drukuj    zapisz    Powrót do listy

6117 Odpowiedzialność podatkowa osób trzecich, ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.), Odpowiedzialność podatkowa osób trzecich, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej, Oddalono zażalenie, III FZ 545/24 - Postanowienie NSA z 2025-02-11, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA

III FZ 545/24 - Postanowienie NSA

Data orzeczenia
2025-02-11 orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-12-09
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Bogusław Dauter /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6117 Odpowiedzialność podatkowa osób trzecich, ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne
Odpowiedzialność podatkowa osób trzecich
Sygn. powiązane
I SA/Ke 304/24 - Postanowienie WSA w Kielcach z 2024-09-23
III FSK 545/24 - Wyrok NSA z 2024-09-25
III FSK 546/24 - Wyrok NSA z 2025-08-06
I SA/Gl 1322/23 - Wyrok WSA w Gliwicach z 2023-12-13
I SA/Ol 35/24 - Wyrok WSA w Olsztynie z 2024-02-21
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935 art. 46 § 1, art. 220 § 3, art. 73 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja

Dnia 11 lutego 2025 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Bogusław Dauter po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia V. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 23 września 2024 r., sygn. akt I SA/Ke 304/24 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi V. K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Kielcach z dnia 16 maja 2024 r., nr 2601-IEW.4120.1.2024 w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej osób trzecich postanawia oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z 23 września 2024 r., I SA/Ke 304/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odrzucił skargę V. K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Kielcach z 16 maja 2024 r. w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej osób trzecich.

W uzasadnieniu postanowienia sąd pierwszej instancji wskazał, że skarżący został wezwany do podania nr PESEL oraz do uiszczenia wpisu od skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca wezwania została uznana za doręczoną skarżącemu 20 sierpnia 2024 r., stosownie do treści art. 73 § 4 p.p.s.a., zgodnie z którym doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1. Z akt sprawy wynika, że przesyłka zawierająca wezwania nie została doręczona 6 sierpnia 2024 r. pod wskazanym przez skarżącego adresem. Przesyłkę pozostawiono w placówce pocztowej, o czym umieszczono zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej. Termin do podania nr PESEL oraz do uiszczenia wpisu upłynął zatem 27 sierpnia 2024 r. Skarżący nie dokonał tych czynności.

Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie wnosząc o jego uchylenie i nadanie biegu sprawie. Ponadto skarżący wskazał swój nr PESEL. W uzasadnieniu zażalenia skarżący podniósł, że nie został zawiadomiony przez operatora pocztowego o przesyłce zawierającej wezwanie do uzupełnienia braków oraz, że nie zamieszkuje już pod adresem, na który została wysłana przesyłka sądowa. Skarżący podał swój nowy adres. Ponadto wskazał, że wcześniej nie miał problemów z informacją z poczty o przesyłkach, natomiast tym razem operator nie zawiadomił go o przesyłce z sądu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 46 § 1 p.p.s.a. każde pismo procesowe, w tym skarga inicjująca postępowanie sądowoadministracyjne, winno czynić zadość podstawowym wymaganiom co do formy i treści, m.in. zgodnie z 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. wskazywać numer PESEL, ilekroć stanowi pierwsze pismo w sprawie. W świetle uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z 3 lipca 2023 r., II GPS 3/22, niezachowanie określonego w ww. przepisie wymogu jest brakiem formalnym, który winien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. niezależnie, czy numer ten znajduje się w aktach administracyjnych będących w dyspozycji sądu. Jeżeli we wniesionym przez stronę piśmie nie dochowano warunków formalnych, w myśl art. 49 § 1 p.p.s.a. przewodniczący wzywa stronę o ich uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Sankcję niezachowania wymogów w odniesieniu do skargi stanowi art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. przewidujący rygor odrzucenia środka zaskarżenia.

Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Natomiast zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.

W niniejszej sprawie, dostrzegając zarówno braki formalne jak i braki fiskalne skargi, sąd pierwszej instancji wezwał skarżącego do ich uzupełnienia. Należy podkreślić, że prawidłowo sąd pierwszej instancji wysłał to wezwanie na adres wskazany przez stronę przy skardze z 25 czerwca 2024 r. Wymaga zaznaczenia, że od czasu wpłynięcia skargi strony do sądu do czasu wystosowania do strony wezwań o uzupełnienie braków formalnych i fiskalnych skargi nie wpłynęło do sądu żadne pismo aktualizujące adres skarżącego. Sąd pierwszej instancji był zatem zobligowany wysłać wezwania na adres wskazany przez skarżącego w skardze.

Przesyłka sądowa zawierająca wezwania została uznana za doręczoną w trybie, o którym stanowi art. 73 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (art. 73 § 2 p.p.s.a.). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (art. 73 § 4 p.p.s.a.).

Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że skarżący w złożonym zażaleniu nie podważył skuteczności doręczenia zastępczego. Przesyłkę zawierającą odpis pisma wzywającego do podania numeru PESEL oraz uiszczenia wpisu awizowano: 6 sierpnia 2024 r. oraz 14 sierpnia 2024 r., a zatem – stosownie do art. 73 § 4 p.p.s.a. – prawidłowo uznano ją za doręczoną stronie z dniem 20 sierpnia 2024 r. W zakreślonym w wezwaniu terminie skarżący nie uzupełnił braku formalnego i fiskalnego wskazanego w wezwaniu.

Zważywszy na powyższe, stwierdzić należy, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, a argumentacja skarżącego o zmianach adresu, w świetle okoliczności braku informowania o tym sądu, oraz o problemach z informowaniem przez operatora pocztowego o przesyłkach, nie mogła zostać uznana za skuteczną.

Stosownie do treści art. 184 w zw. z 197 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.



Powered by SoftProdukt