgodnego stanowiska. Wystarczy wzajemne poinformowanie się przez strony o swoich stanowiskach oraz o możliwym zakresie wzajemnych ustępstw. Ustawodawca nie sformalizował także momentu zakończenia rokowań. Rokowania mogą być zakończone w dowolnym czasie - także w przypadku, gdy w ocenie którejkolwiek ze stron nie ma szans na zawarcie porozumienia. Zaznaczył, że do kompetencji organu nie należy ocena, czy podczas rokowań zaproponowano właścicielowi nieruchomości takie warunki, które były dla niego korzystne.

Odnosząc się do zarzutu wydania decyzji z naruszeniem art. 80 kpa Wojewoda stwierdził, że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy jest zebrany w sposób właściwy, a ocena dokumentów przez Prezydenta Miasta P. nie nosi cech dowolności. Wyjaśnił, że wyrażenie przez pełnomocnika właścicielki w protokole z [...] maja 2018 r. zgody na modernizację linii nie oznacza, że porozumienie między inwestorem a właścicielem zostało zawarte skutecznie. Zaznaczył, że na ocenę prawidłowości decyzji wydanej w trybie art. 124 ust. 1 u.g.n. nie mają wpływu co do zasady same warunki negocjacji, proponowana kwota odszkodowania, jak okoliczność czy inwestor zaproponował właścicielowi takie warunki, które są dla niego korzystne, czy takie które są dla niego nie do przyjęcia. Rolą organu jest wyłącznie zbadanie czy rokowania w ogóle się odbyły oraz czy doszło do porozumienia między stronami. W związku z powyższym prawidłowo organ I instancji uznał, że w przedmiotowej sprawie nie doszło do porozumienia między stronami.

Organ odwoławczy wyjaśnił, że inwestycja ma charakter inwestycji celu publicznego z uwagi na przebudowę istniejącej linii elektroenergetycznej wysokiego napięcia 110 kV. Ma ona za zadanie poprawić bezpieczeństwo energetyczne, a także jest niezbędna dla rozwoju ekonomicznego regionu i ma służyć zaspokojeniu potrzeb społecznych, bowiem sieci elektroenergetyczne służą zapewnieniu dopływu energii elektrycznej do licznych gospodarstw i przedsiębiorstw na większym obszarze. Organ podniósł, że inwestycja omawianego typu ma znaczenie nadrzędne w odniesieniu do słusznego interesu właściciela nieruchomości, któremu ograniczono sposób korzystania z niej, a który to interes sprowadza się do możliwości niezakłóconego korzystania z nieruchomości.

Skargę na decyzję Wojewody [...] z [...] stycznia 2019 r., nr [...] złożyła A. H. Wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz o rozważenie uchylenia decyzji Prezydenta Miasta P. z [...] października 2018 r.

Skarżąca wniosła o zawieszenie postępowania sądowego do czasu prawomocnego zakończenia postępowania toczącego się przed Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego w P. nr akt [...] oraz [...] Wojewódzkim Inspektorem Nadzoru Budowlanego, nr akt [...] z jej wniosku dotyczącego kontroli legalności posadowienia linii elektroenergetycznych na jej działkach. Wniosła także o dopuszczenie dowodu z akt wyżej wskazanych spraw na okoliczność toczącego się postępowania. W szczególności wniosła o dopuszczenie dowodu z:

a/ postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] lipca 2018 r., nr [...], nr [...];

b/ postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] z [...] września 2018 r., nr WIK [...];

c/ pisma [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] września 2018 r., nr [...] do prokurenta E. SA;

d/ pisma [...]ego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego do prokurenta E. SA z [...] września 2018 r., nr [...]

- na okoliczność, że zaskarżona decyzja i decyzja Prezydenta Miasta P. zostały wydane przed prawomocnym zakończeniem postępowania o sprawdzenie legalności posadowienia linii elektroenergetycznych wraz ze słupami oraz infrastrukturą na działkach o nr ew. [...], [...] , [...] w P.;

e/ wniosku A.H. reprezentowanej przez radcę prawnego T. W. z 31 października 2016 r. do Powiatowego Inspektora w P. o wszczęcie postępowania w sprawie legalności posadowienia linii elektroenergetycznych wraz ze słupami i infrastrukturą na działkach wnioskodawczyni - na okoliczność wszczęcia postępowania dotyczącego sprawdzenia legalności posadowienia linii elektroenergetycznych przed wydaniem przez Prezydenta Miasta P. i Wojewodę [...] zaskarżonych decyzji.

Wniosła o dołączenie do akt sprawy [...] toczącej się przed [...] Wojewódzkim Inspektorem Nadzoru Budowlanego oraz akt [...] w P. oraz dowodu ze skanu wniosku E. SA z 8 czerwca 2018 r. na okoliczność wszczęcia postępowania w trakcie toczącego się postępowania przed PINB w P. oraz MWINB o stwierdzenie legalności posadowienia linii elektroenergetycznych.

Skarżąca zarzuciła, że Wojewoda [...] nie odniósł się szczegółowo i nie rozważył wszystkich zarzutów sformułowanych w odwołaniu dotyczących naruszenia art. 124 ust. 1 i ust. 3 u.g.n.

Podniosła, że wbrew ustaleniom Wojewody [...] pomiędzy inwestorem a skarżącą nie zostały przeprowadzone pertraktacje ugodowe, a zatem nie został spełniony jeden z warunków zezwalających na wydanie decyzji. Zdaniem skarżącej, argumentacja organu i wnioski wyciągnięte z protokołu rokowań z [...] maja 2018 r. są sprzeczne z rzeczywistym stanowiskiem wyrażonym przez jej pełnomocnika oraz z całością zebranego w sprawie materiału dowodowego, a także z obowiązującymi przepisami prawa materialnego, tj. art. 124 u.g.n.

Skarżąca podkreśliła, że w żadnym z punktów protokołu nie znajduje się jakikolwiek zapis świadczący o złożeniu oświadczenia woli przez jej pełnomocnika wyraźnie stanowiący, że nie wyraża on zgody na wejście inwestora na teren nieruchomości celem przeprowadzenia robót oraz że odmawia zawarcia porozumienia z inwestorem w tym przedmiocie. Skarżąca podniosła, że nie zgadza się z zaprezentowaną przez organ odwoławczy interpretacją stanu faktycznego, w którym brak odpowiedzi inwestora na żądanie - propozycję właścicielki, zawartą w protokole rokowań z [...] maja 2018 r., został potraktowany jako podstawa do stwierdzenia, że strony nie doszły do porozumienia dot. udostępnienia nieruchomości na przeprowadzenie prac modernizacyjnych.

Zaskarżonej decyzji skarżąca zarzuciła naruszenie:

1) przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik sprawy tj. art. 97 § 1 pkt 4 kpa, polegające na rozpoznaniu sprawy i wydaniu decyzji przed zakończeniem postępowania o sprawdzenie legalności posadowienia spornej linii elektroenergetycznej, którego rozstrzygnięcie powinno mieć istotny wpływ na wynik niniejszej sprawy.

2) przepisów postępowania tj. art. 80 kpa, poprzez nieuwzględnienie wszystkich okoliczności sprawy wynikających z dokumentów, podczas oceny materiału dowodowego przez organ II instancji.

3) przepisów prawa materialnego, tj. art. 124 ust. 1 i ust 3 u.g.n. polegające na błędnym przyjęciu, iż przeprowadzone rokowania z właścicielem nieruchomości nie dały rezultatu, co tym samym stanowiło podstawę do wydania zaskarżonej decyzji.

Zarzuty skarżąca rozwinęła w uzasadnieniu skargi, wskazując m.in., że w złożonym wniosku z 8 czerwca 2018 r. E. SA nie wskazała, na toczące się przed organami nadzoru budowlanego postępowanie dotyczące legalności posadowienia linii elektroenergetycznej wraz ze słupami oraz infrastrukturą. Skarżąca zaznaczyła, że o toczącym się postępowaniu przez organami nadzoru budowlanego pełnomocnik jej dowiedział się dopiero na etapie postępowania zmierzającego do złożenia skargi do Sądu, dlatego nie mógł powołać się na te okoliczności na etapie składania odwołania od decyzji.

Zdaniem skarżącej inwestor nie uczynił zadość obowiązkowi przeprowadzenia rokowań wynikającemu z treści art. 124 ust. 1 u.g.n.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Na rozprawie, po sprecyzowaniu wniosków dowodowych przez pełnomocnika skarżącej, Sąd dopuścił dowód z dokumentów załączonych do skargi i oddalił pozostałe wnioski dowodowe. Zgodnie z art. 106 § 3 ppsa Sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Co do zasady nie jest zatem możliwe prowadzenie postępowania dowodowego przed sądem administracyjnym, który kontrolę legalności danego aktu opiera na materiale dowodowym zgromadzonym w postępowaniu przed organem administracji, wydającym zaskarżoną decyzję. Celem postępowania dowodowego, o którym mowa w art. 106 § 3 ppsa nie jest bowiem ponowne ustalenie stanu faktycznego w sprawie administracyjnej, lecz wyłącznie ocena, czy organy administracji ustaliły ten stan zgodnie z przepisami prawa, a w konsekwencji, czy dokonały prawidłowej subsumcji ustalonego stanu faktycznego do dyspozycji określonych przepisów prawa materialnego. Wnioskowane w skardze dowody nie były niezbędne dla oceny legalności decyzji.

Sąd odmówił zawieszenia, na podstawie art.125 § 1 pkt 1 ppsa, postępowania. Stosownie do treści tego przepisu, sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Związek pomiędzy sprawą rozpoznawaną w postępowaniu przed sądem administracyjnym, a kwestią będącą przedmiotem postępowania prejudycjalnego musi cechować się tym, że rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego stanowi podstawę rozstrzygnięcia sprawy głównej. Rozstrzygnięcie tego zagadnienia musi być istotne z punktu widzenia realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego oraz powinno mieć bezpośredni wpływ na wynik tego postępowania. Zawieszenie postępowania powinno być również uzasadnione ze względów celowości, sprawiedliwości, jak i ekonomiki procesowej. Powyższe okoliczności sąd podejmujący rozstrzygnięcie na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ppsa powinien oceniać także w kontekście konieczności rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, co ma istotne znaczenie w świetle konstytucyjnego nakazu rozpoznawania spraw bez zbędnej zwłoki (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP) oraz zasady szybkości postępowania sądowoadministracyjnego (art. 7 ppsa). Jak wynika z załączonych do skargi pism, wprawdzie przed Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego w P. toczy się postępowanie w sprawie legalności posadowienia na działkach skarżącej linii napowietrznych, jednakże nie wynika z tych pism, jak również z treści skargi, aby toczyło się postępowanie w trybie nadzwyczajnym dotyczące decyzji o pozwoleniu na budowę (bądź przebudowę) linii energetycznej. Wobec tego nie zaistniały przesłanki z art. 125 § 1 pkt 1 ppsa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

|Materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia organu I instancji stanowił przepis art. 124 ust. 1 u.g.n., który zezwala staroście na |

|wydanie decyzji ograniczającej sposób korzystania z określonej nieruchomości poprzez zezwolenie na założenie i przeprowadzenie |

|wymienionych w tym przepisie ciągów przewodów i urządzeń, a także innych niezbędnych do korzystania z nich, podziemnych, naziemnych lub|

|nadziemnych obiektów urządzeń, jeżeli właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości nie wyraża na to zgody, pod warunkiem, że |

|uprawnienie to następuje zgodnie z planem miejscowym, w przypadku braku planu, zgodnie z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji |

|celu publicznego. W niniejszej sprawie decyzję w I instancji wydał Prezydent Miasta P., będącego miastem na prawach powiatu, wobec |

|czego zgodnie z art. 4 pkt. 9b1 przez starostę należy rozumieć także prezydenta miasta na prawach powiatu. Decyzje zostały więc wydane |

|przez właściwe organy. |

| |

|Ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości jest instytucją prawną ingerującą w prawo własności lub prawo użytkowania |

|wieczystego. Dlatego też ustawodawca określił przesłanki mające na celu zminimalizowanie dolegliwości, jaką stwarza właścicielowi lub |

|użytkownikowi wieczystemu tego rodzaju ograniczenie jego praw. Do przesłanek tych zaliczyć trzeba wskazane w art. 124 ust. 3 u.g.n. |

|rokowania, których obowiązek przeprowadzenia ciąży na wnioskodawcy. Wymieniony przepis ustanawia pierwszeństwo umownego uregulowania |

|kwestii dysponowania przez inwestora nieruchomością na cele związane z realizacją inwestycji przed rozstrzygnięciem tej kwestii w |

|formie decyzji administracyjnej. Nieosiągnięcie zgody pomiędzy właścicielem nieruchomości i inwestorem upoważnia organ administracyjny |

|do wydania zezwolenia wymienionego w art. 124 ust. 1 ustawy. |

|Jak trafnie wskazał organ przepis art. 124 ust. 3 u.g.n. nie określa formy prowadzenia rokowań. W myśl orzecznictwa spełnienie |

|obowiązku ich przeprowadzenia, jako przesłanki wszczęcia postępowania o uzyskanie zezwolenia o którym mowa w art. 124 ust. 1 u.g.n, |

|oznacza taką sytuację, w której inwestor zaproponował właścicielowi określone warunki uzyskania zgody na wykonanie prac. Z kolei |

|niemożność uzyskania zgody właściciela oznacza stan, gdy nie odpowiedział on na zaproszenie do rokowań, sprzeciwił się wyrażaniu zgody |

|albo też strony postawiły sobie wzajemnie takie warunki, że uznały je za niemożliwe do przyjęcia. Jeżeli mimo prowadzonych rokowań, |

|nie doszło do umowy, to tym samym właściciel nie wyraził zgody na wykonywanie prac (wyrok NSA z 5 października 2006 r., sygn. akt I |

|OSK 1307/05). Nie podlegającą weryfikacji w trybie art. 124 u.g.n. jest zaś okoliczność, czy inwestor zaproponował właścicielowi takie |

|warunki, które są dla niego korzystne, czy takie, które są dla niego nie do przyjęcia. |

|W odniesieniu do zaskarżonej decyzji, rokowania pomiędzy inwestorem i pełnomocnikiem właścicielki prowadzone były [...] lutego i [...] maja|

|2018 r. Jak wynika z protokołu rokowań z [...] lutego 2018 r. właścicielce, działającej przez pełnomocnika, zaproponowano wynagrodzenie|

|w kwocie [...] zł, jednakże nie wyraził on zgody na przebieg linii przez działkę skarżącej. Natomiast podczas rokowań [...] maja 2018 r. |

|inwestor zaproponował także wynagrodzenie w tej samej kwocie, a pełnomocnik wprawdzie wyraził zgodę na modernizację linii, ale pod |

|określonymi warunkami, które nie zostały przyjęte przez inwestora. Oznacza to, że strony nie doszły do porozumienia. Nie jest |

|zatem trafny zarzut skarżącej, że decyzja organu I instancji nie została poprzedzona rokowaniami, o których mowa w art. 124 ust. 3 |

|u.g.n. |

|Ponieważ, strony nie doszły do porozumienia organ I instancji decyzją ograniczył sposób korzystania z części nieruchomości. Podstawą |

|decyzji był prawidłowo złożony wniosek inwestora, dołączone do wniosku protokoły rokowań oraz - wymagana przez ustawę zgodność |

|inwestycji z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, który dopuszczał prowadzenie nowych i możliwość przebudowy linii |

|wysokiego napięcia w formie sieci napowietrznej lub kablowej. Planowana przebudowa linii elektroenergetycznej 110 kV w granicach |

|działek skarżącej jest zgodna z ustaleniami planu. Inwestycja ma charakter inwestycji celu publicznego o zasięgu powiatowym. Organ I |

|instancji szczegółowo wyjaśnił jaki będzie zakres prac. Organy prawidłowo wskazały, że pod pojęciem inwestycji celu publicznego |

|trzeba rozumieć wszelkie działania, obejmujące swym zasięgiem potrzeby gminne, powiatowe, wojewódzkie oraz krajowe, stanowiące |

|realizację celów wymienionych w art. 6 u.g.n. Natomiast ujęcie inwestycji w planie zagospodarowania przestrzennego celu publicznego |

|stanowi główną przesłankę do wydania decyzji ograniczającej sposób korzystania z nieruchomości przez jej właściciela. |

|Dyspozycja art. 124 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami stanowi o obowiązku precyzyjnego określenia obszaru nieruchomości, na |

|którym następuje ograniczenie prawa właściciela do nieruchomości. Wskazuje na to brzmienie zdania drugiego art. 124 ust. 1, według |

|którego, ograniczenie to następuje zgodnie z planem miejscowym, a w przypadku braku planu, zgodnie z decyzją o ustaleniu lokalizacji |

|inwestycji celu publicznego. Decyzja powinna określać przedmiot ograniczenia i jego terytorialny zakres. Musi zatem jednoznacznie |

|wskazywać przebieg inwestycji przez nieruchomość (por. Marian Wolanin (w:) J. Jaworski, A. Prusaczek, A. Tułodziecki, M. Wolanin |

|"Ustawa o gospodarce nieruchomościami. Komentarz", Wyd. C.H. Beck, Warszawa 2009, s. 796; wyrok WSA w Gorzowie Wlkp. z 31 grudnia 2007 |

|r., sygn. akt II SA/Go 579/07). Organ I instancji wymóg powyższy spełnił, określając w decyzji zakres ograniczenia z dokładnym jego |

|wskazaniem co do powierzchni i oznaczeniem na mapie stanowiącej załącznik do decyzji. |

|Podsumowując uznać należy, że z przyczyn wyżej omówionych chybiony jest zarzut skargi dotyczący naruszenia art. 124 ust. 1 i 3 u.g.n. |

|Niezasadny jest także zarzut naruszenia art. 80 kpa, gdyż organ prawidłowo ocenił zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, w tym |

|Wojewoda obszernie odniósł się do zarzutu dotyczącego rokowań. |

|Odnosząc się do zarzutu dotyczącego naruszenia art. 97 § 1 pkt 4 kpa wskazać należy, że w postępowaniach zarówno przed organem I jak i |

|II instancji do akt sprawy nie zostały przedłożone przez stronę żadne dokumenty potwierdzające prowadzenie postępowania przed |

|organami nadzoru budowlanego. |

|Mając na uwadze wszystkie wyżej wskazane okoliczności Sąd, z mocy art. 151 ppsa orzekł jak w sentencji wyroku. |